tiktos

Την Παναγία μας, ρε γαμώτο!

2011-12-14T21:25:00.000+02:00

Βουνό το δίκιο όταν μας αποκαλεί «φασίστες, κομμουνιστές και μαλάκες». Και δεν μπορώ να βρω ούτε ένα ψήγμα σε αυτήν την δήλωση όταν στις εκλογές που έγιναν στον ΟΤΕ το ΠΑΣΟΚ έφτασε στο 80% κατά τόπους. Όταν στις εκλογές της ΟΛΜΕ ο δικομματισμός έδωσε ανάσα στο πολιτικό συντεχνιακό σύστημα. Κατά τα άλλα φοράμε την στολή εργασίας και βγαίνουμε να διαμαρτυρηθούμε για το ότι δεν υπάρχουν βιβλία, δεν υπάρχει πετρέλαιο, ότι ξεπουλιέται η δημόσια περιουσία κ.λπ.

Τελικά η Ελλάδα ήταν είναι και θα είναι δυο κόσμων, των δημοσίων υπαλλήλων και των άλλων. Αυτών των κομματόσκυλων που ακόμη και αυτή την στιγμή τρέχουν να εισχωρήσουν στους φαινομενικά νικητές. Για την θεσούλα μου, ρε γαμώτο. Για την τσεπούλα μου, ρε γαμώτο. Για την συντεχνία μου, ρε γαμώτο. Αυτό δεν

παρατηρείται μόνο στον δημόσιο τομέα. Αλλά τι να περιμένεις από κάποιον που έστειλε την γυναίκα του να πηδηχτεί με τον βουλευτή για αυτή, την γαμημένη την θεσούλα; Σκέφτομαι αν θα είχε κάποιον ενδοιασμό αν επρόκειτο να του πηδήξουν και το παιδί. Δυστυχώς η καθημερινή επιβεβαίωση δείχνει ότι το 99,9% του λαού έχει νοοτροπία πασοκ. Σε όποιον χώρο κι αν ανήκει. Διότι όλοι οι χώροι έχουν την νοοτροπία του πασοκ. Η διάλυση είχε αρχίσει προ πολλού αλλά δεν την έβλεπαν. Είμαι σίγουρος ότι ούτε τώρα την βλέπουν. Η παρωπίδα της θεσούλας και των κεκτημένων είναι άτιμο πράγμα. Ακολουθήσαμε και ακολουθούμε το παιχνίδι τους κατά γράμμα. Μα και φυσικά είμαστε όλοι όχι μόνο μαλάκες, αλλά και γερμανοτσολιάδες. Με έναν δήθεν ανασχηματισμό και μια δήθεν κυβέρνηση σωτηρίας, τους αφήσαμε να φύγουν ατουφέκιστοι. Παρακολουθούμε την εγκατάσταση του γερμαναρά διοικητή στην Μακεδονία και δεν ανοίγει ρουθούνι.

Λιποθυμούν παιδάκια από την πείνα και συνταξιούχοι ψάχνουν στα σκουπίδια τα αποφάγια, την στιγμή που αυτοί που εμείς ψηφίσαμε και κατασπατάλησαν το εθνικό χρήμα ζητούν τα αναδρομικά συν τους τόκους από τα καθυστερούμενα για ηθική βλάβη. Και δεν άνοιξε ρουθούνι. Καθόμαστε και παλαμακίζουμε τους συνδικαλιστράδες μας την στιγμή που μας έκοψαν τα φάρμακα την τροφή, σε λίγο το ρεύμα και έπειτα το νερό, και εμείς ακόμη παλαμακίζουμε τους «αγώνες» τους. Άρχισε το ξεπούλημα με το κομψό νομοσχέδιο για τον επιφανειούχο. Αλλά δεν ίδρωσε το αυτί μας γιατί νοιαζόμασταν μόνο για το επίδομα πλυσίματος κώλου.

Είμαστε μαλάκες γιατί πιστεύουμε ότι με την διάσπαση των κομμάτων σε περισσότερα πασοκάκια θα υπάρξει πολυφωνία και φυσικά εξυπακούεται μάσα για περισσότερους. Αλλά ξεχνάμε πριν τον βομβαρδισμό της Σερβίας ότι είχαν κατέβει στις εκλογές πάνω από εκατό κόμματα που στο τέλος την έκαναν κομμάτια. Χμ.. και μια σκέψη της στιγμής σχετικά με το νέο μνημόνιο για τον αρχαιολογικό μας θησαυρό. Όσοι το διαβάσατε θα διαπιστώσατε ότι με τις υπογραφές που θα πέσουν οι αμερικάνοι θα έχουν το δικαίωμα να πάρουν ότι θέλουν για μια δεκαπενταετία, και μετά θα το επεκτείνουν για άλλα πενήντα χρονάκια. Δηλαδή μην τον είδατε τον Παναή. Αλήθεια γιατί τέτοιο κόψιμο; Μήπως γιατί μετά την Συρία δεν θέλουν να καταστραφούν οι αρχαιότητες;

Τελικά είμαστε πολύ μαλάκες. Γιατί λαός που δεν τα γουστάρει αυτά, αντιστέκεται.

Η γραμμή τραβήχτηκε

2011-11-13T18:36:00.000+02:00

Αρκετά με τις πολιτισμένες κουβέντες. Τελικά για να καταλάβουν όλα αυτά τα σκουλήκια που κατοικοεδρεύουν στην πατρίδα των λίγων Ελλήνων πρέπει να χρησιμοποιηθούν τα χέρια μας και εφόσον τα χέρια μας έμειναν ορφανά από κασμά, από σφυρί , από ο,τιδήποτε θα έκανε αυτή την χώρα να μπορεί να σηκωθεί όρθια με καθαρή παραγωγή και δημιουργία, είναι καιρός να χρησιμοποιηθούν για την δεύτερη χρήση που τους δόθηκαν από την Φύση: Την βία εναντίον όσων περνούν την διαχωριστική γραμμή της ατομικής αξιοπρέπειας, της ατομικής επιβίωσης αλλά και της προσωπικής δικαιοσύνης.
Το αλάνθαστο φίλτρο ήταν αυτή η οικονομική πτώχευση της χώρας. Με μία χωρίστηκαν τα ξερά από τα χλωρά. Μέσα σε λίγους μήνες, με αποκορύφωμα τις τελευταίες ημέρες, είδαμε όλοι τι λαός είναι οι Νεοέλληνες. Έχουν μεταλλαχθεί τόσο από τον πασοκικό ιό που το μόνο που έχει αξία για αυτούς είναι η τσέπη τους και το τι θα χάσουν σε ατομικό επίπεδο. Είναι μπασμένοι σε μία δεκάδα κόμματα που ανήκουν καθαρά στο σύστημα και κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Δεν υπάρχει ουδεμία εξαίρεση. Όλα στο κόλπο και οι ψηφοφόροι να ρίχνουν νερό στο μύλο του συστήματος κρυμμένοι πίσω από δήθεν ιδεολογίες και εξεγέρσεις για γέλια. Τα μεν να κάνουν κολιγιά με τους κατακτητές, τα δε να κάνουν αντίσταση ζητώντας θρασύτατα εκλογές βασισμένες σε ένα πολιτικό και εκλογικό σύστημα που θα φέρει τα πράγματα σε χειρότερη κατάσταση από ό,τι είναι σήμερα, απλά για να μπουν κι άλλοι προδότες στο παιχνίδι του ξεπουλήματος. Σε χειρότερη κατάσταση από σήμερα διότι θα έχει γίνει και η αποσυμπίεση της οργής ακόμα και των εκατομμυρίων σκουληκιών που αυτό που δεν θέλουν να χάσουν είναι η ήσυχη βολεμένη και ξεπουλημένη τώρα πια ζωούλα τους.
Πολιτισμός τέλος για τους ελάχιστους που τελικά στην γωνία ήταν καθ όλη την εξέλιξη της ιστορίας αυτής της χώρας. Που μόνο στα δύσκολα τούς καλούσαν να μπουν μπροστά, διότι ακουμπούσαν την ευαίσθητη χορδή που λέγονταν Πατρίδα. Για αυτούς τους λίγους Πατρίδα πλέον είναι ό,τι κουβαλάνε μέσα τους και όχι τα τετραγωνικά ακινήτων, χωραφιών και ό,τι άλλο μετριέται με παράδες. Η πατρίδα ποτέ δεν είχε τσέπες ακριβώς όπως ο θάνατος και ίσως γι’ αυτό όσοι την λατρεύουν δεν λογαριάζουν και τον θάνατο.
Αλληλεγγύη τέλος διότι, μικρέ, αισχρέ μικράνθρωπε, η εξουσία που πρέπει να πατηθεί κάτω σαν το σκουλήκι είσαι ο διπλανός μου που ξεπουλάς τα πάντα για το τομάρι σου δηλώνοντας οπαδός οποιουδήποτε κόμματος. Εσύ της διπλανής πόρτας και εσύ του διπλανού γραφείου. Τώρα δεν ξέρω απλά ποιος είσαι αλλά και τι είσαι. Είσαι ο εχθρός μου που χρόνια την είχες δει πασάς και πάσαρες προσωπείο δημοκρατικού. Εσύ που ακόμα και τώρα στον πάτο του βαρελιού που βρισκόμαστε προσπαθείς να βρεις κεφάλι να πατήσεις κι ας είναι και του παιδιού σου.
Δημοκρατία τέλος διότι δεν είναι ψυχικά ανεκτό όταν χίλιοι είναι ηλίθιοι να πρέπει να γίνει και ο ένας που διαφέρει ίδιος με εσάς επειδή αυτό ορίζει το σύστημα. Τέλος για αυτή την μισητή δημοκρατία σου που την εκμεταλλεύθηκες σαν να ήταν πουτάνα και την έκανες ό,τι γούσταρε το άρρωστο μυαλό σου.
Από εδώ και στο εξής ο καθείς από μονάχος. Οι μάχες που θα δοθούν θα είναι σκληρές και ανελέητες. Κι αν θεωρείς ότι είσαι άθραυστος λόγω της κομματικών σου συμμάχων και αθάνατος λόγω των πουγκιών τα οποία γέμιζες λαίμαργα και ελπίζεις ακόμα να γεμίσεις, να γνωρίζεις τούτο: Καταβάθος είσαι πιο μονάχος από όλους τους λίγους μοναχικούς, αφού πατρίδα δεν έχεις να υπερασπιστείς.

Του Simple Man

Πολίτες πρώτης κατηγορίας

2011-10-28T09:08:00.000+03:00

Τους βλέπω κλεισμένους

στα μαύρα πέτσινα σακάκια

και μου θυμίζουν

κοράκια

χορτασμένα με σάρκες

όπως τότε στην κατοχή

με τις μακριές καμπαρτίνες

πάνω από τα πτώματα στο ρόλο του δημίου

με τα μάτια ανίκανα

ν’ αντικρίσουν το φως της μέρας

σκεπασμένα

με χοντρά σκούρα γυαλιά

όπως τότε που φορούσαν

την κουκούλα του καταδότη.

Με τα παράσημα της «αντρείας»

καρφιτσωμένα στα γιλέκα

με τις χρυσές καδένες

στο ρολόι

με το αναμμένο πούρο

στο στόμα

στα καφενεία

κάνοντας επίδειξη

εθνικοφροσύνης.

Βλέπω τον αντάρτη του ΕΛΑΣ

σακατεμένο

απ’ τα κρυοπαγήματα

να βαδίζει με δεκανίκια

χορτάτος από χειροκροτήματα

και «αέρα»

Βλέπω τον πρωταγωνιστή της Αλβανίας

ξενιτεμένο στην Γερμανία.

Βλέπω…-δε θέλω να δω.

Ντροπή μας! Ηγετική τάξη

μισθοφόροι, γραφειοκράτες,

δωσίλογοι,

πολίτες πρώτης κατηγορίας.

Του Σωτήρη Ζυγούρη

Ο Βαγγέλας

2011-10-25T09:22:00.000+03:00

Αλλάξτε τουλάχιστον το όνομα, ρε πούστηδες. Δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιείται ακόμη το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Αφαιρέστε το σοσιαλιστικό (ΣΟ). Κάντε το ΠΑ.Κ. ή ΠΑΟΚ ή ΠΑ.ΤΣΟ.Κ. (πανελλήνιο τσογλανιστικό κίνημα). Διότι σοσιαλισμός, απ’ ότι θυμάμαι δηλαδή, σημαίνει κοινή ιδιοκτησία. Οι πλουτοπαραγωγικές πηγές ανήκουν σε όλους τους Έλληνες. Σοσιαλισμός σημαίνει ότι όλοι θα συμμετέχουν στις αποφάσεις για το πώς θα χρησιμοποιηθούν οι πλουτοπαραγωγικές πηγές μας και κανείς δεν θα μπορεί να έχει προσωπικό έλεγχο των πηγών αυτών. Και επειδή στον σοσιαλισμό η παραγωγή είναι μόνο για χρήση για την κάλυψη των ανθρώπινων αναγκών της χώρας, έχει χεσμένες τις αγορές και το χρήμα. Δεν μπορεί κανείς να θέλει να λέγεται ακόμη σοσιαλιστής όταν δεν πιστεύει και δεν αποδεικνύει αυτήν την αλήθεια. Η βιωσιμότητα δεν είναι κάτι το υπερφυσικό, είναι ένα κοινωνικοοικονομικό πρόβλημα. Για να λυθεί πρέπει να αλλάξουν όλες οι παλιές παραγωγικές σχέσεις και να υπάρξει μια αδέσμευτη ανάπτυξη του παραγωγικού δυναμικού και της οικονομίας της χώρας. Και αυτό αρχίζει μόνο μέσα σε μια λαϊκή δημοκρατία. Αυτά είναι τα πιστεύω ενός σοσιαλιστή. Γι’ αυτό σας λέω, αλλάξτε τουλάχιστον το όνομα. Όταν ακούω ΠΑ.ΣΟ.Κ. μου έρχεται στο νου μια βυζαρού τραβεστί με το όνομα Βαγγέλας.

Το «ΑΝ» του Τίκτινγκ

2011-10-17T21:08:00.000+03:00

Αν φίλε ταξιτζή, αποφασίσουν να δώσουν στον κλάδο σου αυτά που ζητάς, θα σταματήσεις να κατεβαίνεις στους δρόμους; Και οι φορτηγατζήδες; Όταν το πάλευαν μόνοι τους; Αλλά πάντα είχες την ελπίδα ότι δεν θα σε έπαιρνε η μπάλα αν καθόσουν ήσυχος.

Αν φίλε δημόσιε υπάλληλε και δη «παλιόφιλε» εφοριακέ, σας δώσουν αυτά που ζητάτε, θα σταματήσετε τις κινητοποιήσεις; Θα συνεχίσετε να γαμάτε τον εργαζόμενο που παλεύει από μόνος του επειδή αποκτήσατε εξουσία και ανθρώπινη υπόσταση από τον διορισμό σας τρυπώνοντας στις κομματοσκυλικές γιάφκες και φιλώντας κατουρημένες ποδιές; Αλλά πάντα είχες την ελπίδα ότι θα σε προστατέψει ο βουλευτής σου και η παράταξή σου.

Αν φίλε έμπορα, σου δώσουν αυτά που ζητάς, θα σταματήσεις να γκρινιάζεις; Θα συνεχίσεις να έχεις τις ίδιες τιμές στα προϊόντα σου; Θα συνεχίσεις να «υποαπασχολείς» τους εργαζόμενού σου; Αλλά ποτέ δεν πίστεψες ότι όταν ο εργαζόμενος δεν έχει ψωμί να φάει, θα οδηγηθείς χωρίς επιστροφή στο λουκέτο.

Αν φίλε δάσκαλε και καθηγητή, κοντά τρεις δεκαετίες τώρα, που γαμούσαν την εκπαίδευση και την παιδεία, εσύ δεν κουνιόσουν μόνο όταν έθιγαν τον μισθό σου, δεν θα φτάναμε μέχρι εδώ Ποτέ δεν σου πέρασε από το μυαλό ότι κάποτε θα γαμήσουν και εσένα;

Αν φίλε οικοδόμε και εργάτη… όχι, σε εσένα δεν θα δώσουν ποτέ ΤΙΠΟΤΑ, αν αντιδρούσες κάθε φορά τουλάχιστον που τα κομματόσκυλα πάσχιζαν να σε κατεβάσουν στον δρόμο μόνο και μόνο για να δείξουν ότι έχουν ισχυρό στρατό πίσω τους και για να διασφαλίσουν μόνο τα προνόμιά τους, ίσως, τότε και να σε σεβόταν λίγο. Αλλά είχες κρυφά μέσα σου την ελπίδα (και δικαιολογημένα) ότι ίσως κάποιος σου βολέψει το παιδί σου για μια «καλύτερη» μέρα.

Αν φίλε δικηγόρε, σου δώσουν αυτά που ζητάς θα σταματήσεις τις κινητοποιήσεις σου; Φίλε δικηγόρε, δεν ξέρω αν το έχεις καταλάβει, αλλά είσαι από τους κύριους υπεύθυνους αυτής της κατάστασης. Διότι εσύ είσαι ο επιστήμονας που πρέπει να υπερασπισθεί το σύνταγμα και τους πολίτες αυτού του τόπου. Αλλά δεν έκανες απολύτως τίποτα. Και ξαφνικά σε έπιασε ο πόνος για το ότι η σύνταξη του εργάτη και του αγρότη είναι μικρή. Μα και πριν ήταν. Τι έγινε τώρα που αρχίζει να μπαίνει το παλούκι και στον δικό σου σπουδαγμένο κώλο; Νιώθεις τον αφανισμό στο κατώφλι σου, έτσι δεν είναι; Ξέρεις καλύτερα από τον καθένα πως το 99% από σας θα χάσει την δουλειά του.

Αν φίλε αγρότη…. Εσύ ήσουν, είσαι και θα είσαι πάντα το πρώτο θύμα…αν λέμε, αν κάθε φορά που κατέβαινες στους δρόμους, δεν τους έκλεινες αλλά τους ξήλωνες, και ας σου λένε οι προοδευτικοί τσουτσουνοπαίχτες και πολίτες του κόσμου ότι δεν είναι σωστό να κλείνεις το δρόμο και δεν μπορούν να πάνε στην δουλειά τους και άλλες αδερφίστικες παραριές, αν κάθε φορά γέμιζες την εθνική οδό που κλείνεις με παλουκωμένους εργατοπατέρες και βουλευτές (ξέρεις, αυτό το παλούκωμα που μπαίνει από τον κώλο και βγαίνει στον θώρακα χωρίς να βρει ζωτικό όργανο), τότε θα ζούσαμε σε έναν άλλο κόσμο και θα ήσουν στην κορυφή της πυραμίδας όπως σου αξίζει.

Αν φίλε αστυνομικέ….εδώ δεν έχει αν διότι: 1ον) δεν γίνεται και μπάτσος και φίλος 2ον)το να είσαι γουρούνι είναι μια ειδικότητα που αποκτάται από την γέννηση.

3ον) και 50 ευρώ να είναι ο μισθός σου εσύ θα παραμείνεις στο καθήκον να δέρνεις μανάδες, πατεράδες, παιδιά και αδερφούς.

Terminator

2011-09-16T09:29:00.000+03:00

Δύσκολοι καιροί, άνοδος του ΦΠΑ, μια κόκα κόλα κοστίζει όσο ένα αλκοολούχο ποτό, και πώς να σε πιάσει άλλωστε η κόκα κόλα, εκτός αν την πιεις με ασπιρίνες ή φτιάξεις φραπέ που αντί για νερό βάλεις το μυστικό φάρμακο που κατέκλυσε τον κόσμο. Έτσι, επιδόθηκα στην οινοποσία, ελάχιστη βέβαια, και με οίνο χειρίστης ποιότητας. Το αποτέλεσμα της οινοποσίας, μια πρωινή διατάραξη του στομάχου και ένα ελαφρύ τσιρλιπίπι. Την ώρα λοιπόν που τσιρλιπιπιόμουν, ο εγκέφαλός μου το είχε ρίξει στην διανόηση με πολλά και ποικίλα θέματα, ώσπου η διανόηση διεκόπη με την εμφάνιση μια σκιάς στον τοίχο του καμπινέ. «Μωρ’ τι είν τούτο», λέω.

Ένα κουνουπάκι που δεν μπορούσα να διακρίνω με το μάτι, μπήκε μπροστά από την λάμπα, και η απόσταση που μεσολαβούσε ανάμεσα στην λάμπα και τον τοίχο έκανε την σκιά του μικροσκοπικού κουνουπιού να φαίνεται τεράστια. Σκέφτηκα ότι στην κοινωνία των κουνουπιών, το κάθε κουνούπι να έχει το δικό του όνομα για να γνωρίζονται. Αυτό το κουνουπάκι θα το έλεγαν σίγουρα Βενιζέλο. Ο Βενιζέλος λοιπόν σίγουρα είχε βάλει στο μάτι το εκτεθειμένο κώλο μου που ακόμη τσιρλιπιπιόταν. Σκέφτηκα, ότι αφού δεν μου ήταν δυνατό να το δω για να το εξολοθρεύσω, θα το αφήσω να ρουφήξει λιγάκι αίμα από τον τσιρλιπιπισμένο κώλο μου για να εντοπίσω την θέση του και μετά θα το λιώσω. Όλη αυτή η διανόηση με έκανε να σκεφτώ πως μας έχουν εκπαιδεύσει στο να βλέπουμε με δέος και τρόμο τις σκιές των κουνουπιών, να αγοράζουμε μετά μανίας εντομοαπωθητικά και διάφορες λοσιόν που μας πλασάρουν για να προστατεύσουμε μόνο τον δικό μας κώλο, με την ελπίδα ότι θα μας τσιμπήσουν το λιγότερο δυνατό ή θα πάνε να βρούνε άλλο θύμα που εμείς δεν θα του δώσουμε επίτηδες αντικουνουπικό για να το κατασπαράξουν, αντί να χρησιμοποιούμε τον εκτεθειμένο κώλο μας ως δόλωμα για να τα συνθλίβουμε. Έτσι όλα τα κουνούπια σαν τον Βενιζέλο, όχι μόνο θα ήταν εφήμερα, αλλά και παρελθόν

Tiktos

Διανοητής του Κώλου

Το Ελληνικό Μέσα μας

2011-08-05T14:29:00.000+03:00

Του Ραδιολόγου

Μπορεί το κάθε πολιτικό υποκείμενο να δηλώνει ό,τι θέλει για την εθνική του ταυτότητα. Πόσο μάλλον όταν δεν είναι εκλεγμένο δίποδο αλλά διορισμένο. Η Έλενα Παναρίτη είναι ένα δίποδο αμερικανικής κατασκευής και προελεύσεως το οποίο φορτωθήκαμε με την υπόλοιπη παρέα του πρωθυπουργεύοντος δια την ημετέραν σωτηρίαν. Όλοι ασχολήθηκαν με την δήλωσή της στον Guardian : «Δεν είμαι Ελληνίδα, είμαι Αμερικανίδα», όμως η ουσία των εντολών που πήρε για να δημοσιοποιήσει τα σχέδια των αφεντικών της είναι στην φράση που με μεγάλη αμερικανική περηφάνια (ελληνική αναίδεια) ξεστόμισε: «Θα πρέπει να κάνουμε την Ελλάδα λιγότερο ελληνική». Μέσα σε οκτώ λέξεις η άγνωστη για την Ελλάδα υπάλληλος του ΔΝΤ και μέλος του ελληνικού κυνοβουλίου είπε όλη την αλήθεια για το σχέδιο-πείραμα που λαμβάνει χώρα τα τελευταία 40 χρόνια και είναι στο ζενίθ της υλοποίησής του από την στιγμή που αυτή και η συμμορία της, με την μειοψηφική ψήφο του ελληνικού λαού, ανέλαβαν να διαχειριστούν αυτόν τον τόπο. Τι το ελληνικό φοβάται αυτή η συμμορία και σκοπό άμεσο έχουν το ξερίζωμά του από το DNA του Έλληνα;

Από την δημιουργία αυτού του κράτους η Ελλάδα δεν ήταν ποτέ καθαρά ελληνική. Ποτέ δεν χάλασε το χατήρι των συμμάχων της ακόμα και όταν τα εθνικά και κυριαρχικά της συμφέροντα έμπαιναν στην γωνία για τα συμφέροντα των αόρατων αφεντικών. Ακόμα και το ίχνος εθνικής συνείδησης που μπορεί να είχε μείνει δόθηκε ως αντάλλαγμα στα ρουσφετολογικά γραφεία που επισήμως τα λένε και πολιτικά. Κανένας τόσα χρόνια δεν φώναξε στα ίσα: «Θέλω να σας αφελληνίσω», αν και αυτό γινόταν σταδιακά και με μεγάλη υπομονή από τους κυβερνώντες και τα τσιράκια τους οδηγώντας έναν λαό σε ύπνωση. Πώς φθάσαμε στο σημείο ο ένας να φωνάζει «Κυβερνώ έναν λαό διεφθαρμένο» και η άλλη «Θα πρέπει να κάνουμε την Ελλάδα λιγότερο ελληνική»; Ένας λαός μη διεφθαρμένος και λιγότερο ελληνικός τελικά είναι το όραμα των αφεντικών των υπαλλήλων που διορίστηκαν να κυβερνάνε την Ελλάδα. Αφού κρατάνε εξ ολοκλήρου την οικονομία στα χέρια τους, αφού έχουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας στα χέρια τους, αφού ο λαός μέχρι σήμερα δεν αντιδρά σε ό,τι κι αν του κάνουν, γιατί δεν φοβούνται τον χαρακτηρισμό «Ελλάδα» αλλά τρέμουν σε κάθε τι Ελληνικό;

Η δήλωση του πολιτικού δίποδου κρύβει πολλά και οι ερμηνείες χιλιάδες όμως επειδή την Ελλάδα εδώ και χρόνια δεν την φοβούνται διορίζοντας τους αχυρανθρώπους τους στην εξουσία τρέμουν κάτι Ελληνικό. Τι να είναι αυτό άραγε; Θα μπορούσαμε να ανασύρουμε ηρωικές στιγμές αντίστασης από την ιστορία των Ελλήνων ενάντια σε κάθε κατακτητή αλλά δεν θα το κάνουμε γιατί εκείνοι έδρασαν την κατάλληλη στιγμή. Εμείς που γνωρίζουμε ότι τα τελευταία 180 χρόνια το «ελληνικό» παρακράτος με τα αφεντικά τους έφεραν την χώρα στην κατάσταση που βιώνουμε αυτή την στιγμή, τι κάνουμε; Τα γιουσουφάκια τύπου Παναρίτη, από παλιά δοκίμαζαν τις αντοχές μας έχοντας κάνει στόχευση στην Ελλάδα ως γεωγραφικό χώρο αλλά όχι ως Ελληνικό. Κατάλαβαν καλά -και θέλουν να το εξαφανίσουν- ότι 180 χρόνια τώρα οποιαδήποτε αντίσταση δεν την έκανε η Ελλάδα αλλά κάτι Ελληνικό. Είναι ακριβώς αυτό που φοβούνται. Το Ελληνικό.

Η Ελλάδα αυτή καθαυτή με τα γιουσουφάκια που την κυβερνούσαν πάντα προσκυνούσε τους ξένους αφέντες. Όμως υπήρχε πάντα το Ελληνικό, που ήταν ο αστάθμητος παράγοντας κάνοντας τα γιουσουφάκια να τρέχουν και τους αφέντες να εκπονούν καινούργια σχέδια. Το Ελληνικό, που με στόμφο στόχευσε το γιουσουφάκι Παναρίτη δεν έχει γεωγραφικό προσδιορισμό, κομματική ταυτότητα, οσφυοκαμψία και δουλική συμπεριφορά. Το Ελληνικό δίνει και το ακριβότερο για την Ελλάδα ΤΟΥ : Την ζωή ΤΟΥ. Διότι η Ελλάδα του είναι η ζωή του. Και αυτό, στο τεράστιο καφενείο του κόσμου προσδιορίζονταν πάντα ως Ελληνικό.

Ο Σεπτέμβρης είναι πολύ μακρυά

2011-07-31T11:25:00.000+03:00

Έχεις νιώσει ποτέ όταν περπατάς μέσα στο πλήθος να είσαι αόρατος και να εισπράττεις τις ροχάλες επειδή είσαι πολύ μικρός για να γίνεις ορατός.

Έχεις νιώσει σαν τον μόνο τρελό που κινείται στο αντίθετο ρεύμα;

Έχεις νιώσει ποτέ το μυαλό σου να γίνεται χυλός από τον βομβαρδισμό των «ειδήσεων» και τις επαναστάσεις του κώλου;

Έχεις νιώσει ποτέ την έκρηξη της καρδιάς όταν γίνεται χίλια κομμάτια από την ξεφτίλα που υφίστασαι καθημερινά από τα υπανθρωπίδια;

Έχεις νιώσει ποτέ ακόμη και την ανάσα σου να είναι υπό έλεγχο;

Έχεις νιώσει ποτέ τον πόνο της περηφάνιας και να μην βρίσκεις μέρος να τον κρύψεις;

Έχεις νιώσει ποτέ να στέκεσαι μπροστά στα γκρεμίσματα των ιδανικών σου και να ζητάς συγνώμη από τις πέτρες;

Έχεις νιώσει ποτέ ότι η σιωπή είναι ο πραγματικός εχθρός;

Έχεις νιώσει ποτέ ότι επιτέλους πρέπει να κατεβάσεις τα χέρια και να σηκώσεις τα μάτια και να δώσεις μάχη;

(ή να περιμένουμε να φύγει ο Σεπτέμβρης μαζί με το μπρούτζινο χρώμα μας;)

Έχεις γράμμα Νο3

2011-07-24T11:41:00.000+03:00

Κύριε πρωθυπουργέ, Γιωργάκη Παπανδρέου. (Γιώργος ήταν ο παππούς, ο μακελάρης των Δεκεμβριανών του ’44)

Δοκιμάσατε τα κοινωνικά αντανακλαστικά και προετοιμάσατε τους κοινωνικούς χώρους και ομάδες στην ιδέα για την περαιτέρω του μνημονίου καθώς επίσης δοκιμάσατε τις τυχόν αντιδράσεις και επιδράσεις κινητοποιήσεων.

Προχθές που γυρίσατε από τα μεγάλα σαλόνια των συζητήσεων ευχαριστημένος που ξεφύγαμε από τον βραχνά της χρεοκοπίας, σας χειροκρότησαν οι ομοϊδεάτες σας και είπατε πολλά. Πολλά, αλλά όχι αρκετά. Δηλαδή, όταν λες την μισή αλήθεια είναι κάτι παραπάνω από επικίνδυνο. Για παράδειγμα: Ένα από τα ισχυρά χαρτιά που είχατε στα χέρια σας μέχρι χθες, ήταν οι Ελληνικές τράπεζες, οι οποίες τα τελευταία χρόνια έλεγχαν πολλά χρήματα. Το

5% του ΑΕΠ της Τουρκίας, ένα μεγάλο ποσοστό των ανατολικών χωρών και ένα πάρα μα πάρα πολύ μεγάλο οικονομικό κομμάτι της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Όχι από πατριωτισμό, αλλά για το κέρδος. Αλλά θα μπορούσε αν υπήρχε κάποιος Άντρας ανάμεσά σας να το χρησιμοποιήσει και για πατριωτικούς λόγους. Φαντάζεστε κύριε Γιωργάκη (Γιώργος ήταν ο μακελάρης) τι θα γινόταν αν χρεοκοπούσε η Ελλάδα; Δεν θα προλάβαιναν να σταματήσουν το ντόμινο. Αυτό ήταν που έτρεμαν η Αγγέλα και ο Νικολάκης. Αλλά τελικά τα πράγματα έγιναν όπως ακριβώς τα επιθυμούσε η Αγγέλα. Διότι θα ελέγχονται τα ασφαλιστικά ταμεία από τις τράπεζες, σε μια ενδεχόμενη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου των τραπεζών οι Έλληνες μέτοχοι δεν θα μπορέσουν να αντεπεξέλθουν με αποτέλεσμα οι Ελληνικές τράπεζες να περάσουν στα χέρια των Γερμανογάλλων και όποιου άλλου. Αυτή ήταν η μεγάλη σας «νίκη» κύριε Γιωργάκη (Γιώργος ήταν ο παππούς ο μακελάρης του 44). Επίσης κύριε Γιωργάκη αντιλαμβανόμαστε διαφορετικά τα μηνύματα. Για παράδειγμα: Οι δηλώσεις της Αγγέλας. Σε εσάς φάνηκαν ότι σας έχει περί πολλού. Σε εμένα φάνηκε να είπε: «κοιτάξτε να δείτε, εγώ κάνω κουμάντο εδώ και σας έχω μερικούς μαλακούληδες να το παίζουν κυβερνώντες για να βάζουν υπογραφές και σφραγίδες και να τρέχουν στις υπηρεσίες για τα διαδικαστικά». Τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο.

Υ.Γ. Ένα άλλο μεγάλο χαρτί που θα μπορούσατε να παίξετε κύριε Γιωργάκη είναι οι Αμερικάνικες βάσεις, αλλά ξέρω πως με τέτοια πράγματα δεν ασχολείστε, γι’ αυτό και δεν το αναφέρω.

Sincenerly yous

Παρακράτος Vs Μαρίας μαργαρίτη

2011-07-10T13:56:00.000+03:00

Στη «λαιμητόμο»...του παρακράτους η δικαστικός Μαρία Μαργαρίτη !!!

(Η είδηση «πνίγηκε» από τα ΜΜΕ)

Η δικαστής Γρεβενών κα Μαρία Μαργαρίτη, εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το δικαστικό σώμα, όταν έβγαλε στην φόρα... παρτίδα κονδυλίων που προορίζονταν ως οικονομική ενίσχυση σε σεισμοπαθείς, τα οποία κατασπαράχθηκαν από κρατικούς και παρακρατικούς φορείς.
Παράλληλα, ξεμπρόστιασε ολόκληρο το....

δικαστικό σώμα, αποκαλύπτοντας τον ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ.
Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά (και πολλές φορές έναντι αμοιβής που απολαμβάνουν δικαστικοί και άλλοι μεσάζοντες) σε μυστικό χώρο, ειδικά διαμορφωμένο εντός των δικαστηρίων! Η κα Μαρία Μαργαρίτη, προέβη σε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, ζητώντας την πλήρη αποκατάστασή της και την ανάδειξη των παραπάνω θεμάτων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο θέμα μέχρι αυτή την στιγμή ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΜΕΣΟ, παρά μόνο από το BBC, ενώ στοYouTube η μαζική διανομή του βίντεο δεν επιτρέπεται (αναγράφεται η ένδειξη 'Embedding disabled by request').

Δυστυχώς η τηλεόραση μόνο ρόλο υπνωτισμού παρέχει στην κοινωνία μας. Το μόνο που δείχνουν και το μόνο που μαθαίνουμε είναι το DVD του Μάκη και ποιος θα γίνει παπάς στη θέση του παπά.

Αν μπορούμε να αντιδράσουμε κάπως με τα εφόδια που διαθέτουμε, είναι να ενημερώσουμε όσους περισσότερους μπορούμε μέσω του Internet. Τέτοια mail πρέπει να γίνονται forward.

Παρακαλώ στείλτε το σε όσους μπορείτε. Αυτή η είδηση ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΑΦΤΕΙ επειδή το θέλουν τα συμφέροντα τους.

Κοσμάς Ν. Ζαχαράτος
δικαστής Γρεβενών

Έχεις γράμμα Νο2

2011-07-07T19:52:00.000+03:00

Αγαπητέ κ. Καστανίδη

Διάβασα σε μια ηλεκτρονική έκδοση μια εφημερίδας, ότι μελετάτε κάποιο νομοσχέδιο για την μείωση των βουλευτών σε 200. Αυτό με κάνει να σκεφτώ ότι ο υιός Μητσοτάκουλας κάτι ήξερε όταν το έλεγε. Μετά θα τους κάνετε 100 και μετά μια παρέα τριών οικογενειών. Με κάνει επίσης να σκεφτώ το πολύ χημικό που πέφτει στην Ελλάδα. Χημικά στις πλατείες και σαφώς πιο ακριβά «χημικά» εντός της βουλής που σας φύραναν τον εγκέφαλο. Για την διεύρυνση και την βελτίωση της ποιότητα της δημοκρατίας φυσικά. Έλα όμως που η έρμη δημοκρατία έχει γεμίσει μουνόψειρες από τις παρτούζες που τις κάνετε. Γι’ αυτό και εγώ ετοίμασα μια αντιπρόταση: Αύξηση των βουλευτών από 300 σε 1000. Εννοείται ότι θα είναι άμισθοι. Αφού για το καλό της πατρίδας αγωνιούν όλοι τους. Άλλωστε στην δημοκρατία τι χρειάζεται το γραφείο του βουλευτή με τις

γραμματείς του; Ρουσφέτι σε δημοκρατικούς καιρούς; Ο κάθε βουλευτής, υπουργός, πρωθυπουργός, πρόεδρας κ.λπ. θα μετακινείτε με το δικό του αυτοκίνητο. Το κράτος θα υποχρεούται να τους δώσει από ένα θωρακισμένο δωδεκατάχυτο ποδήλατο ελαφρού κράματος. Επειδή ο αριθμός των βουλευτών αυξήθηκε και η βουλή δεν θα σας χωράει, θα μετακομίσετε σε ένα από τα ερειπωμένα κοινωνικοποιημένα εργοστάσια του πασόκ. (αν δεν γνωρίζεται εσείς κάποιο, πείτε στον γιωργάκη να κοιτάξει τις ατζέντες του μπαμπά του). Επίσης επειδή ο κάθε υποψήφιος βουλευτής ξοδεύει αρκετά εκατομμύρια δραχμές ή εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για την προεκλογική του εκστρατεία, θα πρέπει αυτό να απαγορευτεί δια νόμου, και όταν εκλεγεί, να πληρώνει 1000 ευρώ τον μήνα στο δημόσιο ταμείο. Επίσης θα πρέπει στο τέλος κάθε θητείας τους, να τους γίνεται έλεγχος καθώς και στα συγγενικά τους πρόσωπα, και όποιος δεν βρίσκεται φτωχότερος να τιμωρείται.

Α!! Θα πρέπει επίσης να δώσετε στο λευκό ψηφοδέλτιο το κύρος που του ανήκει. Κενά έδρανα.

Sincerely yours

Έχεις γράμμα

2011-07-05T21:15:00.000+03:00

Επειδή ακούγονται πολλά περί «πατριωτισμού» και περί «νίκης της πατρίδος» από τα στόματα υπουργών, βουλευτών και κομματόσκυλων, θέλω να παρατηρήσω το εξής: Ο «πατριωτισμός» σας, δραστηριοποιείται μόνον όταν υπάρχει προσδοκία κερδών.

Και γι’ αυτό το λόγο παίρνω το θάρρος να στείλω μια ανοιχτή επιστολή προς όλους που εκφράζουν και στηρίζουν το υπάρχον πολιτικό σύστημα.

Αγαπητοί πρόεδροι, πρωθυπουργοί, υπουργοί, υφυπουργοί, βουλευτές, κομματόσκυλα και ό,τι σάπιο σάς ακολουθεί. Πριν αρχίσετε τις μεταρρυθμίσεις σας στους άλλους, για το «καλό» της πατρίδος φυσικά, καλό θα ήταν να τις εφαρμόσετε στους εαυτούς σας δίνοντας οι ίδιο το καλό παράδειγμα. Να βάλετε πρώτα τάξη στο δικό σας νοικοκυριό, όπου βασιλεύει το πιο εξευτελιστικό και απροσχημάτιστο πνεύμα λεηλασίας και σπατάλης. Οι ίδιοι περιτριγυρίζεστε από την πιο ανήθικη και συμφεροντολόγα φάρα, το κατακάθι της διαφθοράς του δημοσίου βίου.

Μπορεί εσείς να «μην κλέβετε», επιτρέπετε όμως στην ακολουθία σας να κλέβει και παίρνετε το μερίδιό σας από τις αδικοπραγίες της. Η καυχησιολογία σας, ειδικά των τελευταίων ημερών, για ηθική και ακεραιότητα δεν έχει καμία αξία. Και κατά βάθος δεν είστε καλύτεροι από εμάς τους άλλους, τους «κλέφτες». Συμμερίζομαι την αγωνία σας για το τι θα σας περιμένει σε κάθε γωνία από εδώ και εμπρός λόγω μερικών ανεπαίσθητων χαϊδεμάτων σε μερικούς από εσάς, αλλά οσονούπω, όπως προβλέπουν αρκετοί από εμάς θα ξεθαφτούν τα τσεκούρια του πολέμου. Ο καιρός που βγαίνατε σαν τις σαύρες στα νησιά Γκαλαπάγκος και λιαζόσασταν στις πλάτες μας πέρασε ανεπιστρεπτί. Από την άλλη σκέφτομαι ότι ενεργήσατε «πατριωτικά» προβλέποντας τις μέρες που ήρθαν, και τα δεκάδες πολυτελή εξοχικά σας και τα εκατοντάδες σπίτια που αποκτήσατε κατά την θητεία σας στο δημοκρατικό λειτούργημα που ασκείται, θα δοθούν στον "πλειστηριασμένο" λαό για να τον .στεγάσουν. Αγαπητοί μου, δεν είμαστε τόσο βλάκες ώστε να επιθυμούμε το άνοιγμα των λογαριασμών σας. Επιθυμούμε όμως το άνοιγμα των λογαριασμών, των αδερφών σας, των γαμπρών σας και λοιπών συγγενικών προσώπων σας. Οι οποίοι θα ήταν δυνατό να συντηρήσουν την μισθοδοσία του λαού για μεγάλο χρονικό διάστημα. Διότι πώς να το κάνουμε; Αισθανόμαστε λιγάκι «άχρηστοι» και «τεμπέληδες» όταν, ας πούμε, σε λογαριασμό 15χρονου τέκνου σας υπάρχει ποσό εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ.

Sincerely yours

Free Greece

2011-07-03T21:31:00.000+03:00

Του Ραδιολόγου

Ο επόμενος Στολίσκος που οι ελεύθεροι άνθρωποι όλου του Πλανήτη θα οργανώσουν δεν θα είναι για την Ισραηλινοκρατούμενη Γάζα αλλά την Ισραηλινοκρατούμενη Ελλάδα. Όποιος θέλει να κωφεύει ακόμα μετά το Πραξικόπημα του ΠΑΣΟΚ και τις προσωπικές ευχαριστίες του Ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου στον Παπανδρέου , ας το κάνει, αλλά να γνωρίζει ότι τώρα πια η σιωπή για την καταστρατήγηση όλων των Συνταγματικών και Ανθρωπίνων δικαιωμάτων που υφίσταται ο ελληνικός λαός από την 29η Ιουνίου, είναι το ίδιο ένοχη με τα εγκλήματα των πραξικοπηματιών του πολιτικού συστήματος της χώρας.

Η Ελλάδα δεν έχει Χούντα. Η Ελλάδα δεν είναι πια προτεκτοράτο. Η Ελλάδα είναι μια καινούργια Λωρίδα της Γάζας που δυστυχώς δεν έχει ούτε καν την υποστήριξη καμίας παγκόσμιας οργάνωσης αλλά ούτε τις χρηματοδοτήσεις για τον οποιοδήποτε ένοπλο αγώνα. Στην Ελλάδα πια τις διαταγές τις
δίνει ο Νετανιάχου ευχαριστώντας τους υποτακτικούς του, που δουλικά εκτελούν τις εντολές του. Όταν σε παγκόσμια τηλεοπτική κάλυψη ο μακελάρης ισραηλινός πρωθυπουργός ευχαριστεί, εκτός από τους ηγέτες της Ευρώπης και Αμερικής, προσωπικά και ιδιαιτέρως τον φίλο του Παπανδρέου, μάς έρχεται στο μυαλό μια φράση που ειπώθηκε παλιότερα: « Στρατηγέ μου, ιδού ο Στρατός σου».

Και πρέπει να είσαι τουλάχιστον επικίνδυνα ηλίθιος πολίτης αν δεν καταλαβαίνεις ότι πίσω από την δήλωση αυτή του ισραηλινού κρύβονται ευχαριστίες για το Πραξικόπημα που κατάφεραν να επιβάλλουν οι απάτριδες κοινοβουλευτικοί λίγες ημέρες πριν. Δεν χωρούν δικαιολογίες πια ούτε για βόλεμα, ούτε για κομματικές ιδεολογίες, ούτε για άγνοια. Την πατρίδα που σου έκλεβαν κομμάτι- κομμάτι τόσα χρόνια, σού την πήραν με μιας και με επίσημες δηλώσεις. Αφού και τώρα δεν καταλαβαίνεις ότι έχεις πάψει να είσαι Έλληνας αλλά Ραγιάς του Ισραήλ, τότε είσαι ένας άξιος γραικύλος.

Όποιος κρατάει ακόμα κομματική ταυτότητα όλων των αποχρώσεων και όλων των κομματικών χώρων (εσωκοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών) δηλώνει ξεδιάντροπα την συνεργασία του με τους κατακτητές. Οι κατακτητές αυτή την φορά, για κακή μας τύχη, δεν έχουν την όψη του Χίτλερ, δεν φορούν σβάστικες αλλά γραβάτες. Από αυτούς πήραν διαταγές οι κομάντο που εισέβαλαν στο καναδικό πλοίο σε ελληνικά χωρικά ύδατα, που προορισμό είχε την Γάζα. Εάν ήταν Έλληνες οι επιτιθέμενοι, ποιος απειλούσε την Ελλάδα και σε ποιον επιτέθηκαν; Και το ερώτημα είναι: Ο ελληνικός στρατός είναι επιθετικός ή αμυντικός, όπως μαθαίνουμε τόσα χρόνια; Γιατί αυτό το ρεσάλτο ήταν επίθεση εναντίον της Ελευθερίας. Όχι μιας χώρας μακρυά από εμάς, αλλά της δικής μας και των απογόνων μας.

Το Πραξικόπημα της 29ης Ιουνίου είχε ως εκτελεστή έναν αχυράνθρωπο που με ύπουλες «δημοκρατικές» διαδικασίες θεωρείται πρωθυπουργός. Οι μάσκες έπεσαν 2 μέρες μετά όταν είδαμε τον πραγματικό κυβερνήτη της Ελλάδας να ευχαριστεί στην μητρική του εβραϊκή γλώσσα, τον φίλο, τον υποτακτικό, τον ανθέλληνα, τον άπατρη, τον γραικύλο, τον μεγαλύτερο Εφιάλτη που γνώρισε ποτέ η Πατρίδα.

Ακούστε στο 10,59

Οι 36 ημέρες που δεν άλλαξαν τίποτα

2011-07-02T12:01:00.001+03:00

Ημέρα εθνικής εορτή η 29η Ιουνίου 2011. Τα Πασοκομματόσκυλα, που επί 30 ημέρες δεν είχαν ξεμυτίσει, βγήκαν κορδωμένα στους δρόμους φορώντας τα γιορτινά τους γεμάτα έπαρση για την νίκη τους ως «πατριώτες». Ημέρα νίκης αγαπητοί μου, διότι ποιος γαμάει τον Μαρξ και τον Ένγκελς όταν υπάρχει ένα τέτοιο μυαλό σαν του Γιωργάκη που εφηύρε τον νέο τρόπο σοσιαληστρικής διακυβέρνησης; Θα μείνει στη ιστορία ως «Δημοκρατικογκλομπσοσιαλισμός, χημικά και άλλα καλούδια». Στον πρώτο τόμο είναι άξιο μελέτης το κεφάλαιο «Η δικτατορία των δυνάμεων καταστολής και εφοριακών» που εξηγεί αναλυτικά πως πρέπει να εξαθλιωθεί η μικρομεσαία τάξη μαζί με τους ιδιωτικούς υπαλλήλους και τους συνταξιούχους.

Τους δημοσίους υπαλλήλους τούς αφήνει ξεχωριστά σε άλλο κεφάλαιο, διότι υπάρχει ο φόβος ότι αυτοί θα γαμήσουν το νέο σύστημα διακυβέρνησης. Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως την ημέρα της εθνικής μας εορτής της 29ης Ιουνίου 2011, ο υπουργός Προ-Πο έκανε μια επίδειξη, πανευρωπαϊκή θα έλεγα, στην πλατεία συντάγματος αλλά και στην απαγόρευση απόπλου οποιουδήποτε καραβιού που θα συμμετείχε στον Στολίσκο για την Γάζα, σε συνεργασία με τον υπουργό πολιτισμού που και αυτός έκανε την δική του ευρωπαϊκή καμπάνια απιθώνοντας τα γκλομπ στα κεφάλια τουριστών και ντόπιων που έτρωγαν στα πέριξ καταστήματα για να μεταλαμπαδεύσουν το ελληνικό πνεύμα φιλοξενίας. Γι’ αυτό πρέπει να τους απονεμηθεί ο τίτλος του «ΜΑΛΑΚΑ» της χρονιάς. Εδώ οφείλω να ζητήσω μια δημόσια συγνώμη για την χρήση της λέξεως «ΜΑΛΑΚΑΣ» και να εξηγήσω ότι: ο μαλάκας είναι αυτός που την παίζει συνεχώς για να ικανοποιηθεί (την έκανε σφεντόνα δηλαδή), ενώ ο «ΜΑΛΑΚΑΣ» (εντός εισαγωγικών και με κεφαλαία δηλαδή) είναι αυτός που ικανοποιείται μόνο με κωλοδάχτυλο, μπανανίτσες, αγγουράκια, γκλομπάκια κ.α. εις την πρωκτική κοιλότητα.

Την 29η Ιουνίου 2011 έγινε το πείραμα επιτυχώς γι’αυτά που θα ακολουθήσουν στην Ενωμένη Ευρώπη.

Παρακαλώ μην φωνασκείτε και τους ξυπνήσετε.

Κομματόσκυλο,ουστ! Νο 2

2011-06-25T20:12:00.000+03:00

Το απόλυτο τεκμήριο για την έλλειψη επαναστατικής και ριζοσπαστικής επιθυμίας στην ύπαρξή σου αποτελεί η απουσία της ηθικής φαντασίας από τη δράση σου. Διότι αν οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ ήθελαν να προστατέψουν με τρόπο ριζοσπαστικό τα δικαιώματά τους δεν θα κατέφευγαν σε μαζικές προγραμματισμένες και άνευρες διακοπές ρεύματος ανά την Ελλάδα αλλά αντίθετα θα σήκωναν τον γαμημένο ρελέ στις οικογένειες που έχουν ήδη το ρεύμα τους κομμένο και απλήρωτο.

Τα σχόλιά σας στον πρτφ

Δελτίο Τύπου

2011-06-23T18:58:00.000+03:00

Αποτίουμε τον οφειλόμενο φόρο τιμής στον Μεγάλο φαγάνα, στον χαρισματικό εθνικό και προδοτικό Ηγέτη με την ανεπανάληπτη ανηθικότητα, στον Πρόεδρό μας, τον Πολιτικό, το Δάσκαλο, τον Επιστήμονα και τον απΆνθρωπο, που οδήγησε τη Δημοκτατορική, φασιστική Παράταξη σε μια ανεπανάληπτη ελπιδοφόρα και νικηφόρα μάσα και έδωσε με το ΠΑΣΟΚ νέες θυρίδες, σιγουριά και νέες κονόμες στην Ελλάδα και τα κομματόσκυλα.

Ενας Μεγάλος Απών με διαρκή παρουσία γιατί ως Προδότης, ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και ως υπόδουλος Πρωθυπουργός της Ελλάδας έχει αφήσει τα θετικά περιττώματα του και τη σφραγίδα του στην κομματική και πασοκική εξέλιξη της χώρας μας, της μάσας και της Δημοκτατορίας μας σε μια μεγάλη και κρίσιμη ιστορική περίοδο που λίγδωσε το άντερό μας.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου υπήρξε ένας κλέφτης μεγάλου διαμετρήματος, ένας μεθύστακας με μεγάλη συμβολή στη διαμόρφωση της κομματοσκυλικής σκέψης και της ριζοσπαστικής κονόμας. Συγχρόνως υπήρξε ένας μεγάλος δάσκαλος της κλεψιάς με διεθνή αναγνώριση στην μαφία.

Η φιλοαμερικάνικη δράση του αναδεικνύει την πίστη του στη δύναμη των ιδεών και των οραμάτων για τον εξανδραποδισμό της κοινωνίας και την υποδούλωση της Ελλάδας. Κάνοντας πράξη τις ρηξικέλευθες κονόμες του, προχωρεί με τόλμη και αποφασιστικότητα στην ίδρυση του Πανελλήνιου ΣοσιαλιστΡικού Κινήματος. Κατ' αυτό τον τρόπο, επιχειρεί τη βαθιά τομή και ρήξη με ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Υπάρχει παντού, σε θυρίδες, κομματοσκυλικές οργανώσεις και όλο το παρακράτος γιατί με τις πολιτικές του μείωσε δραστικά τις κοινωνικές και τις περιφερειακές ισότητες.

Γιατί προχώρησε στην συσσώρευση του πλούτου για πάρτη του.
Γιατί έφερε τους προνομιούχους, τους δυνατούς, τους ανήθικους και τους εκτός των νόμων Έλληνες στο προσκήνιο, ως συνδημιουργούς μιας νέας εποχής.
Γιατί έφερε στο προσκήνιο τα κομματόσκυλα της Περιφέρειας, τους τραπεζίτες και τους διαπλεκόμενους, τους τεμπέληδες, τους ανήθικους, τους ανθρώπους του παρακράτους και της διάλυσης.

Ομως Ζει και θα Ζει για πάντα με όλα όσα επαγγέλθηκε, συμβόλισε και δημιούργησε στις σκέψεις, στην καρδιά, στις μνήμες, στα όνειρα, στις αφηγήσεις, στις αξιολογήσεις και στα γαμοσταυρίδια του Ελληνικού λαού .

Ο Κάθε Έλληνας έχει τα δικά του βιώματα, τη δική του θύμηση για τον δικό του ΑΝΔΡΕΑ, για τον κλέφτη, το λαμόγιο, τον εβραιοθρεμένο, τον κονομημένο και αναίσθητο Μεγάλο Πολιτικό, με την κλεψιά του, με την έμφυτη ανιθηκότητά του, με τις προδοτικές του εκφράσεις.

Στο πρόσωπο και τις ικανότητες του Ανδρέα Παπανδρέου στηρίχθηκε η θριαμβευτική επικράτηση του ΠΑΣΟΚ και η αλλαγή του πολιτικού και κοινωνικού τοπίου στη χώρα μας. Μια αλλαγή που έβαλε τα θεμέλια μιας άλλης πολιτικής πρακτικής, με κύριο χαρακτηριστικό την εδραίωση της κοινωνικής ανισότητας, της μονομερούς ανάπτυξης κέντρου-περιφέρειας και την ένταξη της χώρας στο ΔΝΤ.

Στο ΠΑΣΟΚ όλοι μας έχουμε χρέος μέσα σε έναν κόσμο ΚΛΕΙΣΤΩΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΟΦ ΣΟΡ ΕΤΑΙΡΙΩΝ και ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΣΥΝΑλλαγών, να αποσαφηνίσουμε την ταυτότητα και τον προορισμό μας.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ Κ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

Κομματόσκυλο,ουστ!

2011-06-16T20:28:00.000+03:00

Το μεγαλύτερο στριπτήζ του αιώνα παρακολουθήσαμε χθές. Ένα ξεβράκωμα άνευ προηγουμένου. Φάνηκε ο κώλος ολονών των σωτήρων εργατοπατέρων και κομματόσκυλων καθώς και αυτών που επιμένουν στις κομματικές ταμπέλες. Άλλο η ιδεολογία και άλλο η κομματολογία. Στις 26 ημέρες που βρίσκεται ο κόσμος στις πλατείες, τουλάχιστον στις μισές προσπάθησαν να παρεσφρύσουν οι πληρωμένοι «αντιεξουσιαστές» του παρακράτους. Αλλά κάθε φορά τους απωθούσε ο κόσμος. Τα κομματόσκυλα καθημερινά προσπαθούν να περάσουν την γραμμή του κόμματός τους, αλλά το γράψιμο και το κράξιμο που τρώνε είναι όλο δικό τους. Γιατί τέτοιο ζόρι ρε παιδιά να ηγηθείτε του αυθορμήτου; Της καθεστωτικής αριστεράς φάνηκε επιτέλους ο ρόλος της ακόμη και από τους γκαβούς. Ενώ στις εκλογές έβγαινε και παπαρολογούσε για την αποχή επειδή χάνουν κομμάτι της πίτας ελέγχου, δήλωσε ότι θα απέχει από το ψήφισμα του μεσοπρόθεσμου. Δεν το καταψηφίζει, απέχει. Έτσι και χθες οι επαγγελματίες καταγγέλοντες αριστεροί, κατήγγειλαν την «προβοκάτσια» των «αντιεξουσιαστών», που το μοναδικό όχημα που θα μπορούσε να τους μεταφέρει μέσα στην πλατεία ήταν αυτό της ΑΔΕΔΥ και της ΓΕΣΕΕ. Στην πολιτική δεν υπάρχουν τυχαία. Όσο τυχαία είναι και η αναστολή της απεργίας των «δημοσιογράφων» μισή ώρα πριν αρχίσει το πανηγύρι. Ήταν αυτό το κάτι που περίμεναν οι δυνάμεις καταστολής για να διαλύσουν την αγανάκτηση. Αλλάδεν τα κατάφεραν. Τις τελευταίες μέρες δεν χέζω. Τα κρατάω για να χέσω στους λάκκους των αργυρώνητων επαγγελματιών κομματοσκυλικών εργατοπατέρων.

Αυτό το έχετε υπολογίσει στα πλάνα σας;

2011-06-07T20:09:00.000+03:00

Του blog ιστορίες συνωμοσίας

Υπομονετικά τόσες μέρες παρακολουθώ τι γίνεται στις πλατείες, τι γράφεται στο διαδίκτυο τι αναμεταδίδουν τα ΜΜΕ και τι συμπεράσματα βγάζουν οι διάφορες πολιτικές δυνάμεις.
Σε όλα αυτά λείπει κάτι είτε εσκεμμένα είτε γιατί θεωρείται εντελώς απίθανο να συμβαίνει.
Αγνοείται παντελώς μια νέα κατηγορία πολιτών η οποία υπάρχει, βρίσκεται στους χώρους συγκέντρωσης του υπόλοιπου πλήθους και κανείς δεν ξέρει πόσους οπαδούς έχει. Δεν έχει ένα συγκεκριμένο όνομα για να σας πω, όμως βλέπω καθαρά τα χαρακτηριστικά της και μπορώ να τα αναφέρω.
Πολίτες ακομμάτιστοι ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ. Το οποίον σημαίνει, όχι πρώην κάτι και νυν

απογοητευμένοι που ξύπνησαν ξαφνικά από το λήθαργο. Πολίτες οι οποίοι όταν λένε πως όλο το ελληνικό πολιτικό σκηνικό είναι υπόλογο για την εθνική προδοσία, το εννοούν και πολλοί από αυτούς δεν έβγαλαν τώρα αυτό το συμπέρασμα. Το έχουν από καιρό, πολύ πριν να γίνει το κίνημα των αγανακτισμένων. Απλά τώρα βλέπουν πως είναι η ευκαιρία να το κατανοήσει μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Ξέρετε υπάρχει πολύς κόσμος, αόρατος στους πολλούς που γνωρίζει ιστορία, έχει μελετήσει πιο προσεκτικά όλο το κράτος του χαφιεδισμού, δοσιλογισμού, ανθελλήνων που χρόνια τώρα κάνουν τα βρώμικα παιχνίδια τους ανενόχλητοι, και μελετώντας και σκεπτόμενοι έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως ότι κινείται αυτή τη στιγμή πάνω στη πολιτική σκηνή του τόπου είναι σάπιιο, ύπουλο και βαλτό από διάφορα κέντρα εξουσίας (πολύχρωμα, με ποικιλία στόχων και βαθειά χωμένα στα ύπουλα πολιτκά παιχνίδια)
Ξέρετε υπάρχουν άνθρωποι διαφόρων ηλικιών που δεν έζησαν τυφλά, με παρωπίδες έτοιμοι να γίνουν το παιχνιδάκι σε διάφορους λύκους ή καρχαρίες ή απλές σουπιές του ζωολογικού κήπου που έχει ζωγραφίσει από την απελευθέρωση και μετά ένα κράτος που διοικείται από ξενόφερτα κέντρα, (κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι) οι οποίοι αιματοκύλησαν τον τόπο αδιαφορώντας για τις τραγικές συνέπειες και το χωρίς τέλος παιχνίδι που κάλεσαν τους πολίτες να συμμετέχουν - σαν πρόβατα σε σφαγή - και οι οποίοι όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν ποτέ, όχι μόνο έκλεψαν και μετέτρεψαν τον εθνικό πλούτο σε προσωπικούς λογαριασμούς σε Ελβετίες και εξωτικά νησιά, αλλά συντήρησαν βαθειά ρήγματα μέσα στη συνείδηση των πολιτών και τους ξεζούμισαν ηθικά μέχρι να μπορούν σήμερα ΟΛΟΙ ΜΕ ΚΟΙΝΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ να τους πουλήσουν σκλάβους στους αποικιοκράτες οι οποίοι πολύ απλά ήρθαν να συνεχίσουν τη συνεργασία τους με όλους εκείνους που τους γνωρίζουν σαν κάλπικη δεκάρα τι είναι και που επί χρόνια τους βλέπουν μωρόδοξους και ανθέλληνες να είναι μπλεγμένοι σε ότι δυνατή οικονομική ή πολιτική δολοπλοκία κυκλοφορεί παγκοσμίως.
Η κατηγορία λοιπόν που δεν αναφέρετε πουθενά είναι ακριβώς εκείνη που δε πάει πλατεία γιατί έχει κατασταλάξει τι ακριβώς ΘΕΛΕΙ γιατί είναι δύσκολο να δημιουργήσεις κάτι νέο που θα συνθλίψει όλα τα φαντάσματα του παρελθόντος και συγχρόνως θα είναι άσπιλο μη στηριζόμενο σε κανέναν από αυτά τα λαμόγια, πηγαίνει όμως γιατί έχει κατασταλάξει στο τι ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ.
Σκεφτείτε λοιπόν εσείς που τόσο ανάλαφρα βλέπετε όλους σαν πρώην κοιμισμένους που τώρα γκρινιάζουν αλλά στην ουσία είναι ηλίθιοι, άβουλοι και δειλοί, πως καλό είναι να αρχίσετε να υπολογίζετε σοβαρά εκείνον τον κανένα που δεν είναι ούτε ηλίθιος, ούτε άβουλος ούτε δειλός και ίσως γι αυτό δεν τον έχετε δει ποτέ να συχνάζει στα κομματικά σας γραφεία, ίσως γι΄αυτο έχετε βγάλει το συμπέρασμα πως δεν υπάρχει.
Στο μυαλό αυτού του κανένα υπάρχουν οι εικόνες της προδομένης Ελλάδας, της χαμένης ανθρωπιάς, της αδικίας και της ανηθικότητας που έχουν σκεπάσει τα πάντα, υπάρχουν οι εικόνες από μεγάλες εθνικές προδοσίες που σκεπάστηκαν με βουνά από ψέμματα για να μείνουν όλα τα λαμόγια ευχαριστημένα και να μπορούν να συνεχίζουν να ασελγούν πάνω στα κοπάδια. Όσο γι εκείνους που θα εκνευριστούν τονίζοντας άλλη μια φορά πως το ΟΛΟΙ είναι ισοπεδωτικό και επικίνδυνο απαντώ και ποιος σας είπε πως αυτοί οι "κανένας" δεν επιθυμούν αυτό που εσείς ονομάζετε επικίνδυνο αν επικίνδυνο εννοείτε ότι ξεφεύγει από τις λύσεις που μας πλασάρετε μέρχρι σήμερα. Ποιος σας είπε πως ένα μεγάλο μέρος του κόσμου δεν αντιλαμβάνεται τις πολιτικές σας προτάσεις σαν άχρηστες, άκαιρες, ανέφικτες ή και επικίνδυνες και θέλει κάτι εντελώς διαφορετικό να γεννηθεί και να ανασάνει σ΄αυτή τη κακοποιημένη πατρίδα. Αν είστε τόσο δημοκράτες θα πρέπει να αποδεχτείτε σαν δημοκρατική επιλογή το ότι κάποιοι τους απέρριψαν όλους. Και το όλους καλώς ή κακώς σημαίνει όλους.Οι δε πιστοί οπαδοί όλων αυτών, εάν θέλουν μπορούν να ψάξουν καλύτερα το θέμα, αν όχι πάλι μπορούν να κάνουν το συνηθισμένο που τους έχουν μάθει μέχρι σήμερα. Συμπεράσματα κλισέ, αυθαίρετα, μερικές ύβρεις, οι πιο διανοούμενοι απλά απαξίωση στα ανθρωπάκια και οι πιο ξύπνιοι λάσπη πάνω στο κανένα μη τυχόν και βρει νέο δρόμο.

Πάντωςγύρω μας υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία από επιλογές που αρχίζουν και φαίνονται στον ορίζοντα και κάποιες από αυτές θα γίνουν η νέα πραγματικότητα. Είτε το κίνημα των αγανακτισμένων γίνει δυνατότερο είτε σβήσει, είτε τη πλατεία καταφέρετε να τη μετατρέψετε σε πανηγύρι είτε καταφέρει να αντισταθεί στις τρικλοποδιές και να βρει το δρόμο της, από που βγάζετε το συμπέρασμα πως όλοι έχουν σαν στόχο τον περίπατο? Ποιος σας διαβεβαιώνει ότι ο κανένας δεν έχει ήδη αρχισει να παίρνει σάρκα και οστά? Φυσικά εσείς όλοι γελάτε ειρωνικά γιατί θεωρείται ο καθένας ξεχωριστά πως κατέχετε την απόλυτη γνώση (βασισμένη σε τόσους σοφούς οι οποίοι έχουν ήδη διαψευστεί πανηγυρικά αλλά δεν πειράζει) και θεωρείτε παιδαριώδες και ανόητο να τολμήσει κανείς να σκεφτεί πως δημιουργεί κάτι που θα αφορά την ελληνική πραγματικότητα και τον ελληνικό λαό.
Προσωπικά ψάχνω. Δεν ξέρω τίποτα ακόμα. Όμως κρατώ τα μάτια μου και τα αυτιά μου ανοιχτά όπως έκανα άλλωστε τόσα χρόνια. Από τότε που ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ σας απέρριψα όλους. Απλά δεν έχω βρει το δρόμο που πρέπει να συνεχίσω. Κι είμαι εκεί στο σταυροδρόμι να δω που θα πάω και τι θα αφήσω, αλλά πίσω δεν γυρίζω. Καμιά φορά όταν γύρω γίνεται χαμός και το να κρατηθείς ακόμα κι από μια ιδέα αγέννητη είναι ένα φως που συντροφεύει και διατηρεί ζωντανή την ελπίδα.

Ο Λάκης μέσα μου

2011-05-22T15:29:00.000+03:00

Ανδρώθηκε την εποχή που ο καταλληλότερος ίδρωνε να διώξει την αναχρονιστική δραχμή και μοίραζε πλούτο σε κάθε Έλληνα μέσω χρηματιστηρίου. Γόνος εκλεκτός της επαναστατημένης γενιάς του πολυτεχνείου, ο Λάκης, δεν γνώρισε φουρτούνες γιατί ο μπαμπάς δεν ήθελε να περάσει το παιδί από τις συμπληγάδες της φτώχειας. Κονόμησε χοντρά ο Λάκης εκείνη την εποχή ακόμα και από τις επιδοτήσεις που έδινε ο καταλληλότερος σε γυναίκες να παρατήσουν το νοικοκυριό και να κάνουν μαγαζιά με δάνεια τραπεζών τις οποίες ο καταλληλότερος είχε βάλει καλά στο παιχνίδι. Τον Λάκη δεν τον ένοιαζε αν η ψευτοεπιχειρηματική φιλοδοξία της γυναικούλας του διέλυε μια αγορά που δεν σήκωνε περισσότερες επιχειρήσεις σε κάθε κατηγορία. Αφού του είχε πει ο καταλληλότερος να πλουτίσει το έκανε ευλαβικά.

Την εποχή που ήρθε ένας άλλος καταλληλότερος ο Λάκης έχοντας χάσει τον πλούτο που είχε κερδίσει στα χαρτιά έτρεξε να κονομήσει από τα stage που του πρότεινε ο νέος καταλληλότερος βολεύοντας εαυτόν, γυναίκα και παιδιά. Την ίδια εποχή αγανακτούσε για τους νεκρούς των πυρκαγιών στην Πελοπόννησο και αλλού αλλά και πάλι ο ίδιος καταλληλότερος τον έπεισε ότι αν πάρει ένα καλό δάνειο αγροτουριστικό θα κάνει έναν καλό ξενώνα ξεφεύγοντας από την μικροαστική ζωή για να γίνει απευθείας μεγαλοαστός. Ιδιοκτήτης Ξενοδοχείου ο Λάκης! Έτσι ο καταλληλότερος εκείνης της εποχής κουράστηκε κάνοντας τον Λάκη τόσο ευτυχισμένο που απολάμβανε 3 μισθούς με την ελπίδα της μονιμοποίησης μέσω stage, ενός Ξενώνα με υπόγειο πάρκινγ να βάζει το suv του αλλά και την σύνταξη τυφλότητας που κατάφερε να αποκτήσει από τους προηγούμενους καταλληλότερους αν και η όρασή του ήταν καλύτερη από αυτή του γερακιού.

Όταν ο κουρασμένος καταλληλότερος παρέδωσε σε έναν ξεκούραστο καταλληλότερο ο Λάκης χάρηκε γιατί ο καινούργιος βρήκε τα λεφτά που έλειπαν και λέει τώρα με την πράσινη ανάπτυξη τον δέσαμε τον γάιδαρο, θα φάμε με χρυσά κουτάλια. Όταν άκουσε πως τα λεφτά που είχε βρει ο καταλληλότερος τα είχαν φάει παρέα με έναν Πάν Κάλο, δεν ανησύχησε γιατί ο νέος καταλληλότερος του πρότεινε να υποθηκεύσει τον ξενώνα αλλά και τα χωράφια που ήταν ήδη υποθηκευμένα για να κάνει επένδυση σε ηλιοσυλέκτες για παραγωγή ενέργειας. Στη μέση του πουθενά ο Λάκης έβαλε και ταμπέλα στην καινούργια του επιχείρηση με ροζ χρωματάκι: «Solar Park, ο Λάκης». Έτσι αφού ο πια ο ήλιος δουλεύει για τον Λάκη όλα πάνε καλά. Μια μέρα άκουσε να κατέβουν όλοι στις πλατείες πήγε και αυτός στην πλατεία άραξε κάτω από μία ομπρέλα παρήγγειλε μια φραπεδούμπα κράτησε και τη μία πλευρά του πανό που έγραφε «Αγανακτισμένος» έκανε μερικές μπουρμπουλήθρες όταν τελείωσε ο φραπές και γύρισε σπίτι.

Άραγε ποιος είναι αυτός ο Λάκης;

Μην είναι ο καθηγητάκος που παράταγε το μάθημα στις 10 το πρωί για να δει τις τιμές των μετοχών στην τράπεζα;

Μην είναι ο εργάτης που πήγαινε με τα ροζιασμένα χέρια το μεροκάματό του για να το επενδύσει ο τραπεζίτης;

Μην είναι ο βιοτέχνης που έπαιρνε επιδοτήσεις για ανάπτυξη και τις κατέθετε σε λουλούδια στα πόδια μιας τραγουδιάρας;

Μην είναι ο αγρότης που αντί να καίει αυτόν ο ήλιος τώρα δουλεύει για πάρτη του;

Μην είναι η Σούλα του διπλανού διαμερίσματος που το salon de coiffure το μετέτρεψε σε spa center;

Μήπως ο Λάκης είναι η μάνα μου η οποία μια μέρα που γύρισα σπίτι με ρώτησε: «Βρε παιδί μου, πόσο κάνει η μετοχή να πάρουμε κι εμείς να αγοράσουμε γκαρσονιέρες να τις νοικιάσουμε σε φοιτητές να κονομήσουμε όπως η κυρά Μαρίτσα και η κυρά Κούλα;»

Τελικά οι καταλληλότεροι μέχρι και τη μάνα μου έκαναν Λάκη.

Του Ραδιολόγου

Όλα εκτός από πασοκτζής

2011-05-15T17:44:00.000+03:00

Προτιμώ να με αποκαλούν μαλάκα αγάμητο και ανοργασμικό, παρά πασοκτζή. Το θεωρώ μεγάλη βρισιά και επαίσχυντη κατάντια. Ο λόγος είναι πολύ απλός. Έμαθα να δουλεύω. Από την πρωτογενή παραγωγή παίρνω το τίποτα και το κάνω κάτι. Επειδή δεν είχα τα χρήματα να αγοράσω τα μηχανήματα και τα εργαλεία που χρειαζόμουν, τα έφτιαξα μόνος μου με παλιοσίδερα. Επειδή, χωρίς να έχω κάποιον στην οικογένεια να «εργάζεται» στο δημόσιο, χωρίς να έχω πάρει δραχμή τσακιστή από επιδότηση και χωρίς να πάρω δάνεια δεν χρωστώ πουθενά. Μέχρι σήμερα. Γιατί αύριο θα χρωστάω ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΤΕΒΕ, και ότι άλλο λογαριασμό έρχεται. Και αναρωτιέμαι, αφού εγώ, χωρίς δάνεια και κάνοντας το σκατό μου παξιμάδι, δεν μπορώ πλέον να τα βγάλω πέρα, πως θα τα βγάλει πέρα ο Παπακωνσταντίνου και ο Γιωργάκης που χωρίς να παράγουν αλλά ούτε και ξέρουν να διαχειρίζονται, απορροφώντας δάνεια και πάλι δάνεια, λένε ότι φέτος θα πάρουν τόσα δις από την φορολόγηση του χρόνου παραπάνω τόσα δις και ούτω καθεξής; Από πού θα τα πάρουν; Αφού αυτοί που πλήρωναν εξαθλιώθηκαν;

Σε αυτόν τον τόπο δεν έχει αλλάξει τίποτα απολύτως. Οι κάθε κυβερνήσεις και ειδικά του πασοκ ακολουθούν πιστά τις εντολές των αφεντικών τους. Κάθε τόσο τους αλλάζουν για να βάλουν καινούργιους, που θα πουν τις χαρμόσυνες ειδήσεις για το πώς θα μας σώσουν και να ξαναρχίζει το παιχνίδι από την αρχή. Και όποιος τολμήσει να τους αμφισβητήσει, χαρακτηρίζεται αμέσως προδότης ή φασίστας ή κομμουνιστής. Και πάλι προτιμώ αυτόν τον χαρακτηρισμό από το πασοκτζής. Όλοι τους βέβαια στο ίδιο καζάνι βράζουν και παίζουν το παιχνιδάκι τους, αλλά το πασοκ υπερέχει. Όλους τους τους βολεύει αυτήν η κατάσταση, ανεξάρτητα από το τι λένε, διότι μια αντίθετη κατάσταση θα κατέστρεφε την «σταδιοδρομία» τους. Δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα, δεν θα σας πάω μακριά, από την ίδρυση αυτού του κράτους. Από τότε μέχρι σήμερα μας κυβερνούν οι προεστοί. (Για όσους δεν γνωρίζουν, προεστοί ήταν αυτοί που αγόραζαν από τον σουλτάνο αυτό το αξίωμα με το αζημίωτο, για να μαζεύουν τους φόρους και να ελέγχουν τους ραγιάδες. Και εκεί που έπρεπε οι ραγιάδες να πληρώσουν π.χ. 1 ευρώ φόρο για τον σουλτάνο, πλήρωναν 5, τα οποία 4 πήγαιναν στις τσέπες των προεστών. Στην ουσία ήταν μεγαλύτεροι δυνάστες από τους Τούρκους. Α!! είχαν και στρατό τον οποίο συντηρούσαν πάλι οι ραγιάδες). Έτσι λοιπόν σήμερα έχουμε τον προεστό Γιωργάκη, τον προεστό έτερο καππαδόκη Γιωργάκη Παπακωνσταντίνου και άλλους 298 προεστούς με τον στρατό τους. Θυμάστε αυτά τα περίφημα σπρέντς (πώς σκατά τα λένε δεν ξέρω) που ανεβοκατέβαιναν με τις δηλώσεις που έκαναν ο Γιωργάκης και ο έτερος καππαδόκης; Δεν είναι παγκόσμια πρωτοτυπία. Το 1821 στην ευρώπη , για κερδοσκοπικούς σκοπούς, δια μέσω του τύπου όπως η εφημερίδα Gazette Universelle d’ Augsbourg, χάλκευαν τις ειδήσεις σχετικά με τα γεγονότα της ελληνικής επανάστασης για να προκαλέσουν άνοδο ή πτώση των τιμών του χρηματιστηρίου. Τυχαίο; Δεν νομίζω. Για να δείτε επίσης ότι τίποτα δεν άλλαξε από τότε μέχρι σήμερα θα αναφέρω πως έβλεπαν τότε τους προεστούς δυο ξένοι περιηγητές κατά την επανάσταση, ένας Γάλλος και ένας Άγγλος, που σημαίνει ότι ακολουθούσαν φιλοτουρκική πολιτική. «Οι Έλληνες είναι ικανοί για τις πιο ωραίες και γενναίες πράξεις. Αλλά δεν έχουν αντάξιους ηγέτες. Βγαίνοντας από την δουλία βρέθηκαν με αρχηγούς τους προεστούς, ανθρώπους πανούργους, δειλούς, παραδόπιστους και τόσο θλιβερά διεφθαρμένους που δεν θα δίσταζαν καθόλου να θυσιάσουν την πατρίδα τους. Δυστυχώς, η δύναμή τους είναι μεγάλη. Ελέγχουν όλοι την πολιτική διοίκηση και ένα μέρος της εθνοσυνέλευσης. Το έθνος χρειάζεται ισχυρή κυβέρνηση, αλλά αυτοί οι αχρείοι φροντίζουν, με κρυφές ενέργειες, να διατηρούν την αναρχία που τους επιτρέπει να πλουτίζουν από την λαϊκή δυστυχία. Φοβούνται πως το πρώτο που θα έκανε μια τέτοια κυβέρνηση θα ήταν να τους ζητήσει λογαριασμό για την διασπάθιση του δημοσίου χρήματος». «Οι προεστοί διαχειρίζονται τις τεράστιες περιουσίες των Τούρκων χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Αυτές οι αντιθέσεις προεστών και καπεταναίων στα συμβούλια της πολιορκίας αποτελούσαν προέκταση της κοινωνικής διαμάχης, των διεκδικήσεων δηλαδή της ελληνικής αγροτιάς που πήρε τα όπλα για αποκατάσταση στην εθνική γή». Τα παραπάνω είναι αποσπάσματα από βιβλίο του Κυριάκου Σιμόπουλου, στα οποία αν αλλάξεις τις λέξεις «Τούρκων» και «εθνοσυνέλευση» είναι σαν να γράφτηκαν για σήμερα. Τυχαίο; Δεν νομίζω.

Υ.Γ.1 Κάτι πήρε το αφτί μου ότι ο Στρος Καν θα παρουσιαστεί σήμερα ενώπιον δικαστή, για να δηλώσει αθώος για σεξουαλική κακοποίηση σε βάρος μιας καμαριέρας σε ξενοδοχείο της Νέας Υόρκης. Πολύ βαρβάτοι μας βγήκαν οι σοσιαληστές. (όχι που θα τον άφηνε ο Σαρκοζί να κατέβει υποψήφιος για πρόεδρας)

Υ.Γ.2 Τι θα κάνει άραγε ο Στοχαστής Νο 79; Θα τον διαγράψει και αυτόν από τους σοσιαληστές διεθνούς φήμης;

Tiktos μαλάκας αγάμητος και ανοργασμικός, αλλά όχι πασοκτζής

Ορίζοντάς μου τα παπούτσια μου

2011-05-06T20:45:00.001+03:00

Τράκαρα με τον εκπληκτικό λόγο του Simple Man και οι μνήμες χύθηκαν σαν να μεταφέρεις στάχτες και αναμμένα κάρβουνα σε νάιλον σακούλα. Όχι πολύ μακριά. Πριν 10 χρόνια. Τότε στο ξεκίνημα, πάνω στην καύλα της δημιουργίας. Τότε, που απ’ αυτή την δουλειά ζούσαν τρεις οικογένειες. Τότε που για να βγει το μεροκάματο δούλευα και 16 ώρες την ημέρα. Τότε που είχα καταφέρει, ακόμη, και μερικές εξαγωγές να κάνω στα τέσσερα σημεία του πλανήτη. Τότε που στον ελεύθερο χρόνο φύτευες και το χωράφι, όχι για να βγάλεις χρήματα, αλλά για να μην το βλέπεις χέρσο να ξέρεις τι τρως και να δίνεις και σε μερικούς φίλους. Τότε που έβλεπα την δουλία για ευημερία επειδή ήταν καλά καμουφλαρισμένη. Διότι όταν ο λαός ευημερεί, ούτε να τον κατευθύνεις μπορείς, ούτε να του επιβληθείς με τον όποιο άνισο τρόπο. Βλέπω
τον τότε εαυτό μου να τρέχει σαν τον Βέγγο. Να τρέχει, και να μην φτάνει πουθενά. Γιατί δεν είναι δυνατόν να φτάσεις κάπου στην χώρα του πουθενά. Τα πόδια της ψυχής άρχισαν να αγκομαχάνε. Το μεροκάματο πλέον είναι μια μακρινή γλυκιά ανάμνηση, σαν το πρώτο φιλί. Οι ελπίδες στέρεψαν και το μέλλον φαντάζει βέβαιο. Και φαντάζει βέβαιο, γιατί εδώ και πολύ καιρό οι άρχοντες του τόπου κάνουν διάφορα πειράματα αντοχής, μας έχουν δέσει τα αρχίδια και τα τραβάνε κατά το δοκούν. Και κανείς δεν βγάζει κιχ. Ίσως να εκκρεμούν ακόμη κάποιες υποσχέσεις του τύπου: «αν δεν φωνάξεις θα σε βολέψω». Αλλά ο καιρός τελειώνει. Ακόμη και ο Βέγγος μας άφησε τρέχοντας λέγοντας ακόμη μια φορά: «πώς γίνεται όσοι έχουν άδικο, να έχουν τους νόμους με το μέρος τους»; Αλλά όπως είπε ο Βολτέρος: «όταν τα έχουμε όλα χαμένα, .όταν δεν έχουμε ελπίδα, η ζωή είναι όνειδος και ο θάνατος καθήκον».

Θου Βου σεντερ φορ

2011-05-04T11:17:00.000+03:00

Του Γιώτη Παναγιωτά

Οταν ο Βέγγος «έσκιζε» τα δίχτυα

Το απόγευμα που ο μεγάλος ηθοποιός σκόραρε (δις)

Γύρω - γύρω όλοι και στη μέση ο... πράκτωρ της μπάλας Θου-Βου έχει ντριμπλάρει ξαπλώνοντας στο χορτάρι αντίπαλο και εφορμά για να σκοράρει στο περίφημο φιλικό του 1978 μεταξύ Ηθοποιών – Δημοσιογράφων.

Σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του ο Θανάσης Βέγγος είχε δηλώσει φίλος του Παναθηναϊκού, τη φανέλα του οποίου είχε φορέσει για τις ανάγκες της ταινίας «Ο Τρελάρας» του 1963, όπου είχε τον ρόλο του «άρρωστου» οπαδού του Τριφυλλιού, ο οποίος ερωτεύεται την κόρη ενός φανατικού οπαδού του Ολυμπιακού.

Έναν χρόνο αφότου συμπλήρωσε μισό αιώνα ζωής, το 1978 ο σταρ του κινηματογράφου και του θεάτρου Θανάσης Βέγγος πρωτοστάτησε στη διαμάχη των ηθοποιών με την κρατική τηλεόραση που δεν τους αναγνώριζε τα πνευματικά δικαιώματα. Στην κορύφωση της απεργίας των καλλιτεχνών διοργανώθηκε φιλική ποδοσφαιρική αναμέτρηση μεταξή ομάδας Ηθοποιών και Δημοσιογράφων στο γήπεδο της «Νέας Φιλαδέλφειας» (δείτε τα στιγμιότυπα στο ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ).

Όπως ανέφερε ο Τύπος της εποχής, το φιλικό παιχνίδι, όπου πρωταγωνίστησε ο Θανάσης Βέγγος παρακολούθησαν περισσότεροι από 40.000 θεατές (!), ενώ παρατηρήθηκαν ακόμη και φαινόμενα... μαύρης αγοράς με τα εισιτήρια των 80 δραχμών να φτάνουν μέχρι και τις 120 δραχμές!

Ο μεγάλος πρωταγωνιστής του κινηματογράφου και του θεάτρου, έκλεψε την παράσταση και στο χόρτο, μολονότι η ομάδα των Ηθοποιών ηττήθηκε (3-5). Ο Βέγγος αγωνίστηκε ως σέντερ φορ στο β’ ημίχρονο πετυχαίνοντας μάλιστα δύο γκολ, όπως είχε «απειλήσει» τους δημοσιογράφους μερικές ημέρες πριν το… καυτό ντέρμπι!

Διαιτητής της αναμέτρησης ήταν ο Ζλατάνος, ο οποίος όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ «δεν μπορούσε ούτε να σφυρίξει από τα γέλια». Αλλωστε, οι ηθοποιοί ήταν καλά προετοιμασμένοι για να τον αντιμετωπίσουν. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Σωτήρη Μουστάκα, ο οποίος αναζητούσε μια κόκκινη κάρτα πριν την έναρξη του αγώνα «για να τη δείξω στον διαιτητή σε περίπτωση που κάνει το λάθος να σφυρίξει τίποτα εις βάρος μας».

Όταν πάντως, ο διαιτητής έδειξε κίτρινη κάρτα στον Βέγγο, τα άκουσε από την εξέδρα! Την ίδια στιγμή ο μεγάλος κωμικός δέχτηκε με κάθε επισημότητα την παρατήρηση και όπως περιγράφει για λογαριασμό της «Αθλητικής Ηχούς» ο Γιάννης Αργυρίου «υποκλίνεται, κάνει δύο βήματα πίσω και σηκώνει ψηλά τα χέρια. Τελικά στο 80’ θα δουν οι φίλαθλοι και μια ξανθιά παίκτρια να ετοιμάζεται για αλλαγή. Είναι η Δέσποινα Στυλιανοπούλου που παίρνει τη θέση του Βέγγου. Το παιχνίδι όμως δεν γίνεται να συνεχισθεί. Δεν είναι δυνατόν να συνεχισθεί. Γύρω από τον αγωνιστικό χώρο βρίσκονται 5.000 θεατές που σε κάθε διακοπή προσπαθούν να μπουν μέσα. Αυτό κάνουν και τώρα που ο Βέγγος αποχωρεί χαιρετώντας τα πλήθη σαν τον μεγάλο μπαλαδόρο που αναγκαστικά εγκαταλείπει. Ο Ζλατάνος αναγκάζεται να σφυρίξει τη λήξη του αγώνος δίνοντας έτσι τέλος και στο ασταμάτητο γέλιο».

Το τέλος του αγώνα βρίσκει τον Βέγγο στα αποδυτήρια των δημοσιογράφων, όπου σύμφωνα με το ρεπορτάζ τους επανέλαβε την ατάκα με το χαρακτηριστικό σταυρωτό κούνημα του κεφαλιού και την τρεμάμενη φωνή που τον έκανε διάσημο: «Καλοί μου άνθρωποι συγνώμη αν σας κούρασα» είπε, ενώ ακολούθως συνέχισε την παράστασή του αποκαλύπτωντας στους εκπροσώπους του Τύπου ότι «είμαι σε τρομερή φόρμα και σκέφτομαι εφέτος να κάνω καμιά μεταγραφή. Εχω προτάσεις απ’ το εξωτερικό, ωστόσο θα προτιμήσω ελληνική ομάδα διότι εδώ έχει καλό κλίμα, ωραία θάλασσα και άλλα».

Για την ιστορία με την ομάδα των Ηθοποιών (ενισχυμένη και από κάποιους παλαίμαχους ποδοσφαιριστές και προπονητές) αγωνίστηκαν οι:

Α' ΗΜΙΧΡΟΝΟ: Μεταξόπουλος, Καραγιώργης, Μαντάς, Πέτροβιτς, Τσαϊκόφσκι, Σαββαΐδης, Αντωνίου, Στέκος, Νεστορίδης, Βέγγος, Μητρούσης, Καρράς, Μουστάκας.

Β' ΗΜΙΧΡΟΝΟ: Σεραφείδης (Ευαγγελίδης), Στεφανάκος, Φούντας, Γιαννάτος, Βλάχος, Βέγγος, Αντωνίου (Μαργαρίτης), Μαλκότσης, Σαββαΐδης, Σίσκος, Κοτανίδης.

Με τους Δημοσιογράφους έπαιξαν οι: Κατσαρός (Μπακανάκης), Στανωτάς (Σταματόπουλος), Γεωργαλάς (Ν. Γερακάρης), Τσώχος, Χαλιβελάκης, Χαραλαμπίδης, Θωμόπουλος (Παϊπέτης), Δημαράς, Λιάνης, Πρίφτης (Ν. Γαβαλάς), Βουτσέλης (Παπάζογλου). Αγωνίστηκαν και οι Τ. Παπαδόπουλος, Καπράνος, Κοντογιαννίδης, Τσελεμέντες.

Καλέ μου Άνθρωπε

2011-05-03T10:09:00.000+03:00

Άει Θατσερίσου!

2011-05-02T22:28:00.000+03:00

Του polse

«Νισάφι πια με τα χάπατα, τους στρατούς των χουλιγκάνων, για χάρη των οποίων οι μαφιόζοι της Σούπερ Λίγδας κάνουν τεμενάδες.

Σε ένα κωλοπαίχνιδο, όπου η ΑΕΚ ήταν συντριπτικά ανώτερη αγωνιστικά, με αναλογία θεατών 8:1, τα πρεζόνια που δεν έχουν τίποτα άλλο να κάνουν στην γαμοζωή τους, ήθελαν να βγάλουν προς τα έξω όλο το σκατό που αποτελεί την θλιβερή μισάνθρωπη τους ύπαρξη.

Και φυσικά όλες οι κωλοομάδες του Ελληνικού πρωταθλήματος τους ίδιους στρατούς πρεζονιών έχουν και τρέφουν και φυσικά κάνουν τα ίδια και χειρότερα με κάθε ευκαιρία.

Δεν τολμάει πια κάποιος να πάρει μικρά παιδιά στο γήπεδο σε έναν γαμοτελικό ΑΕΚ-... Ατρόμητος (τέως Χαλκηδόνα), μην τυχόν και έχουν την τύχη του 7χρονου γιου του παπά. Που μια 25χρονη όρθια κουράδα που δεν κάνει ούτε για κρεατάλευρα ή σαπούνι, του στέρησε την ζωή.

Δηλαδή αν έπαιζαν Ολυμπιακός – ΠΑΟ τι θα είχαμε; Νεκρούς; Αν συνεχίσει αυτή η βιόλα, θα έχουμε σε κάποιον τελικό Ολυμπιακός – ΠΑΟ καμιά 20αριά νεκρούς, ώστε να αποκτήσουμε και εμείς το δικό μας «Χέιζελ».

Λοιπόν. Η λύση είναι η εξής:

Μάργκαρετ Θάτσερ για πρόεδρος της Σούπερ Λίγδας. Η οποία Μάγκυ παρεμπιπτόντως, έχει μεγαλύτερα αρχίδια από το σύνολο του Ελληνικού πολιτικού και ποδοσφαιρικού κόσμου. Και φυσικά θα κάνει ότι έκανε στην Ινγκλατέρα μετά το 1985 και τους φόνους που διέπραξαν οι οπαδοί της Λίβερπουλ στο Χέιζελ στον τελικού του πρωταθλητριών Γιουβέντους – Λίβερπουλ 1-0.

Οι Ελληνικές κωλοομάδες αποσύρονται από τα Ευρωπαϊκά κύπελλα μέχρι να γίνουν όλα τα γαμωγήπεδα όχι εκκλησίες ρωμέικες και άλλα τέτοια αδελφίστικα, αλλά τζαμιά. Κουνήθηκες ωρε; Χραπ, το κεφάλι.

Κατάργηση του συνόλου των οπαδικών εκπομπών στην τηλεόραση και διάλυση όλων των συνδέσμων “φιλάθλων”. Όποιος γουστάρει εισιτήρια να πάρει από το άθεο ίδερνετ με πιστωτική “Απόλλων Κρύας Βρύσης VISA”.

Θα στρβομουτσουνιάσει π.χ. ο Μαρινάκης και ο κάθε πρόεδρος ΠΑΕ γιατί θα χάσει τα τσιγκοφόρα πακέτα του Τσου – Λου και την 4η θέση του ομίλου που οδηγεί στον Πειραιά; Χεστήκαμε.

Ε, μα πια».

Θέλω να κάνω ένα σχολιασμό για αυτούς τους μικροτσούτσουνους που εντός του κρανίου τους αντί για εγκέφαλο, υπάρχει μια σαλάτα από «πούτσα, μπάλα και καράτε». Ακριβώς όπως το λέω. Με πλήρη επίγνωση διότι την δεκαετία του ’80 υπήρξα μικροτσούτσουνος. Αυτά τα «παλικάρια» καθ όλη την διάρκεια του αγώνα κοιμόταν από τα χάπια και την πρέζα. Άλλωστε τι να τους προσφέρει ο αγώνας. Και από κοντά όλοι που «θαυμάζαμε» αυτά τα «παλικάρια». Πάντα κρυβόταν μέσα στα μπουλούκια, αλλά διέρρεαν μύθους για την παλικαροσύνη τους απέναντι στον αντίπαλο «εχθρό». Ποτέ δεν συλλαμβάνονταν, αλλά αν ποτέ τύχαινε και αυτό ήταν οι πρώτοι που αφήνονταν ελεύθεροι. Οι περισσότεροι ήταν γιοι αστυνομικών που έκαναν την «επανάσταση» ενάντια στον μπαμπά. Αργότερα ήρθε ο θάνατος του Μπλώνια στην Λάρισα. Χρειάστηκε θάνατος για να μπει λίγο μυαλό στην γκλάβα. Το ΄90 όταν απολυόμουν από τον στρατό πολλά από αυτά τα «παλικάρια» υπηρετούσαν στα ΜΑΤ. Έτσι δεν είναι Σωτηράκη; Μέχρι σήμερα τίποτα δεν έχει αλλάξει. Ε, ρε Θάτσερ που χρειάζεται.

Επιτάφιος

2011-04-29T20:45:00.000+03:00

Ποιο μπορεί να είναι το προφίλ ενός ελληνορθόδοξου νεοέλληνα μαλάκα; Αυτού που έρχεται να περάσει τις αναστάσιμες μέρες στα πάτρια εδάφη; Αυτού που εκτός από την οικογένεια έχει τιγκάρει το πορτμπαγκάζ του υπερσύγχρονου τρακτεριού του με κάθε λογής βαρελότα, και το σκυλόσπιτο πάνω από τις εξατμίσεις για να βγάλει το ζωντανό για «εκπαιδευτικό» για να «ξεσκάσει»; Αυτού του αυτοσχέδιου νεοέλληνα μαλάκα που το βράδυ της ανάστασης φράζει την είσοδο του ξωκκλησιού με το υπερσύγχρονο τρακτέρ του με το σκυλόσπιτο πάνω από την εξάτμιση. Αυτού του γραβατοδεμένου νεοέλληνα ελληνορθόδοξου μαλάκα που κάνει την νύχτα μέρα από τα βεγγαλικά, και που όταν έσκασε ένα σε απόσταση αναπνοής από το παιδί του, αφού μας πήρε όλους το ωστικό κύμα, αυτός έτρεξε να δει αν έπαθε τίποτα το υπερσύγχρονο τρακτέρ του; Αυτού του άντρακλα που η καραμπίνα του έγινε ο προσωπικός του, ο ατομικός του δονητής και εκσπερματώνει όταν την βάζει καλογυαλισμένη στον κώλο του με την αρμάθα γεμάτη τσιχλοκότσυφα; Αυτού του άντρακλα που πίνει αραχτός με τον κολλητό του καφέ στην πλατεία και πετάει δυναμιτάκια στο «ηλικιωμένο παιδί» της πόλης για να σπάσει πλάκα και μετά από μερικές σφαλιάρες και χριστοπαναγίες η μόνη του έννοια είναι: «πιο σιγά, μην μας ακούσει ο κόσμος»; Αυτού και άλλων ομοίων του, που μετά τους επιταφίους παρκάρουν τις οικογένειες στο σπίτι και γεμίζουν όλα τα κωλάδικα των εθνικών οδών; Έγινε και αυτό «έθιμο»; Όπως τα βεγγαλικά; Και γιατί να λυπηθώ όταν κάποιος σκοτώνεται από «συνάδελφο» κυνηγό; Γιατί να λυπηθώ όταν κάποιος ακρωτηριάζεται σκοτώνεται διαμελίζεται, εξαϋλώνεται φτιάχνοντας αυτοσχέδια βεγγαλικά; Επειδή έγινε «έθιμο»; Και γιατί είναι έθιμο να πετάς βεγγαλικά μέσα στο πλήθος και τρομοκρατία αν το πετάξεις μέσα στην εφορία; Αυτού του είδους ελληνορθόδοξου νεοέλληνα μαλάκα, ψηφίζει, έχει δικαίωμα θεού για την χλωρίδα και την πανίδα. Αυτού του είδους ελληνορθόδοξου νεοέλληνα μαλάκα, ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ, πως ένα εφτάχρονο μωρό που πήγε στην Ανάσταση, αρκετά έζησε. Του χρόνου θα αποφασίσει για την τύχη του δικού σου παιδιού. Είναι από τις φορές που μετανιώνω που δεν έχω κόψει με τα δόντια μου τα αρχίδια ενός τέτοιου. Αλλά φονιάδες είμαστε όλοι μας. Είμαστε φονιάδες, γιατί κάθε φορά τους αφήνουμε να φεύγουν με την κωλοσφυρίδα αλώβητη.

Μικρούλη, συγνώμη.

«Ώ θλίψη, σε μάθαμε από παιδιά, σχεδόν πριν γνωρίσουμε τον κόσμο»

Ο ξερασμένος κωπηλάτης

2011-04-26T22:37:00.000+03:00

Μια φορά και έναν καιρό, τις ημέρες του πάσχα ένα τρομερό κακό είχε βρει ένα νησί που το έλεγαν βΥδρα. Τα είχε πάρει στο κρανίο ο καλός θεούλης, από τα σούργελα που μαζεύτηκαν στο νησί αυτές τις άγιες μέρες. Και έστειλε ένα τερατόμορφο κήτος να ταράζει τα νερά γύρω από το νησί, μέχρι να θυσιάσουν κάποιον, να γίνει μεζεδάκι του κήτους δηλαδή, για να πέσει πάλι σε νιρβάνα ο καλός θεούλης. Τότε, οι κάτοικοι του νησιού άρχισαν να ρίχνουν κλήρο αναμεταξύ τους για το ποιος θα θυσιαστεί, αλλά μάταια. Και στις τρεις κληρώσεις που έγιναν, είχε τζακ ποτ. Σε μαύρη απελπισία έπεσαν οι κάτοικοι, μέχρι την στιγμή που κάποιο ελληνόπουλο ξυπνάει από τον βαθύ λήθαργο που είχε πέσει. Το παιδί Βλάκας. «Εγώ θα θυσιαστώ» είπε με βαριά φωνή το θαρραλέο ελληνόπουλο. Ευθύς γδύνεται, φοράει το γούνινο armani μαγιό του από δέρμα ασβού και κατευθύνεται με τόλμη στην άκρη του λιμανιού. Δίνει μια, και το καλογυμνασμένο μελαψό κορμί του διαγράφει μια καμπύλη στο κενό, προτού χαθεί από το βλέμμα των εκστασιασμένων κατοίκων και ακουστεί ένας βαρύς γδούπος.

Το παιδί Βλάκας είχε ξεχάσει ότι άφησε αραγμένο το κανό που του είχε χαρίσει ο αρχηγός των ινδιάνων «Πιάσε μας κι άλλο τον κώλο». Χωρίς να χάσει καθόλου χρόνο, παρά την ζαλάδα και το καρούμπαλο, το παιδί Βλάκας ανοίγει το μαγικό βαλιτσάκι που κουβαλά πάντοτε μαζί του, και βγάζει το υπερκουπί που έχει από μια προπελίτσα σε κάθε άκρη. Άρχισε να χώνει με πυγμή το υπερκουπί μέσα στην λυσσασμένη θάλασσα… χλάπα χλουπα… χλάπα χλούπα… και να τραβάει για τα ανοιχτά. Έντρομοι τον κοιτούσαν οι κάτοικοι να κάνει πότε ζικ ζακ, πότε κύκλους γύρω από τον εαυτό του σαν νετρόνιο, αλλά μην νομίζεται φίλοι μου ότι το παιδί Βλάκας χάθηκε. Απλά το πήρε λίγο λοξά γιατί προσπαθούσε να τραβήξει το τερατόμορφο κήτος μακριά. Ξάφνου κάτι πελώριο έκρυψε τον ήλιο. Ήταν το κήτος που έκανε σάλτο έξω από την αφρισμένη και λυσσασμένη θάλασσα για επίδειξη ισχύος. Ενός κακού μύρια έπονται ή αν το έχει η κούτρα σου να κατεβάζει ψείρες, να ‘σου παθαίνει μηχανική βλάβη το κανό και το θαρραλέο ελληνόπουλο, το παιδί Βλάκας ρίχνεται στην φουρτουνιασμένη θάλασσα με αλαλαγμούς για να παλέψει με το θηρίο. «Ει δεινόσαυρε» φώναξε, «αν σου βαστάει βγ…» δεν πρόλαβε να τελειώσει και κάτι σαν τεράστια σπηλιά φάνηκε από κάτω του και το παιδί Βλάκας χάθηκε. Η θάλασσα άρχισε να κοπάζει. Οι κάτοικοι του νησιού άρχισαν να σταυροκοπιούνται. Στην κοιλιά του κήτους το θαρραλέο ελληνόπουλο, ένιωσε μια ζέστη και μια χαλάρωση νομίζοντας ότι είναι σε ιαματικά λουτρά με αιθέρια .έλαια ρέγγας. Το κήτος όμως ένιωσε μια ξαφνική δυσφορία. Μια αναγούλα. Ένιωσε την ανάγκη αυτό το τερατόμορφο θαλάσσιο πλάσμα κάπου να πιαστεί και αναρωτιόταν για ποιον λόγο τα σκατά είναι νοστιμότερα από τον μεζέ που μόλις έφαγε. Γυρνάει στο λιμάνι, ανοίγει το πελώριο στόμα του, και ξερνάει πάνω στους κατοίκους του νησιού το παιδί Βλάκα μαζί με κάτι μπακαλιαράκια που είχε χλαπακιάσει νωρίτερα. Και έτσι λοιπόν, και ο καλός θεούλης ευχαριστήθηκε και το νησί σώθηκε, και το παιδί Βλάκας ζει και βασιλεύει.

Αληθώς Ψεύδονται

2011-04-24T22:46:00.000+03:00

Με την «χειροποίητον μηχανουργίαν» έλαβαν τέλος τα βάσανα της Ελλάδας. Ο πρόεδρος της δημοκρατίας είπε ότι: «είναι βέβαιος πως η ανάσταση θα βοηθήσει τον ελληνικό λαό να περάσει τον δικό του Γολγοθά, διότι ο λαός έχει αστείρευτες δυνάμεις και αντέχει πολλά ακόμη ο κώλος μας».

Ο νεραΐδοχτυπημένος δήλωσε : « η ανάσταση συμβολίζει την Ελλάδα που ξαναγεννιέται», δηλαδή τέρμα το στοίχημα των εκατό ημερών και « με αισιοδοξία και αποφασιστικότητα φτιάχνει την Ελλάδα της δημιουργίας».

Ο Φωτοποιός Ιερώνυμος δήλωσε ότι η εκκλησία ετούτες τις δύσκολες ώρες είναι διατεθειμένη να βοηθήσει την Ελλάδα «αξιοποιώντας» την εκκλησιαστική περιουσία. Άλλωστε “πάντα η εκκλησία αντάλλαζε θησαυρούς στον ουρανό με μετρητά επί της γης".

Η κυρία του κυρίου

2011-04-19T23:09:00.006+03:00

Το 1771 γεννήθηκε στις φυλακές της Κωνσταντινούπολης η Λασκαρίνα Πινιότη. Στα 17 της χρόνια παντρεύτηκε τον Δημήτριο Γιάννουζα, ο όποιος σκοτώθηκε το 1797 αφήνοντάς την χήρα με τρία παιδιά και με μια μικρή, σχετικά, περιουσία. Τρία χρονάκια αργότερα παντρεύτηκε τον Δημήτριο Μπούμπουλη, ο οποίος σκοτώθηκε και αυτός το 1811, αλλά αφήνοντάς της τεράστια περιουσία και έτσι έμεινε γνωστή με το «Μπουμπολίνα» κάνοντας λαμπρή καριέρα με το όνομα του συζύγου.

Αυτό συνηθίζεται και στις μέρες μας εδώ στα χωριά μας, σι μας τς βλάχς δηλαδής, η γυναίκα να εκφωνείτε με το όνομα ή το επώνυμο του άνδρα: η Μήτσαινα, η Γιώργαινα κ.λπ. κ.λπ. αλλά βεβαίως ισχύει και το αντίθετο σε περίπτωση που η γυναικεία φιγούρα υπερισχύει της ανδρικής. Για παράδειγμα: ου Μήτρους τς Ρίνας.

Ο γνωστός Δημήτριος Τσοβόλας.

Ο παραπάνω πρόλογος έγινε διότι αδυνατώ να καταλάβω την αιτία της μήνυσης συζύγου γνωστού πολιτικού. Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε το όνομα της συζύγου του Θ. Πάγκαλου; Εντάξει, εσύ μπορεί να το ξέρεις, αλλά εγώ και κάμποσοι άλλοι ανήκουμε στην κατηγορία που δεν το γνωρίζουν.

Η σύζυγος Παγκάλου λοιπόν έκανε μήνυση σε κάποια κάτοικο της Κερατέας επειδή τόλμησε και την αποκάλεσε «Κυρία Παγκάλου» και ζητάει αποζημίωση 300000 ευρώ και 12μηνη φυλάκιση γιατί θεωρεί απαξιωτικό να την αποκαλούν «Κυρία Παγκάλου». Από μια πλευρά την καταλαβαίνω γιατί δεν θέλει να την αποκαλούν με αυτό το όνομα επειδή μπορεί να εξοστρακιστεί κανένα γιαούρτι. Αλλά από την άλλη σκεφτείτε πως θα αποκαλούσε την «σύζυγο Παγκάλου» στο χωριό μου η κυρά Βασιλικούλα ή αλλιώς Παύλαινα: «Παγκαλαίσα» ή «Θοδώραινα». Ούτε να το σκεφτώ δεν θέλω το τι θα ζητούσε η μηνύτρια. Το πρώτο και δεύτερο μνημόνιο μαζί. Αλλά η μηνύτρια «σύζυγος Παγκάλου» θεωρεί ότι «Η εναγόμενη εξαπέλυσε στοχευμένη, αήθη και απρόκλητη επίθεση εναντίον της». Και ερωτώ: όταν η πολιτική σκηνή, σου έχει φτάσει το στροφόμετρο στο κόκκινο και προσπαθείς να κρατήσεις την αξιοπρέπειά σου και να μην πάρεις τις μπιέλες και τον στρόφαλο παραμάσχαλα, θα προσπαθείς να θυμηθείς το όνομα της «συζύγου Παγκάλου»; Επειδή θέλω να πω την άποψή μου, έστω και ανώνυμα, αλλά επειδή δεν μου περισσεύει ούτε ένα ευρώ για τυχόν μήνυση της κυρίας Παγκάλου για υποβόσκων φαλλοκρατισμό, θα αναφέρομαι στο βασιλικό ζεύγος με την εξής προσφώνηση: αντιπρόεδρος της ελληνικής κυβερνήσεως Θεόδωρος Χριστοφάκης μετά της συζύγου του Χριστίνας Παγκάλου.

Στον καθρέπτη της Βρωμοκρατίας

2011-04-18T14:01:00.000+03:00

Του Ραδιολόγου

«Για να έρθει η πραγματική αλλαγή, πρέπει να αλλάξει η κουλτούρα μας. Όχι να ενοχοποιηθούμε, ούτε να θυματοποιηθούμε. Να συνειδητοποιήσουμε ότι εθνικό είναι το αληθές, όπως είπε ο μεγάλος μας ποιητής, Διονύσιος Σολωμός, ακόμη και αν πρόκειται για μια αλήθεια άβολη. Είναι ώρα, για όλους μας, να κοιταχτούμε στον καθρέφτη. Δεν αρκεί απλώς ο καταλογισμός ευθυνών στους απέναντι ή η καταγγελία για τα σκουπίδια του γείτονα, όταν και το δικό μας σπίτι όζει». Το΄πες Πρόεδρε της Δημοκρατίας, τώρα μπορείς να πάρεις το καθρεφτάκι σου (από την οικία σου που δεν όζει ), αυτό που δώσανε σε σένα και στους «συντρόφους» σου οι παγκόσμιοι «σωτήρες» για να πουλήσετε κομμάτι-κομμάτι ετούτη την πατρίδα και να φτύσεις το είδωλό σου.
Για να δούμε αν φτύνοντας αυτό που βλέπεις θα έρθει η πραγματική αλλαγή. Δεν ξέρω για την κουλτούρα σου Πρόεδρε της Δημοκρατίας Τους, αλλά να αφήσεις έξω την δική μου κουλτούρα. Να αφήσεις έξω από τις δικές σου ενοχές αυτό για το οποίο εμείς είμαστε περήφανοι διότι, Πρόεδρε, ακόμα δεν λες να καταλάβεις εσύ και οι «σύντροφοί» σου, ότι ποτέ δεν είχαμε την ίδια κουλτούρα. Εμείς όπως μας γέννησε και μας άνδρωσε τούτη η πατρίδα έτσι μείναμε. Μην βάζεις λοιπόν στο σακί που βρωμάνε τα δικά σας άψυχα ιδανικά, τα δικά μας, που ακόμα και λαβωμένα επιμένουν να αναπνέουν. Το ότι είχες την τόλμη (ασυνειδήτως) να πεις αυτά που είπες στο Μεσολόγγι δεν σε κάνει κομμάτι αυτού του χώματος. Στριφογύρισαν πολλά κόκκαλα κάτω από τα πόδια σου όσο εκφωνούσες το «εθνικό είναι το αληθές» κλέβοντας για άλλη μια φορά την έμπνευση του ποιητή της Ελευθερίας για να κρύψεις αυτό που τα μάτια σου προδίδουν. Διότι, Πρόεδρε, η Αλήθεια είναι το Έθνος αυτής της ματωμένης Πατρίδας. Σκοτώνοντας εσύ και οι «σύντροφοι» σου την Αλήθεια με μιας αποκεφαλίσατε ό,τι υπήρξε Εθνικό.
Αφού λοιπόν απέκτησες την γενναιότητα, έστω και αργά, να κοιταχτείς στον καθρέπτη, κάνε το τουλάχιστον σωστά. Να ενοχοποιηθείς αλλά όχι να θυματοποιηθείς. Διότι θύμα εσύ και οι «σύντροφοί» σου δεν υπήρξατε ποτέ. Ως θύτης να αντιμετωπίσεις το είδωλό σου. Να αποδεχθείς ότι η πραγματική αλλαγή δεν ήρθε ποτέ γιατί επιλέξατε εδώ και 10ετίες να αλλάξετε την κουλτούρα του λαού. Να σφαγιάσετε μέχρι και το τελευταίο κύτταρο που θα έκανε αυτόν τον λαό να αντισταθεί στο ξεπούλημα που κάνατε με παραβάν την ελληνική σημαία. Να συνειδητοποιήσεις ότι η Αλήθεια ήταν πάντα άβολη για μας που κουλτούρα δεν αλλάξαμε από πείσμα και συνείδηση εθνική. Μιας και επέλεξες να μας συμβουλέψεις από την ψηλή εξέδρα που πατούσε πάνω στα χώματα των Δικών Μας προγόνων Μεσολογγιτών με την σιγουριά ότι θα μπεις πρωτοσέλιδο στις γραμμένες με μελάνι και σάλιο φυλλάδες, λάβε και το τελευταίο μήνυμα, Πρόεδρε της Βρωμοκρατίας Τους:
Η δική σας απώλεια δεν θα γίνει ποτέ πρωτοσέλιδο στην καρδιά μας.

Απόψε σιωπηλοί

2011-04-17T20:11:00.000+03:00

Είναι κάτι στιγμές τρυφερές και λεπτές σαν κλωστές τυλιγμένες σ’ αδράχτι αφού πάντα ήσουν ερωτευμένος με μια απ’ τις Καρυάτιδες, μια απ’ αυτές που λείπουν.

Τώρα ποιος ξέρει που γυρνάς, ποιος ξέρει τι γυρεύεις; Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια.

Στην ρωγμή του χρόνου θάφτηκαν για να μεστώσουν.

Λούης Τίκας

2011-04-14T14:15:00.003+03:00

- Πρόεδρος της επιτροπής του Κογκρέσου: Ώστε θα επιτεθείτε ενόπλως στους απεργούς; - Τζόν Ντ. Ροκφέλλερ: Είναι ζήτημα αρχής.

Στην Αμερική των αρχών του αιώνα οι Έλληνες που δούλευαν στους σιδηροδρόμους και τα εργοστάσια ήταν συχνά απεργοσπάστες. Αν και δούλευαν σκληρά, σέρνονταν στα καφενεία και έμπλεκαν σε καβγάδες, είχαν τα χαρακτηριστικά που ταίριαζαν στα τσιράκια της εργοδοσίας: αποτελούσαν έναν κλειστό, ανδρικό κόσμο, τρομαγμένο από το αμερικάνικο περιβάλλον, και τρομακτικό λόγω των πρωτόγονων ηθών του. Ήταν αναλφάβητοι, ανοργάνωτοι, και επιρρεπείς στις κλεψιές και τα συνοπτικά μαχαιρώματα. Ήταν θύματα, αν και καθόλου αθώα. Ωστόσο, αυτή είναι η μισή αλήθεια μονάχα: η άλλη μισή είναι ότι ανάμεσα στο θορυβώδες ελληνοαμερικανικό πλήθος, υπήρχε, κιόλας από τη δεκαετία του ’10, μια
ριζοσπαστική μειοψηφία που συνδέθηκε με τους Βιομηχανικούς Εργάτες του Κόσμου, το Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ και, μετά τον εξευτελισμό του στη δεκαετία του ’30, με τις σοσιαλιστικές ομάδες όπως ήταν το Εργατικό Κόμμα. Ένας από τους ηγέτες αυτής της μειοψηφίας ήταν ο Λούης Τίκας.

Ο Λούης Τίκας έγινε είκοσι χρονών στο καράβι που τον έφερε από το Ρέθυμνο στη Νέα Υόρκη τον Μάρτιο του 1906. Έξι μήνες αργότερα βρέθηκε στο Κολοράντο μέσα στο βαγόνι ενός εμπορικού τραίνου. Οι δυτικές πολιτείες υπόσχονταν δουλειά και αγροτική ζωή, που φαινόταν πιο οικεία από εκείνη της μεγαλούπολης: ο Λούης Τίκας εγκαταστάθηκε στο Ντένβερ κι άρχισε να δουλεύει στα χαλυβουργία του Πουέμπλο καμιά τριανταριά μίλια μακριά, με ημερομίσθιο $1.75, για δώδεκα ώρες την ημέρα. Το 1910 ορκίστηκε Αμερικανός πολίτης και άνοιξε καφενείο στην οδό Μάρκετ του Ντένβερ, μια εργατική γειτονιά που έγινε η τοπική Greektown: την εποχή εκείνη στο Ντένβερ ζούσαν 240 Έλληνες. Συμπτωματικά, απέναντι απ’ το καφενείο βρίσκονταν τα γραφεία της τοπικής οργάνωσης των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου. Ο Τίκας, είτε έγινε από την αρχή μέλος των Wobblies, είτε όχι (οι μαρτυρίες είναι συγκεχυμένες), ήταν αποφασισμένος να αφομοιωθεί στην καινούρια χώρα, αντίθετα από τους περισσότερους συμπατριώτες του που καλλιεργούσαν πεισματικά τις τουρκο-βαλκανικές τους συνήθειες.

Αρχικά, προσπάθησε να μπει στο αστυνομικό σώμα (πράγμα που για τα σημερινά δεδομένα φαίνεται λιγάκι παράδοξο), αλλά απερρίφθη εξαιτίας της εμπλοκής του με τους Wobblies. Είχε μια αθέατη πλευρά: αν πιστέψει κανείς τις φήμες, ήταν επικεφαλής ενός συνδικάτου λούστρων που το 1910 έκαναν απεργία ζητώντας αύξηση 100% (από πέντε σε δέκα σέντς!) ενώ άλλοι λένε πως δούλευε για μια ασφαλιστική εταιρία. Έτσι κι αλλιώς, ο Λούης Τίκας αναδείχτηκε σε ηγετική μορφή ανάμεσα στον συρφετό των καφενόβιων: μιλούσε καλύτερα αγγλικά απ’ οποιονδήποτε άλλον, και έστελνε τα εμβάσματα στην Ελλάδα για λογαριασμό των συμπατριωτών του που δεν ήξεραν πώς να φερθούν στο ταχυδρομείο και στην τράπεζα. Ήταν τζέντλεμαν: οι φωτογραφίες της συλλογής Ντολντ, που υπάρχουν στην πολιτειακή βιβλιοθήκη του Ντένβερ, δείχνουν έναν Αμερικανό πολίτη χωρίς μουστάκι – κάτι ασυνήθιστο για την κρητική κοινότητα – που δεν θα ξεχώριζε από έναν επιβάτη του Mayflower.

Ο Τίκας δεν ήταν συνειδητός ριζοσπάστης, φαίνεται πως στην αρχή κινούνταν απλός από την παραδοσιακή αξία του «φιλότιμου». Ο κόσμος γύρω του είχε επιτακτική ανάγκη από φιλότιμο: οι Έλληνες του Κολοράντο βρίσκονταν στο έλεος των εταιριών και των αφεντικών που γεννιόνταν μέσα στην ίδια την ελληνοαμερικανική μειονότητα. Την εποχή που ο Λούης Τίκας έφτασε στο Ντένβερ, το μεγάλο «boss» ήταν ο Λεωνίδας Σκλήρης, από τη Σπάρτη, που έλεγχε τους Έλληνες εργάτες όχι μόνο στο Κολοράντο αλλά στη Γιούτα και τη Νεβάντα. Επρόκειτο για ένα είδος μαφίας: στην ελληνοαμερικάνικη εφημερίδα Ο εργάτης, ο Σκλήρης είχε μεταφέρει τη νοοτροπία της οθωμανικής ρουσφετολογίας στην αμερικάνικη ήπειρο, έβρισκε ευτελείς και υπηρετικές δουλειές για τη συμμορία του και τη χρησιμοποιούσε για ρουφιανιές. Οι Έλληνες «του Σκλήρη» εργάζονταν για $1.75 την ημέρα ενώ οι Γερμανοί και οι Ουαλοί έπαιρναν $2,.50. Όταν ο Λούης Τίκας παρακολουθούσε τον Σκλήρη απ’ τα παράθυρα του καφενείου του, ένας άνθρωπος του εικοστού αιώνα παρακολουθούσε έναν άνθρωπο του μεσαίωνα.

Η κατάσταση στα ορυχεία ήταν πράγματι μεσαιωνική: από το 1910 μέχρι το 1913, 618 ανθρακωρύχοι είχαν χάσει τη ζωή τους σε εργατικά ατυχήματα. Και τα ημερομίσθια ήταν τόσο χαμηλά ώστε πολλές οικογένειες ικανοποιούνταν με τις «αποζημιώσεις θανάτου» που έφταναν τα εφτακόσια δολάρια (χώρια το φέρετρο των είκοσι δολαρίων). Τα ορυχεία είχαν ήδη μακριά ιστορία απεργιών: το 1894 –μόλις τέσσερα χρόνια μετά την ίδρυση του παναμερικανικού συνδικάτου εργατών ορυχείων- είχε γίνει απεργία στο Κριπλ Κρηκ του Κολοράντο, το 1896 στο Λέντβιλλ, το 1899 στο Κερνταλέν του Άινταχο, το 1902, η λεγόμενη απεργία του ανθρακίτη στην Πενσυλβάνια είχε διαρκέσει 164 μέρες. Το 1903 είχε σημειωθεί κύμα απεργιών σ’ όλα τα ορυχεία το Κολοράντο, το 1907 είχε γίνει η απεργία των ανθρακωρύχων στη Νεβάντα, ενώ την ίδια χρονιά είχε συμβεί η μεγαλύτερη εργατική τραγωδία των ΗΠΑ στα ορυχεία του Μόνονγκα της Δυτικής Βιρτζίνια (361 νεκροί). Το 1912, ενώ ξεσπούσε ο πόλεμος στα Βαλκάνια, ο Λούης Τίκας εγκατέλειψε το καφενείο. Ανεξήγητα. Είτε πήγε να δουλέψει χαφιές στα ορυχεία (οι εταιρείες προσλάμβαναν τους λεγόμενους scabs με σχετικά καλούς μισθούς), είτε πήγε να οργανώσει τους εργάτες: κανείς δεν ξέρει με ακρίβεια. Πάντως, το Νοέμβριο του 1912 βρισκόταν στα ορυχεία του Φρέντερικ στο Κολοράντο, που ήταν σκαλαβοπάζαρα. Και στις 19 Νοεμβρίου ήταν επικεφαλής των 63 Ελλήνων που κατέβηκαν σε απεργία. Ίσως εκείνη τη στιγμή συνέβη η μεταστροφή του διστακτικού χαφιέ σε εργατικό ηγέτη.

Η απεργία του Φρέντερικ ήταν η πρώτη «αμερικανική» του πράξη: η πρώτη πράξη ενός προλετάριου δυτικού τύπου σε πλήρη διάσταση από ανθρώπους σαν τον Σκλήρη που εκπροσωπούσαν το ήθος ενός παλιού κόσμου άγνοιας και υποτέλειας. Στη διάρκεια αυτής της απεργία συνέβησαν πολλά: όργιο εγκάθετων, προβοκάτσιες (οι «scabs» έβαλαν φωτιά στο κτίριο δίπλα στο φρέαρ του ορυχείου), συλλήψεις και φυλακίσεις. Ο Τίκας περιδιάβαινε τα ορυχεία του Νότιου Κολοράντο όλη εκείνη τη χρονιά. Κι όπως φαντάζεται κανείς δεν άργησε να ονομαστεί Louis the Greek, που μερικοί αργότερα θυμούνταν και ως Leo the Gretan.

Η απεργία στο Λάντλοου άρχισε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1913, με πρωτοβουλία του συνδικάτου και με αιτήματα συστήματα ασφαλείας για τους εργαζόμενους, υψηλότερους μισθούς και αναγνώριση του συνδικάτου. Οι απεργοί ζητούσαν οχτάωρο και το δικαίωμα να ζουν έξω από τους οικισμούς των εταιρειών. Δεκατρείς χιλιάδες άνθρωποι άφησαν τα χαμόσπιτά του οικισμού και έστησαν σκηνές όπου εγκαταστάθηκαν και οργανώθηκαν με όποιο τρόπο μπορούσαν. Επικεφαλής της απεργίας ήταν ο Τζον Λώζον και ο Λούης Τίκας που είχε μια ομάδα στήριξης από Κρητικούς, μερικοί από τους οποίους είχαν πάρει μέρος στις απεργίες του Μπίνγκχαμ στη Γιούτα. Τον Οκτώβριο, ο καταυλισμός των απεργών λειτουργούσε κιόλας σαν πόλη: πεντακόσιοι άνδρες, τριακόσιες πενήντα γυναίκες, τετρακόσια πενήντα παιδιά, ελληνικός φούρνος, ελληνικό καφενείο (αναπόφευκτα).

Στις 13 Οκτωβρίου ο κυβερνήτης του Κολοράντο Ηλάιας Έιμμονς, έδωσε εντολή να εισβάλλει (ειρηνικά) η εθνοφρουρά στην περιοχή των απεργών και να τους συνετίσει. Η εθνοφρουρά, όπως θα περίμενε κανείς, συμμάχησε με τις εξορυκτικές εταιρείες, μεγαλύτερη από τις οποίες ήταν η Colorado Fuel and Iron του Τζον Ντ. Ροκφέλλερ. Μερικοί από τους εθνοφρουρούς ήταν βετεράνοι απεργοσπάστες της απεργίας του 1904. Οι απεργοί αντιστάθηκαν, αποφάσισαν να συνεχίσουν την απεργία. Στις αρχές Απριλίου, η οικονομία της πολιτείας είχε παραλύσει αλλά η εργοδοσία δεν υποχωρούσε. Αντίθετα, συγκέντρωνε τους επιστάτες – που ήταν περιβόητοι εχθροί των απεργών – και τα μέλη της εθνοφρουράς (ένα, θεωρητικά, «ουδέτερο» σώμα) που περικύκλωσαν την κατασκήνωση των απεργών το πρωί της 14ης Απριλίου του 1914. Οι περισσότεροι κοιμούνταν: την προηγούμενη γιόρταζαν το ελληνικό Πάσχα. Οι πιστολάδες της εταιρίας απαίτησαν από τον Λούη Τίκα να τους παραδώσει δύο Ιταλούς συνδικαλιστές, πιθανώς τον Φράνκ Λουμπίνο και τον Τζον Μπαρτολότι. Ο Τίκας ζήτησε ένταλμα σύλληψης αλλά τέτοιο πράγμα δεν υπήρχε και ο Τίκας αρνήθηκε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση. Λίγο αργότερα έπεσε η πρώτη βολή: μερικοί από τους απεργούς ήταν οπλισμένοι. Το Κολοράντο αποτελούσε μέρος της Άγριας Δύσης. Ακολούθησε μάχη χαρακωμάτων ενώ οι γυναίκες και τα παιδιά έτρεξαν να σωθούν στους γύρω λόφους. Σύμφωνα με την μαρτυρία της Μαίρη Χάρρις, γνωστής και ως Mother Jones, πάνω από σαράντα άτομα σκοτώθηκαν από σφαίρες και από ασφυξία, ενώ «το αγοράκι των Σνάιντερ δέχτηκε μια σφαίρα στο κεφάλι καθώς προσπαθούσε να σώσει το γατάκι του.»

Στις τέσσερις το απόγευμα τα πυρομαχικά των απεργών είχαν τελειώσει, κι όταν άρχισε να πέφτει το βράδυ η εθνοφρουρά εισέβαλλε στον καταυλισμό καίγοντας ό,τι έβρισκε μπροστά της. Ο επικεφαλής της επιχείρησης, ταγματάρχης Πάτ Χάμροκ, εφάρμοζε την τακτική του πολέμου με τους Ινδιάνους (είχε πάρει μέρος στη μάχη του Wounded Knee). Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν δυο γυναίκες και έντεκα παιδιά. Ο υπολοχαγός Λίντερφελτ, παρακαθήμενος του Χάμροκ, θεωρείται ο πρωτεργάτης της μεγάλης λεηλασίας και της καταστροφής που αποτελεί μαύρη σελίδα στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών: οι πιστολάδες του σύμφωνα με την Mother Jones είχαν βουτήξει ουίσκι από το κοντινό σαλούν και βρίσκονταν σε έξαλλη κατάσταση. Τα επεισόδιο ονομάστηκε «σφαγή του Λάντλοου».

Ανάμεσα στα πτώματα που βρέθηκαν αργότερα ήταν εκείνο του Λούη Τίκας. Ο Τίκας δεν σκοτώθηκε στην διάρκεια της επιδρομής: λίγο νωρίτερα, αξιωματούχος της εθνοφρουράς είχε ζητήσει να τον δει· ο Τίκας αρνήθηκε στην αρχή, έπειτα εμφανίστηκε κρατώντας λευκή σημαία. Οι δυο τους συναντήθηκαν στο λόφο. Μίλησαν για λίγο, έπειτα οι αυτόπτες μάρτυρες είπαν ότι ο αξιωματούχος χτύπησε τον Τίκας στο κεφάλι με την καραμπίνα του. Η καραμπίνα έσπασε στα δύο όπως και το κρανίο του Τίκας. Οι εθνοφρουροί βάλθηκαν να πυροβολούν το άψυχο σώμα.

Όταν διαδόθηκε η είδηση της σφαγής του Λάντλοου, οι ανθρακωρύχοι άρχισαν ένοπλη εξέγερση που συνεχίστηκε για δέκα μέρες κατά τις οποίες έγιναν ένοπλες πορείες από το Λάντλοου μέχρι το Τρινιντάντ στα σύνορα του Νέου Μεξικού. Ώσπου, ο πρόεδρος Γούντροου Γουίλσον έστειλε στρατεύματα για να επιβάλλουν την τάξη. Στη συνέχεια, πρότεινε να γίνει μεσολαβητής για να βρεθεί μια λύση. Λύση δεν βρέθηκε. Σε ένδειξη διαμαρτυρία για τα γεγονότα του Λάντλοου, διάφοροι μεταρρυθμιστές και σοσιαλιστές οργάνωσαν πικετοφορίες σ’ όλη τη χώρα. Ο συγγραφέας Άπτον Σίνκλαιρ (που αργότερα έγραψε το μυθιστόρημα «King Coal») στήθηκε επί μέρες έξω από τα γραφεία του Ροκφέλλερ στη Νέα Υόρκη σε «σιωπηλή διαδήλωση», αλλά το Σοσιαλιστικό Κόμμα (με τη συνηθισμένη του στενοκεφαλιά) τον επέκρινε με το σκεπτικό, ότι «δεν φταίνε τα πρόσωπα αλλά το σύστημα». Στο Σικάγο πραγματοποιήθηκε μεγάλη διαδήλωση με πρωτοβουλία της εφημερίδας Masses. Ο Σίνκλαιρ και ο προοδευτικός δικαστής του Ντένβερ, Μπ. Μπ. Λίντσεϋ, ταξίδεψαν μαζί με γυναίκες απεργών σ’ όλη την Αμερική μιλώντας σε συγκεντρώσεις για την σφαγή του Λάντλοου. Τέλος, στο Τάρρυταουν της Νέας Υόρκης τέσσερα μέλη των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου σκοτώθηκαν από ωρολογιακή βόμβα που προοριζόταν για το σπίτι του Ροκφέλλερ.

Το χρονικό δεν γράφτηκε ποτέ και δεν περιλαμβάνεται στα βιβλία της αμερικανικής ιστορίας. Και είχε σχεδόν ξεχαστεί, ώσπου το 1944 ο Γούντυ Γκάρθυ έγραψε ένα τραγούδι με τίτλο «The Ludlow Massacre». Το τραγούδι ακουγόταν συχνά στις διαδηλώσεις της δεκαετίας του ’60, κι έπειτα όλα ξεχάστηκαν πάλι.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ Zeese Papanikolas: Buried Unsung, Louis Tikas and the Londlow Massacre, Bison Books, 1991. Γιώργος Σταυρουλάκης, Λούης Τίκας, ο ήρωας της ξενιτιάς, Αθήνα, 1998.

Πηγή: Anarkismo

Ο Αστερίξ στην Κερατέα

2011-04-06T22:03:00.001+03:00

Όλη η Γαλατία είχε πέσει στα χέρια των Ρωμαίων… Όλη; Όχι όλη. Ένα μικρό χωριό αντιστεκόταν σθεναρά στις επιθέσεις των Ρωμαίων. Ο Μαθουσαλίξ, 100 και κάτι νέος, διάβαζε τον καθημερινό κίτρινο πάπυρο με τίτλο: "Κακό σπυρί στον κώλο σου" και ξάφνου του σηκώθηκε η ….τρίχα κάγκελο. Τρέχει στον Μαζεστίξ, και του λέει: «Διάβασε να δεις τι γίνεται στον κόσμο». Ο Μαζεστίξ βλέποντας την ομοιότητα του χωριού της Κερατέας, που αντιστέκονται και αυτοί στους Ρωμαίους, αποφασίζει να στείλει βοήθεια στους αδερφούς που πολιορκούνται, κάπου, κάτω από μια τελεία, κοντά στην πρωτεύουσα της Ελλάδας. Φωνάζει λοιπόν τον Δρυίδη Πανοραμίξ, τον Αστερίξ, και τον Οβελίξ (που είναι και το αντίπαλο δέος τού «μαζί τα φάγαμε» και αντιπροέδρου της συγκλήτου, Pagalius Copsidius). Η παρέα των τεσσάρων φίλων ξεκίνησε για το μεγάλο ταξίδι. Α! ξέχασα τον Ιντεφίξ. Τον τετράποδο κολλητό του Οβελίξ, που αν και ατρόμητος, ραγίζει η καρδούλα του, όταν κόβονται δέντρα ή βλέπει να κατασκευάζονται ΧΥΤΑ(Υ).
(Κακομοίρη μου Ιντεφίξ, πού σου έμελλε να ταξιδέψεις!)

Έφτασαν το λοιπόν οι τέσσερις φίλοι στην Κερατέα. Οι κάτοικοι του μικρού αυτού χωριού τούς υποδέχθηκαν με ανοιχτές αγκάλες, κάθισαν να φάνε, και τους εξήγησαν την όλη κατάσταση.

Την περιοχή την κυβερνούσε ο Imperator Ceasar Vlakius ή έτσι φαινόταν τουλάχιστον. Διότι οι κακές γλώσσες λένε, ότι από πίσω είναι ο υποχθόνιος Ergolavius Bobolius, που ανεβοκατέβαζε όποιον Ceasar γούσταρε, με το αζημίωτο φυσικά.

Στο παλάτι έξαλλος ο Imperator Ceasar Vlakius φωνάζει τον χιλίαρχο Paputsius Saminius Patus και του τα χώνει: «Ρε γαϊδούρι, ρε ανθυπανθρωπίδιο, η πράσινη PAX SOSIALISTANA κατέκτησε όλο τον κόσμο και συ δεν μπορείς να κάνεις καλά μια χούφτα νοματαίους, μερικούς «γκάου» (έτσι τους χαρακτήρισε ο Prasinus Papagalius Chasapopoulius); Τι θα κάνεις αν ξεσηκωθούν και στο Γραμματικό;

Και έτσι ο χιλίαρχος Paputsius Saminius Patus άρχισε να στέλνει λεγεώνες για να κατατροπώσει τους κατοίκους της Κερατέας, που αντιστέκονταν σθεναρά στα συμφέροντα που κρατούν τον Imperator Ceasar Vlakius στην θέση του.

Αλλά υπολόγισαν χωρίς τον ξενοδόχο, γιατί ο Πανοραμίξ είχε φτιάξει το μαγικό φίλτρο για τους κατοίκους της Κερατέας, μια μυστική συνταγή αιώνων που λέγεται αντίσταση αξιοπρέπειας και οι λεγεωνάριοι τα βρήκαν λίγο σκούρα αυτή την φορά.

Φυσικά, πάντα ο «μόνιμος» ριγμένος της υπόθεσης ήταν ο Οβελίξ, επειδή είχε πέσει στην μαρμίτα όταν ήταν μωρό. Και τι δεν έκανε ο δύσμοιρος για μια γουλιά. Μέχρι και σε Pagalius Copsidius μεταμφιέστηκε. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που ο πιστός σύντροφος Ιντεφίξ, όχι μόνο δάγκωσε τον κολλητό του Οβελίξ, αλλά τον κατούρησε κι από πάνω.

katikos from www.aformi.gr on Vimeo.

Μπεεεε

2011-03-30T20:53:00.001+03:00

Είστε όλοι γαϊδούρια. Ήθελα να ξερα , δεν έχετε καθόλου τσίπα πάνω σας; Ε;

Που τολμάτε ρε ανθρωπάκια, να αποκαλείται τον Γιωργάκη προδότη δωσίλογο, πουλημένο. Ε; δεν ντρέπεστε να λέτε ότι ο Γιώργος ξεπουλάει την Ελλάδα την παιδεία, την υγεία, και τον πλούτο της χώρας; Ένα έχω να σας πω: ότι είστε όλοι τομάρια, κοπρίτες και αντιπρόσωποι.( αυτό το δανείστηκα από την Ανίτα)

Το ξέρετε ρε γαϊδούρια ότι ο Γιώργος είναι ο νέος Επιμενίδης, που θα σώσει την Ελλάδα;

Τον Επιμενίδη, τον είχε στείλει ο παππούς του, όταν ήταν 7 ετών, να φυλάξει τα πρόβατα, και αυτόν τον πήρε ο ύπνος σε μια σπηλιά, και κοιμήθηκε για 57

συναπτά έτη. Το ίδιο και τον Γιώργο. Γι αυτό κοιμάται ακόμη.

Ο Επιμενίδης καθάρισε την Αθήνα από το Κυλώνειο Άγος, ανεβάζοντας στον άρειο πάγο κοπάδι από άσπρα και μαύρα πρόβατα, και δίνοντας εντολή, όπου σταθούν τα πρόβατα, να στήσουν βωμούς και να τα σφάξουν.

Έτσι και ο Γιώργος θα σώσει την Ελλάδα από το Τροϊκό Άγος. Γι αυτό το νου σας. Όταν μας αμολήσει από τον άρειο πάγο. Μην σταματήσετε πουθενά.

Περισσότερα για τον Επιμενίδη

συγχωνεύστε με

2011-03-26T14:15:00.002+02:00

Δεν μου λες κ. Λοβέρδε, ποιος είσαι εσύ που θα αποφασίσεις για τις συγχωνεύσεις των νοσοκομείων; Ποιος είσαι εσύ που θα αποφασίσεις για το ποια νοσοκομεία θα λειτουργούν και ποια όχι; Ποιος είσαι εσύ που θα αποφασίσεις να κλείσεις τα κέντρα υγείας, και να αναγκάσεις τα τελευταία γερόντια που έμειναν στα χωριά, να «μεταναστεύουν» προκειμένου να τους παραχθούν ιατρικές περιθάλψεις; Αυτό είναι το ευχαριστώ σας σε όσους είπαν όχι στην «αποκέντρωση» του Αντρίκου, και κρατούν με νύχια και με δόντια ζωντανή την εξαθλιωμένη ύπαιθρο; Ποιος είσαι εσύ ρε Λοβέρδε που θα πεις ότι τα νοσοκομεία υπολειτουργούν; Και ποιος ευθύνεται γι αυτό; Ξέρεις ρε αναμορφωτή και στυλοβάτη της υγείας, ότι στο
υπάρχον σύστημα, κάποιος καρκινοπαθείς, πρέπει να περιμένει πολύ για να τον πάρει η σειρά να χειρουργηθεί, εάν δεν έχει να τα χώσει; Και συ θέλεις αυτήν την παραμονή να την συγχωνεύσεις και να την παρατείνεις; Ξέρεις στυλοβάτη μου, ότι αυτός ο καρκινοπαθείς θα χρειαστεί να κάνει 8 χημειοθεραπείες κάθε 21 ημέρες; Ούτε 19, ούτε 22. ακριβώς εικοσιμία (21) μέρες. Και ξέρεις τι είναι Λοβέρδε, να είναι από τα χαράματα να περιμένει, να τελειώνουν τα φάρμακα, και να του λένε έλα σε δέκα μέρες; Ξέρεις τι είναι να αγοράζεις μόνος σου τα φάρμακα, και να τα κουβαλάς με το ψυγειάκι, σαν να κουβαλάς την τελευταία ανάσα στον πλανήτη; Ξέρεις τι είναι κάθε 21 μέρες να τραβάς τον γολγοθά, για να σου υπογράψει η γαμιόλα δημόσιος υπάλληλος τα φάρμακα; Να σε εξευτελίζει γιατί έτσι την βρίσκει η καριόλα. Να τηλεφωνείς στο υπουργείο, να της λένε ότι όλα είναι εντάξει, και της γαμιόλας να μην της αρέσει ο γραφικός χαρακτήρας του γιατρού; Ξέρεις πως είναι; Ξέρεις τι είναι κάθε φορά να κάνεις 850 χιλιόμετρα για να πάρεις τις υπογραφές; Και συ, θέλεις να τα συγχωνεύσεις, διότι έτσι συμφέρει τον ιδιώτη που θα τα πάρει.

Κύριε Λοβέρδε, ψηλά την χτίζεται την φωλιά, και θα λυγίσει ο κλώνος. Και τότε κάποιος θα σας γραπώσει όλους, απαλά, και θα σας χώσει την πράσινη «ανάπτυξη» γιατί θα έχουμε γίνει σαν τον Hulk.

Πέθανε ο Θ. Πάγκαλος

2011-02-27T14:07:00.001+02:00

Ο Θεόδωρος Πάγκαλος αφήνοντας πίσω του πλούσιο έργο στην πολιτική και στον πολιτισμό, (ταχείες δίκες και εκτελέσεις, κυνήγι κομμουνιστών, την διάταξη που προέβλεπε ότι το μήκος φούστας των γυναικών δεν πρέπει να ξεπερνά τα 30 εκατοστά από το έδαφος, την καταδίκη από την κοινωνία των εθνών και την χρηματική αποζημίωση στην Βουλγαρία), άφησε την τελευταία του πνοή σήμερα, στις 27 Φεβρουαρίου 1952

Αν αυτό γραφόταν σήμερα, θα λέγαμε απλά:

ΞΕΣΚΑΤΙΣΕ Ο ΤΟΠΟΣ

Φτου μην σας ΜΑΤιάσω

2011-02-24T19:19:00.001+02:00

Το σύστημα καλά κρατεί. Στην μεγάλη απεργία, οι μεν από δω, οι δε από κει, και το ΠΑΜΕ, ΠΗΓΑΝ μόνοι τους. Όλοι οι εργατοπατέρες έβγαλαν δίκαια το μεροκάματό τους. Ενιαίος αγώνας χωριστών τάξεων. Ο αγώνας δικαιώθηκε. Η εκτόνωση του φράγματος επιτεύχθει. Ξεκίνησαν τα επεισόδια, οι «κουκουλοφόροι», με τις πρώτες ρήψεις χημικών, πήγαν και χώθηκαν ανάμεσα στα ΜΑΤ. Απορίας άξιο για το πώς τους ξεχωρίζουν ποιοι είναι για να τους προστατεύσουν. Κοιτούσα επίμονα τα βίντεο με τα επεισόδια των «κουκουλοφόρων», μπας και δω κάποιο σημάδι πάνω τους, αλλά μάταια. Ίσως οι ματατζήδες έχουν ενόραση. Και εδώ γεννάτε για μια ακόμη φορά το ίδιο ερώτημα. Γιατί όλοι τους
πάνε προς την βουλή πάντα, και όχι προς το υπουργείο οικονομικών που είναι ο κουμπαράς της όλης κατάστασης; Αντί, δεν λέω να το κάψουν, να κάνουν κατάληψη του κτηρίου και να παίζουν με τα νεύρα αυτών του άλλου κτηρίου, της βουλής, μην τυχόν και πέσουν σε λάθος χέρια τίποτα φάκελοι με άσεμνο περιεχόμενο για την κοινωνία, πηγαίνουν πάντα προς την βουλή; Βέβαια, μια και μόνη φορά, πέταξαν μολότωφ στον τρίτο όροφο του υπουργείου οικονομικών, και ω του θαύματος, βρισκόταν εκεί, εντελώς τυχαία, όλοι οι φάκελοι των μεγαλοφοροφυγάδων και διαφόρων κονδυλίων.{[μεταξύ μας, ξέρω ποιος πέταξε την μολότωφ στον τρίτο όροφο τότε. Ή η Βερούλη ή η Σακοράφα} τα επεισόδια τα τελείωσαν στην ώρα τους για να μεταφερθούν τα ΜΑΤ στην άλλη πλευρά του φεγγαριού, εκεί που κάποιοι άλλοι «ταραχοποιοί», αγωνίζονται για το δίκιο τους, ίσως οι μόνοι, και μόνοι: Στην Κερατέα. Έσπευσαν εκεί λοιπόν οι δυνάμεις, να υπερασπιστούν τον όρκο τους, δηλαδή, την υποταγή εις τους ανωτέρους και την εκτέλεση άνευ αντιλογίας τας διαταγάς των. Δηλαδή τας διαταγάς του εργολάβου που ανέλαβε τον ΧΥΤΑ. Και συνεχίζουμε να λέμε ότι ζούμε σε δημοκρατική χώρα, όπου το κράτος είναι ο πολίτης. Αυτούς δηλαδή που θα έπρεπε να προστατεύσει η αστυνομία. Αλλά οι ορισμοί έχουν διφορούμενη έννοια, ανάλογα με το ποιος τους λέει. Διότι όπως λέει και ο Αμβρόσιος Καλαβρύτων, «η Ελλάδα, η χώρα της ορθοδοξίας και του πολιτισμού (αυτά τα δυο δεν κατάλαβα ποτέ πως πάνε μαζί) δεν θα γίνει χώρα των απίστων και των ανωμάλων». Λες και αυτό το κάτι, θα αναιρέσει την προσφορά και το αίμα κάποιου για τον αγώνα.

Άλλωστε, πολλά εκτρώματα της φύσης φορούν ράσα και γράφουν την ιστορία.

Κανταφοπαγκαλος

2011-02-22T21:37:00.002+02:00

Δυο Λίβυοι πιλότοι, αυτομόλησαν στην Μάλτα, διότι δεν τους βάσταξε να χύσουν αίμα αθώων και αμάχων.

Η Κρήτη είναι κάτι χιλιόμετρα πιο κοντά απ΄ ότι η Μάλτα.

Η Ελλάδα είναι μια «δημοκρατική» χώρα, η οποία «προστατεύει» όσους ζητούν πολιτικό άσυλο.

Τι να τους πέρασε από το μυαλό άραγε, και έστριψαν με μπαντιλίκια προς την Μάλτα;

Ακόμη το σκέφτομαι.

Επιστροφή στο μέλλον

2011-02-12T19:28:00.001+02:00

Όταν ήμουν πέντε, για πρώτη φορά νίφτηκα μόνος μου, κάνοντας μούσκεμα όλα τα ρούχα μου. Όταν ήμουν πέντε, χτενίστηκα μόνος μου για πρώτη φορά, κάνοντας την καπέτα μια τεθλασμένη γραμμή, από την αριστερή πλευρά πάντα (διότι οι περισσότερες μανάδες ήταν δεξιόχειρες). Όταν ήμουν πέντε, ακολουθούσα σαν παπαγαλάκι τους στρατιώτες που έκαναν παρέλαση. Όταν ήμουν πέντε, έφαγα το πρώτο βρομόξυλο από την μάνα μου, διότι τάισα αβγό το νήπιο αδερφό μου, βάζοντάς του ολόκληρο το βραστό αβγό στο στόμα. Όταν ήμουν πέντε, έφαγα την πρώτη υπερτούμπα της ζωής μου, όταν η μπροστινή ρόδα του ποδηλάτου μου χώθηκε μέσα σε μια σχάρα υπονόμου. Όταν ήμουν πέντε, έφαγα το δεύτερο βρομόξυλο από την μάνα μου, διότι με τσάκωσε να παίζω τον γιατρό με κάποιες συμμαθήτριες μου από το νηπιαγωγείο στην σκάλα του πλυσταριού.
Όταν ήμουν πέντε, παίζαμε τους ινδιάνους, που μας κυνηγούσαν οι κακοί τούρκοι καουμπόηδες, και αφού τους νικήσαμε, νικήσαμε και τον χίτλερ (η ιστορία του έθνους δεν είχε ακόμη μπει σε τάξη στον πεντάχρονο εγκέφαλό μου). Όταν ήμουν πέντε ήθελα να γίνω πιλότος «αεριοπλάνου», γιατρός, και Στηβ Μαγκάρετ. Όταν ήμουν πέντε, σε μια αποστολή εξερεύνησης καρχαριών με τον Ζακ Κουστώ, μου καρφώθηκε για πρώτη φορά στον ουρανίσκο ο αυτοσχέδιος αναπνευστήρας από καλάμι. Όταν ήμουν πέντε, ένιωσα για πρώτη φορά οργή, μίσος και ζήλια, επειδή μου είπαν ότι η καμπάνα μου δεν ήταν αρκετά μεγάλη ώστε να καλύπτει το παπούτσι. Όταν ήμουν πέντε……..

Πόσο θα ήθελα να ξαναγινόμουν πέντε σήμερα.

Σίγουρα θα είχα εξασφαλισμένο τον επαγγελματικό μου προσανατολισμό.

Θα με είχατε κάνει πρωθυπουργό.

Κοιτώντας το σιφόνι

2011-02-05T21:07:00.001+02:00

Μεγάλη υπόθεση το χέσιμο. Ίσως η μεγαλύτερη εφεύρεση στο ζωικό βασίλειο. Είναι κάτι, που δεν το μετανιώνεις ποτέ. Εκτός, και αν τα κάνεις πάνω σου. Δεν ξέρω τι χημεία συμβαίνει στον εγκέφαλο εκείνη την ιερή στιγμή, και κατεβαίνουν τόσες ιδέες, που διαλύονται τα σύννεφα της πλαστής και επιβεβλημένης πραγματικότητας. Στις τελευταίες εκκενώσεις μου, η χημεία που συντελέστηκε στον εγκέφαλό μου, έκανε μια ανάλυση για το τι είναι το χρήμα. Δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μια έγχρωμη φωτοτυπία με διάφορα σχεδιάκια και σιρίτια, σαν τους θυρωρούς μεγάλων ξενοδοχείων, που με το πέρασμα των αιώνων μας έκαναν να θεοποιήσουμε αυτήν την έγχρωμη φωτοτυπία, και να εναποθέσουμε πάνω της όλες μας τις ελπίδες. Σαν τις εικονίτσες που μοίραζαν στο κατηχητικό και μας τις χρέωναν και 1 δραχμή. Μεσούσης της κρίσης του «μαζί τα φάγαμε», και δεδομένου του ότι η έγχρωμη φωτοτυπία ή ο απόπατος ελπίδων αν θέλετε, έγινε είδος προς εξαφάνιση, βγήκε στην επιφάνεια μια άλλη κατάσταση, η ανταλλαγή είδος με είδος. Με βάση την εικονική αξία της έγχρωμης φωτοτυπίας, η
ανταλλαγή είδος με είδος έκανε πραγματικότητα σε πολύ κόσμο, να φτιάξει τα δόντια του, να πηγαινοφέρνει τα παιδιά του στο σχολείο από την απομακρυσμένη περιοχή, να φτιάξει πόρτες και παράθυρα ή και να τελειώσεις το σπιτάκι του, να κάνει μεταφορές προϊόντων, χωρίς να δώσει ούτε ένα νόμισμα. Το μόνο μειονέκτημα είναι τα τιμολόγια και η απόδοση του ΦΠΑ σε έγχρωμη φωτοτυπία. Βλέπετε είναι πολύ ισχυροί οι ένθερμοι υποστηρικτές της, τράπεζες, εφορία, κράτος και οι μη ικανοί να βιοποριστούν, όπως καλή ώρα οι βουλευτές και οι υπουργοί, που για να συντηρήσουν τις τσέπες τους και τα προνόμιά τους, η κωλοβυθομέτρηση, δεν τους ενοχλεί. Δεδομένου ότι τα τελευταία χρόνια η είσπραξη του ΦΠΑ είναι αδύνατη, άλλο τόσο είναι και η απόδοσή του. Και σκέφτηκα, το επόμενο τρίμηνο που θα με θυμηθεί ο Κος Παπακωνσταντίνου, να αποδώσω τον ΦΠΑ, με είδος. Να πάρω ένα τηλέφωνο, και να πω στους τσολιάδες να μου κάνουν λίγο χώρο εκεί μπροστά για να ξεφορτώσω ένα φορτηγό αγκωνάρια, όσο μου αντιστοιχεί. Και ας βρει τρόπο ο Κος Παπακωνσταντίνου τρόπο να εξοφλήσει με τα αγκωνάρια μου μέρος του χρέους του μαζί τα φάγαμε. Όλοι θα απέδιδαν με μεγαλύτερη χαρά τον φόρο τους. Το ίδιο μπορεί να κάνεις ο καθένας μας. Ό,τι έχει. Με τον ίδιο τρόπο θα μπορεί και ένας χαμηλοσυνταξιούχος, να χρησιμοποιεί τις αστικές συγκοινωνίες, ακυρώνοντας ένα λουκούμι ή ένα προφυλακτικό παλαιάς κοπής για μεγαλύτερη διαδρομή.

Τραβώντας το καζανάκι, και αποχαιρετώντας την Αλεξάνδρεια που χάνω, ένα χαμόγελο αποτυπώθηκε στο πρόσωπό μου. Φαντάστηκα την απόδοση ΦΠΑ, κατευθείαν στην βουλή, μεγάλης αλυσίδας εκκενώσεων βόθρων.

Καταζητούμαι

2011-01-17T18:37:00.002+02:00

Η σύλληψη 27χρονης τρομοκράτισσας μέσα από τα αντικειμενικά βλέμματα των καναλοτρομοκρατών.

«Συνελήφθη από την αντιτρομοκρατική 27χρονη γερμανίδα, γόνος τρομοκρατών της RAF,σύμφωνα με το πόρισμα των γειτόνων, στο σπίτι της γερμανίδας καθηγήτριας, έμπαιναν δυο άντρες. (και γεννάται το ερώτημα στους γειτόνους, γιατί μόνο δυο;) Ένα ακόμη αδιάσειστο στοιχείο για το ότι είναι τρομοκράτισσα, είναι πως ψώνιζε στον μπακάλη και όχι στο super market. (εάν αυτό δεν είναι ακλόνητο στοιχείο τρομοκράτησης των πολυεθνικών,
τότε πιο είναι;) Στην πόρτα του σπιτιού της βρέθηκαν τα αποτυπώματα ενός υδραυλικού, ενός κλειδαρά, μιας γειτόνισσας που έστηνε αυτί, και ενός αστυνομικού που άνοιξε την πόρτα. Στο σπίτι εντοπίσθηκε ανοιχτός υπολογιστής, στον οποίο υπήρχε προσχέδιο σε εξέλιξη ενός Lebkuchen. Επίσης, δυο σκληροί δίσκοι και δυο μαλακοί (σουπλάδες). Επίσης, βρέθηκε πλυντήριο παλαιού τύπου, χωρίς στεγνωτήριο, δυο άδειες πλαστικές λεκάνες, μια πράσινη, και μια μπλε, μικρότερη και τρύπια. (τι ήθελε και την κρατούσε τρύπια λεκάνη; Διότι 49 κατασκευαστές κατηγοριών δεν την συνιστούν.)»

Κατόπιν «αδειάσματος» της αντιτρομοκρατικής από τις γερμανικές αρχές, θα συλληφθούν και θα ανακριθούν όσοι Έλληνες στα παιδικά τους χρόνια παρακολουθούσαν μετά μανίας την Γερμανοθρεμένη και υπόπτως ντυμένη Πίπη Φακιδομύτη.

Πλάτανε...

2010-12-31T20:19:00.001+02:00

...Τον τελευταίο καιρό, η μοναδική χρησιμότητα που μπορώ να δω μέσα από αυτό το μπλογκ, είναι ακριβώς αυτή. Επειδή δεν ξέρω που βρίσκεσαι και τι κάνεις, και επειδή δεν έχω άλλον τρόπο να επικοινωνήσω μαζί σου, θα το κάνω μέσα από εδώ, με την ελπίδα ότι ίσως το δεις.

Ευτυχές το νέο έτος με υγεία για σένα και τους γύρω σου. Όσοι χωράνε στην καρδιά σου δηλαδή.

Από τότε που έφυγες έχουν αλλάξει πολλά πράγματα. Ευημερούμε και προοδεύουμε. Να σκεφτείς ότι τα γερόντια ξανανιότεψαν και δεν θέλουν συντάξεις. Γίναμε και πολίτες του κόσμου. Το σύστημα υγείας το φέραμε από το Αφγανιστάν. Ακόμη και τα πανεπιστημιακά νοσοκομεία δεν υστερούν σε τίποτα στην καθαριότητα, αφού δεν έχουν συνεργεία καθαρισμού, και οι δόκτορες καθηγητές της ιατρικής συμβουλεύονται πάντα την καφετζού της γειτονιάς για τα σοβαρά περιστατικά. Τις συνθήκες εργασίας τις εισάγαμε από το Μπαγκλαντές την Κίνα και τις Φιλιππίνες. Σε ελάχιστο χρόνο, δεν θα χρειάζονται χρήματα για το μεροκάματο, διότι θα αντικατασταθεί με
φρεσκομπαγιάτικη κουραμάνα. Είμαστε πολύ ψυχοπονιάρηδες. Κάνουμε ότι μπορούμε για να βοηθήσουμε τα φτωχαδάκια τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές, τους βιομηχάνους, τους πολιτικούς που δεν κατάφεραν ακόμη να βάλουν στην άκρη κάνα δις για ώρα ανάγκης. Αμ για τους εφοριακούς! Τι να πω; δεν θα τους αναγνωρίσεις. Πλέον, όταν μας πιάνουν τον κώλο με τα δυο χέρια, φορούν αποστειρωμένα γάντια. Αλλά το σύστημα παιδείας, δεν το εισάγαμε από πουθενά. Είναι ελληνική πατέντα, τον έχουν αναλάβει αποκλειστικά η υπουργός παιδείας και δια βίου μάθησης και ο νεποτισμός των πανεπιστημιακών, αλλάζοντάς το συνέχεια για να μην προλάβει κανείς και το αντιγράψει. Κόπυ πέιστ και ντελίτ εν ολίγοις.

Αυτά είχα να σου πω έτσι μπουρδουκλωμένα που μου κατέβηκαν στην γκλάβα. Και να σου πω επίσης ότι σε ζηλεύω γιατί κάπου μέσα σου έχεις κρυμμένη μια φλόγα αγάπης για την Ελλάδα. Εγώ δεν σου κρύβω ότι έχω αρχίσει να την μισώ θανάσιμα.

ο 79

2010-11-30T22:05:00.001+02:00

Στοχαστής = ο σκεπτόμενος άνθρωπος, αυτός που εξετάζει προσεκτικά τα μεγάλα θέματα της ζωής και της ιστορίας, διανοητής, αυτός που εικάζει, που προβλέπει κάτι, οξυδερκής, αυτός που διακηρύσσει την αλήθεια.

Ο Νίκος Καζαντζάκης υπήρξε από τους σπουδαιότερους Έλληνες στοχαστές του αιώνα. Δυστυχώς έφαγε τάπα από τον νέο Genius, τον junior Papandreou τον 79.

Στην αρχή σκέφτηκα ότι πρόκειται για τυπογραφικό λάθος, διότι στην Μινεσότα υπάρχει φυλλοξέρα από Genius, αλλά μόλις είδα το «γιος πρώην σοσιαληστή πρωθυπουργού», βεβαιώθηκα.

Άρα το «Foreign Policy», έδωσε άλλη διάσταση στη λέξη, και είναι πιο προσιτή στους περισσότερους από εμάς.

Στοχαστής = ο υπάκουος τακτοποιημένος άνθρωπος, ο φθηνός, ο αναξιόπιστος, ο άχρηστος, ο εκ γενετής ανίκανος

Χαρίζεται Κανείς

2010-11-17T22:33:00.000+02:00

Η ατυχία μου τον τελευταίο καιρό δεν έχει τελειωμό. Τρέχω μόνος μου και βγαίνω δεύτερος. Μετά την ηττονίκη μου στις εκλογές, διότι αν και πλειοψηφία δεν έχω δικαίωμα να μιλάω καθότι και διότι δεν έχω θέση επικυρωμένη με ψήφο, ήρθε και η δεύτερη κατραπακιά. Ποια κατραπακιά; Και εξηγούμαι. Εδώ και κάμποσο καιρό, μου φόρτωσαν ένα παλιόσκυλο, τάχα δήθεν για φύλακα. Το όνομα αυτού Yorgakis. Τι να κάνω και γω, το κράτησα. Το τάιζα, το πότιζα, σε σημείο που κόντευε να φάει και μένα. Μεγάλωσε ο κόπρος, αλλά αντί για φύλακας, έγινε ένα μαμούχαλο που κυνηγάει όλη την μέρα την ουρά του, γαβγίζει στον εαυτό του, χέζει όπου βρει, και όταν μπαίνουν οι κλέφτες κοντεύει να ξεβιδώσει την ουρά απ΄ την χαρά του. Το σκέφτηκα από δω, το σκέφτηκα από κει, και ξάφνου μου ήρθε η ιδέα. Θα τον «δωρίσω» όπως μου τον «δώρισαν». Το ερώτημα ήταν που; Αλλά και πάλι τα υπερδραστήρια εγκεφαλικά μου κύτταρα, έδωσαν την λύση. Στον Πούτιν. Αυτός, σκέφτηκα, είναι τόσο καλός άνθρωπος, που ανέχεται μαλακίες διαφόρων που παίζουν την κυβέρνηση μαζί με τους φίλους τους, ο Yorgakis θα τον πειράξει; Και καθώς έτρεχα να ετοιμάσω τα καθέκαστα για τον «δωρισμό», μεσούσης δευτεροεκλογών, μου την βγήκε ο Μπόικο Μπορίσοφ με τον Yorgo του στην στροφή και έμεινα με τον Yiorgakis ανά χείρας.

Αγώνες δημοκτονίας

2010-11-15T20:53:00.001+02:00

«αν η κοινωνία, οι πολίτες πειστούν ότι το κράτος, ο μέχρι τώρα μεγαλύτερος παραβάτης, εφαρμόζει πρώτα το ίδιο τους νόμους, ότι η ισονομία ισχύει για όλους, χωρίς εξαιρέσεις για τους ισχυρούς, ότι οι προβλέψεις του Συντάγματος δεν είναι κενό γράμμα, ότι τα οικονομικά βάρη κατανέμονται δίκαια, ότι η Παιδεία και η Υγεία δεν προσφέρονται μόνο στους προνομιούχους, τότε, παρά την κρίση, παρά τη φτώχεια που αναπόφευκτα πλήττει μεγαλύτερα στρώματα του πληθυσμού, μπορούμε να περιμένουμε διέξοδο»
Δικά σου λόγια, προεδρικά είναι τα παραπάνω Κάρολε Παπούλια. Ειπωμένα στις 23/7/10.

«Η Δημοκρατία στην Ελλάδα κατακτήθηκε με σκληρούς αγώνες και μεγάλη λαϊκή συμμετοχή. Η Δημοκρατία χρειάζεται αγώνες. Δεν μπορείς να κάθεσαι στον καναπέ και να μιλάς για αγώνες»

"μέμφομαι αυτούς που πιστεύουν ότι η οργή τους μπορεί να εκφραστεί από τον καναπέ, μένοντας στο σπίτι τους".

Δικά σου λόγια, προεδρικά είναι τα παραπάνω Κάρολε Παπούλια. Ειπωμένα στις 14/11/10.

Έχε υπόψιν σου ότι αυτοί που μέμφεσαι, πιστεύουν στα παραπάνω λόγια σου. Κάποιοι μεμφόμενοι, σας έχουν σιχαθεί. Κάποιοι άλλοι προσπαθούν να ισιώσουν την μέση τους για το μεροδούλι μεροφάι. Κάποιοι άλλοι, δεν έχουν την πολυτέλεια να δώσουν το υστέρημά τους για να μετακινηθούν, προκειμένου να «ασκήσουν» το «ιερό» και «δημοκρατικό» τους «δικαίωμα», με αποτέλεσμα, τόσοι οραματιστές σωτήρες να ξαναεπιστρέψουν στην ρουτίνα τους. Εσύ όμως Κάρολε Παπούλια, ποιους ακριβώς αγώνες έχεις κατά νου; Τους κωπηλατικούς αγώνες; Τους αγώνες βόλεϊ ή του άλματος επί κοντώ; Και ξέρεις κάτι πρόεδρε. Μπορεί να ακούσαμε τον Κούλη κάτω από τον πλάτανο, αλλά και γω μέμφομαι όσους διατάσσονται να σηκωθούν από τον καναπέ για να ακούσουν και ξαναπιθώνονται.

Τα κάλαντα των εκλογών

2010-11-14T10:13:00.000+02:00

Αν δεν χωράς μέσα σε μια άδεια πατρίδα

Αν δεν σου φτάνει μια ελπίδα τυφλή

Αν δεν χωράς μέσα σε μια ονειροπαγίδα

Αν δεν χωράς σε μια αγκαλιά φυλακή

Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα

Παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς

Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα

Δεν χωράς πουθενά, δεν χωράς πουθενά

Αν δεν χωράς μέσα σε ένα άνοστο αστείο

Αν δεν σε φτάνει μια σκληρή προσευχή

Αν δεν χωράς μέσα σε άψυχο πορνείο

Αν δεν χωράς σε ένα σπασμένο κορμί

Τότε τι κρίμα, τι κρίμα τι κρίμα

Παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς

Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα

Δεν χωράς πουθενά, πουθενά, ΠΟΥΘΕΝΑ

Καυλικράτης

2010-11-10T23:31:00.000+02:00

Ολίγον τι, μνημονίου το ανάγνωσμα.

Σελ. 19 παρ.11. ούτε ο δανειολήπτης ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας ή διαφορετικά λόγω της δικαιοδοσίας κατάσχεσης η αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιαδήποτε ενέργεια ή διαδικασία σχετικά με την σύμβαση.

Σελ 121. παρ.5. το επιτόκιο θα είναι κυμαινόμενο 5,2% για τα πρώτα 3 έτη, και 6,2% για τα επόμενα, συν 2% για κάθε εβδομάδα καθυστέρησης.

Σελ.123. Αν η Ελλάδα δεν καταφέρει να αποπληρώσει παλαιότερα δάνεια, εκτός των 110 δις ευρώ του μηχανισμού, δεν θα μπορεί να εκταμιεύσει χρήματα αλλά θα πληρώνει τους τόκους του μηχανισμού.

Δεν θα μπορεί να κάνει προσφυγή σε ελληνικό ή το διεθνές δικαστήριο, παρά μόνο στις χώρες των δανειστών.

Σελ. 129. παρ. 13. ο δανειστείς μπορεί να μεταβιβάσει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του. Δηλαδή, μπορεί να έχουμε δανειστεί από την Γερμανία, και να βρεθούμε χρεωμένοι στην Τουρκία, και η οποία θα μπορεί να μας κατάσχει ένα νησί για παράδειγμα

Σελ.129. παρ.14. η σύμβαση διέπεται από αγγλικό δίκαιο. ( των αποικιοκρατών)

Σελ.130. παρ 15. σελ. 138. παρ 5. σελ 140. παρ.4. για να είναι νόμιμη και να ισχύει η σύμβαση, δεν χρειάζεται καμιά άλλη πράξη, παρά μόνο η υπογραφή του Παπακωνσταντίνου και την νομική γνωμοδότηση του νομικού συμβούλου του κράτους του υπουργείου οικονομικών και του υπουργείου δικαιοσύνης.

(δηλ. θα υπογράφει ο Παπακωνσταντίνου εν αγνοία και της ίδιας της κυβέρνησης)

Σελ.130. παρ.14. με την παρούσα ο δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα σύμβαση, περιλαμβανομένου χωρίς περιορισμούς της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, και όσον αφορά την γη, κατάσχεση αναστολής, εκτέλεση κι επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στον βαθμό που δεν απαγορεύει ο αναγκαστικός νόμος.

Δηλαδή εν ολίγοις, οι δανειστές μας θα πάρουν 110 δις ευρώ σε μια 3ετία, τα χρήματα που θα πάρει η χώρα για να αποπληρώσει τους δανειστές από παλιότερα χρέη, και μετά την 3ετία, αφού δεν θα μπορεί η Ελλάδα να αποπληρώσει το συνολικό χρέος που θα είναι κοντά στα 400 δις, η Ε.Ε. η κεντρική τράπεζα και το Δ.Ν.Τ. θα έρθουν να πάρουν κρατικά κεφάλαια, κρατικές επιχειρήσεις, ορυκτό πλούτο, και ότι φιλέτο υπάρχει στη ελληνική επικράτεια, σε γη, αέρα και θάλασσα, χωρίς η Ελλάδα να μπορεί να αμφισβητήσει αυτό το κυριαρχικό δικαίωμα, αλλά και δεν δικαιούται να προσφύγει στα δικαστήρια, επειδή έχουμε παραιτηθεί εκ των προτέρων.

Ας έρθουμε στα των τοπικών εκλογών. Όσοι υποψήφιοι, από όποια παράταξη, λένε πως θα αντιμετωπίσουν το μνημόνιο ή θα εναντιωθούν ή ότι με τον Καλλικράτη θα είναι καλύτερα, λένε ψέματα. Διότι οι περισσότεροι δήμοι είναι υπερχρεωμένοι. Πώς θα επιβιώσουν όταν γίνουν υπερδήμοι; Πού θα βρουν τα χρήματα να διαχειριστούν την παιδεία, την υγεία, το οδικό δίκτυο και τα έργα, το ΕΣΠΑ, τα σκουπίδια, τους βιολογικούς καθαρισμούς και τις υδροδοτήσεις; Από πού θα εξασφαλίσουν πόρους; Όταν οι χρεωμένοι δήμοι δεν θα μπορούν να δανειστούν, ενώ στους αχρέωτους ο δανεισμός δεν θα ξεπερνά το 20% των εσόδων τους; Πού θα βρεθούν τα φράγκα για την εφαρμογή του αναπτυξιακού σχεδιασμού που θα κατατίθεται άπαξ στην 5ετία με πλήρη προϋπολογισμό και αυστηρό έλεγχο; Θα γίνουν όλοι οι δήμοι Marinaleda;

Αυτό που παρατήρησα σε αυτές τις εκλογές, είναι η απαξίωση σε όσους δεν ψήφισαν.

Και τι δεν ακούστηκε. Μέχρι το ότι οι απέχοντες έδωσαν έδρα στην Χρυσή Αυγή. Και κυρίως η απαξίωση αυτή προέρχεται από αριστερόστροφους ανθρώπους. Δηλαδή το να μην υπάρχει για κάποιον, ούτε στο ελάχιστο χώρος ή άτομα που να τον εκφράζουν, δεν παίζει αυτό το σενάριο; Όταν στο προηγούμενο δημοτικό συμβούλιο οι αριστεροί ψήφιζαν ομόφωνα ναι στο ξεπούλημα στους εργολάβους δημόσιας περιουσίας, ήταν κάτι διαφορετικό από πού θέλουν να το παίξουν σήμερα; Ίσως να ζείτε σε τόπους όμορφους και αγγελικά πλασμένους. Αλλά για ποια αριστερά ακριβώς μιλάμε; Για αυτήν που χρόνια τώρα είναι ο κυματοθραύστης όπου ξεσπάει η οργή του κόσμου, και δεν την νοιάζει παρά η διατήρηση ενός 7-12% ή την άλλη που φορά το κοστούμι του αριστερού δίνοντας αξία στο σύστημα, γνωρίζοντας άριστα την τεχνική να το καταδικάζει με το αζημίωτο βέβαια. Για πια αριστερά ακριβώς μιλάμε; Αντί σύσσωμη να απέχει και να βρίσκεται σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και να εξηγεί γιατί το κάνει.

Να υποθέσω ότι την επομένη Κυριακή, λόγω του ότι τα μικρά κόμματα είναι εκτός η αποχή θα είναι μεγαλύτερη; Ή θα γεμίσουν οι κάλπες λευκά;

illuminatες

2010-11-08T12:12:00.000+02:00

Ο αρχηγός των Illuminati άνοιξε τον πάπυρο που σφραγίστηκε την στιγμή της γέννησής του και ροβόλησε προς το αρχηγείο για ανακοινώσει στους κοινούς θνητούς (πλέμπα), ότι δεν θα γίνουν εκλογές, διότι είχε ανοίξει λάθος πάπυρο και η πεφωτισμένη εντολή ακούστηκε ως μαλακία. Το ποσοστό της αποχής τού έτσουξε τον κώλο και αυτό του προκάλεσε ένα μόνιμο ξινό χαμόγελο.

Την ίδια ώρα ένας άλλος πεφωτισμένος υπουργός, σε κάποιο κανάλι υποστήριξης των Illuminati προσπαθούσε να δώσει μια εξήγηση στην αποχή, λέγοντας ότι οι πολίτες δεν έχουν πάντα δίκιο, διότι δεν υπάρχει πελατειακή σχέση, και ότι είμαστε ανεύθυνοι που δεν ακουμπήσαμε την «ιερή» κάλπη, και ότι δεν έχουμε το δικαίωμα να εκφέρουμε άποψη. Παράλληλα ένας πράσινος μαλακοδεινόσαυρος με κατηγόρησε για εσχάτη προδοσία, αφού όχι μόνο απείχα αλλά δεν ψήφισα και το σωτήριο για την χώρα μνημόνιο, «σταυρώνοντας» ένα ντόπιο κομματόσκυλό του.

Εξήγηση προσπάθησαν να δώσουν και οι άλλοι, οι λιγότερο Illuminati, ο καθένας από την σκοπιά του, μα λίγο - πολύ όλοι συμφώνησαν ότι ήταν ένα πλήγμα στον δικομματισμό και στην κυβέρνηση.

Με την σειρά μου θα δώσω και εγώ μια απλή απάντηση, μη πεφωτισμένη βεβαίως- βεβαίως, προς την βουλή των πεφωτισμένων νάνων.

1^ον. Δεν αξίζετε ούτε την πρωινή μου χλεμπόνα

2^ον. Κομματικοποιήσατε έναν ντόπιο θεσμό

3^ον. Αφού το ποσοστό των λευκών δεν αντιστοιχούν σε κενές έδρες, αυτομάτως με αποκλείσατε από τις εκλογές

4^ον. Αν δεν καταλάβατε τα παραπάνω, αρκεστείτε σε ένα: «άντε γαμηθείτε»

Και επειδή τώρα κάνατε το καθήκον σας να το παίξετε αντίπαλοι, άντε, τρέξτε να πάρετε τα δάνεια.

Καλή μάσα.

The marathon boy

2010-10-31T10:28:00.002+02:00

Μια παραγγελιά τεράστιας ποσότητας βαζελίνης κίνησε το ενδιαφέρον των αρχών, οι οποίες μετά από εξονυχιστική έρευνα διαπίστωσαν ότι σύγχρονος Φιδιπήδας, θέλει να αλείψει τα μπουτάκια του και τις ρωγίτσες και τα κωλομεράκια του, για να τρέξει στον 28^ο μαραθώνιο που είναι αφιερωμένος στον βαλκανιονίκη Γρηγόρη Λαμπράκη. Θέλοντας ο σύγχρονος Φιδιπήδας να ακολουθήσει τα χνάρια του Φειδιππίδη, ο οποίος το 490 π.χ. έκανε, πάνοπλος, την απόσταση Αθήνα – Σπάρτη μετά επιστροφής σε δυο μέρες προκειμένου να ζητήσει βοήθεια από τους Λακεδαιμονίους λίγο πριν την μάχη του Μαραθώνα με τους Πέρσες. Η ιστορία θέλει τον Φειδιππίδη μετά την νίκη των Αθηναίων επί των Περσών, να έρχεται τρέχοντας στην Αθήνα και να φωνάζει
« Νενικήκαμεν», αλλά αυτά τα ιστορικά στοιχεία μετά την Λαίλαπα Δραγώνα, πήγαν στον απόπατο της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας του Ελλαδοτόπου.
Ο σύγχρονος Φιδιπήδας το λοιπόν, θέλει να επαναλάβει τον άθλο, όχι όλον… καμιά δεκαριά χιλιομετράκια… διότι θέλει και τα ανάλογα αρχίδια να διαθέτει ο δρομέας και όχι μερικά αρχίδια γύρω του για να τον προστατεύουν από τα γιαούρτια. Πάνοπλος και ο σύγχρονος Φιδιπήδας, με μαύρο κολάν και μπλουζάκι για να μην φαίνονται οι στάμπες από την βαζελίνη στα μπουτάκια στα κωλομεράκια και στις ρωγίτσες, και να προσφέρουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αεροδυναμική μαζί με τα ειδικά διαμορφωμένα σπόϊλερ πίσω από τα αφτιά. Και στον τερματισμό θα φωνάξει «Ξεπουλήσαμεν». Άμα το ‘ξερε αυτό ο Φειδιππίδης, θα την είχε αράξει σε καμιά ταβέρνα με κοντοσούφλια και ρετσίνες απαιτώντας σπόνσορα από το Κατάρ.

Αυτό που με τρελαίνει περισσότερο, είναι η σκέψη του ότι για να τρέξει ο Φιδιπήδας στον μαραθώνιο, έστω και στον μικρό, χρειάζεται αρκετή προπόνηση, και την ώρα που έκανε αυτός προπόνηση, όλοι οι Έλληνες καθόταν με χαρτί και μολύβι και έκαναν λογαριασμούς πως θα την βγάλουν και αύριο.

Α ρε, Φιδιπήδα. Μια ζωή βλαξ και άχρηστος σαν αποτυχημένη μαλακία ήσουν.

Αλλά ήσουν «γρήγορος» και γαμώντας μας τερμάτισες.

Πατριδέμποροι

2010-10-24T17:09:00.000+03:00

Στην εξορία (Οχτώβρης 1935)

Μας σιδεροδέσανε τα χέρια
και μας κλείσαν ολούθε μαλινχέρια.

Μας μετρήσανε, κάπου εξηνταριά,
και μας ζυγιάσαν την ψυχή – βαριά!

Μουδιάσανε σφιχτόδετα καιρό
χέρι δεξί με χέρι αριστερό.

Μουδιασμένο και τ’ άλλο μας, που εκράτει
βαλίτσα ή δέμα για τον Άη – Στράτη.

Κατάχαμ’ Αρετή, Μυαλό και Νιάτα!
Τον κάλλιον ο χειρότερος επάτα...

Τυχερέ, κείνο τ’ άθλιο δειλινό
σε δέσαν με το Δάσκαλο Γληνό.

Μεγάλα μάτια αστραφτερά, στητός
κι ατάραγος πάνου απ’ τη Μοίρα αφτός,

κοιτούσε την ερχόμενην ευδία.
Συ νεβρικός από την αηδία.

Μαζί μας, τελεφταίοι, με το βαπόρι
πρεζάκηδες, αλάνια, λαθρεμπόροι.

Ξεπίτηδες, για να φανεί, πως ίσια
λογιούνται η Λεφτεριά και τα χασίσια.

Μα το καλογεράκι απ’ τ’ Αγιονόρος,
που πέταξε τα ράσα, ο θεοφόρος,

και το πιάσανε νύχτα στην Ομόνοια,
ξουρισμένα μουστάκια και σαγόνια,

μαζί μας δεν το δέσανε. Βλακεία
να πομπέψουν πατρίδα και θρησκεία!

Έτσι μας εφορτώσαν στο βαπόρι,
τους πατριώτες οι πατριδεμπόροι.

Εξορία στο λαό, χέρια δεμένα,
για να ρθει ο Εξορισμένος απ’ τα ξένα,

να χωρίσει το Έθνος και να βάλει
τη μια μεριά να πολεμάει την άλλη.

Ο Βάρναλης το έγραψε εξήντα πέντε χρόνια πριν, κι όμως…

Δεν αντέχεται τόση επικαιρότητα.

Θυμάμαι που λέγαν παλιά, ότι οι δημοτικές εκλογές δεν έχουν καμιά σχέση με κόμματα. Δεν πρέπει να έχουν. Υποτίθεται ότι ψήφιζες, σύμφωνα πάντα με την αισθητική του ο καθένας, αυτόν που θεωρούσε ικανότερο και ευπατρίδη. Γι αυτό υπήρχαν δημάρχοι και προέδροι που βγαίναν παμψηφεί. Μέχρι που ο κομματικός συρφετός διείσδυσε άνευ βαζελίνης, διότι μυρίστηκε τα επερχόμενα κονδύλια. Όπως διείσδυσε και στις σχολικές εκλογές, μια πρόβα για να τα εμπεδώσεις καλύτερα όταν θα γίνεις ενήλικος υπήκοος. Η βρώμα και η δυσωδία δεν έχει ηθικές αναστολές. Περιφερόμενος τις τελευταίες μέρες στα εγκαίνια διαφόρων συνδυασμών να το πω (;), πολιτικών μικροκομμάτων μου κολλάει καλύτερα όπως λέμε «μικροτσούτσουνος»,παρατήρησα με μεγάλη μου χαρά ότι όχι μόνο δεν υπήρχε λαοθάλασσα, αλλά από τους υποψήφιους δεν σκέφτηκε κανείς να καλέσει και από έναν, για να φανούν κάμποσοι, τουλάχιστον περισσότεροι από το ψηφοδέλτιο. Οι μεν κυβερνητικοί να ζητούν την στήριξη για να σωθεί η χώρα, οι δε άλλοι ζητούν ψήφο διότι τα δικά τους μνημόνια είναι καλύτερα. Μέχρι και το ΚΚΕ κατεβάζει μικροκομματικό συνδυασμό. Αυτό ομολογώ δεν το καταλαβαίνω και το θεωρώ σαν κάτι σπαζαρχίδικα κρύα ανέκδοτα. Είσαι κατά, αλλά παρ’ όλα αυτά συμμετέχεις σε αυτό που πρώτος απ’ όλους κατακρίνεις; Διότι μας είχε συνηθίσει στην μη συμμετοχή στις διάφορες διαβουλεύσεις. Αλλά για κάτσε μια στιγμή. Μήπως τελικά εγώ είμαι ο μεγάλος μαλάκας και τα βλέπω όλα στραβά; Μήπως εγώ είμαι ο εγκάθετος των κομμάτων και κυρίως του ΠΑΣΟΚ που προωθώ την αποχή; Μήπως είμαι αυτός που πάω κόντρα στις «μαθηματικές ακρίβειες» του ότι, αν δεν πάω εγώ να ψηφίσω θα συνηγορήσω υπέρ των δυο μεγάλων κομμάτων και ειδικότερα του ΠΑΣΟΚ; Ίσως. Αλλά στις μικρές κοινωνίες που όλοι ξερενόμαστε μεταξύ μας, ας δούμε μερικές ομοιότητες των μικροκομματικών συνδυασμών:

- έχουν όλοι από δυο ή και περισσότερους καταπατητές δημόσιας γης

- το 70% των υποψηφίων είναι δημόσιοι υπάλληλοι που ενώ έσωσαν το δημόσιο αποφάσισαν να σώσουν και κάτι παραπάνω

- έχουν όλοι από δυο ασφαλίτες (εκτός του ΚΚΕ)

- έχουν όλοι από δυο ή και περισσότερους δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι χρηματίστηκαν και χρηματίζονται να κάνουν την δουλειά τους αλλά και να νομιμοποιήσουν καταπατημένα κυρίως

- έχουν όλοι από δυο Ανθρώπους, κόσμημα για τον τόπο, τους οποίους τους έφαγε εξαρχής η μαρμάγκα

- κ.λπ. κ.λπ.

Επίσης θέλω να πάρω θέση για το πρόσφατο γιαούρτωμα. Είναι ντροπή για τον τόπο τέτοια πράγματα, τα οποία δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να στηρίζουν το κεφάλαιο και τα καρτέλ γαλακτοβιομηχανιών, πετώντας προϊόντα τους, με 0% λιπαρά. Χάθηκαν τα γιαουρτάκια με πέτσα ντόπιων παραγωγών;

ΕΝΑΝΤΙΟΝ

2010-10-05T22:23:00.003+03:00

«Είμαι εναντίον κάθε τιμητικής διάκρισης

απ’ όπου κι αν προέρχεται.

Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία

από να θέλουμε να ξεχωρίζουμε

αυτό το απαίσιο «υπείροχον έμμεναι» άλλων,

που μας άφησαν οι αρχαίοι.

Είμαι εναντίον των βραβείων,

γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια των ανθρώπων.

Βραβεύω σημαίνει, αναγνωρίζω την αξία κάποιων κατωτέρων μου,

και κάποτε θα πρέπει να απαλλαγούμε από την συγκατάβαση των μεγάλων.

Παίρνω βραβείο σημαίνει,

παραδέχομαι πνευματικά αφεντικά,

και κάποτε θα πρέπει να διώξουμε τα αφεντικά από την ζωή μας.

Είμαι εναντίον των χρηματικών επιχορηγήσεων.

Σιχαίνομαι τους φτωχοπρόδρομους που απλώνουν το χέρι τους για παραδάκι.

Οι χορηγίες, μεγαλώνουν την μανία μας για διακρίσεις και την δίψα μας για λεφτά.

Ξεπουλάνε την ατομική ανεξαρτησία μας……

… Είμαι εναντίον των εφημερίδων,

χαντακώνουν αξίες, ανεβάζουν μηδαμινότητες, προβάλουν ημετέρους,

αποσιωπούν τους απροσκύνητους

είμαι εναντίον των κλικών.

Προωθούν τους δικούς τους, όλους τους άλλους τους θάβουν,

όποιοι δεν τους παραδέχονται καρατομούνται.

Κυριαρχούν οι γλύφτιδες και οι τσουτσέδες.

Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι το μέλλον ανήκει στα σκουπίδια.

Είμαι εναντίων των κουλτουριάρηδων.

Όλα τα αμφισβητούν, εκτός από τις τρίχες τους.

Τους έχω μάθει καλά.

χαλούν τον κόσμο με την κριτική τους.

Όλους τους βγάζουν σκάρτους και πουλημένους.

Και μόλις πάρουν το πτυχίο, αμέσως διορίζονται στο υπουργείο.

Από παντού βυζαίνουν.

Και ο ιδεαλισμός του ξεφουσκώνει, μέσα στα βολέματα του κατεστημένου.

Είμαι εναντίων κάθε ιδεολογίας.

Σε οποιαδήποτε απόχρωση και αν μας την πασάρουν.

Όσο πιο γοητευτικές και προοδευτικές είναι οι ιδέες,

τόσο πιο τιποτένια ανθρωπάκια κρύβονται από πίσω τους….»

Ντ. Χριστιανόπουλος

Είμαι εναντίον σε κάθε βραβευμένο από την Werkstatt Deutschland πορδηπουργό, που δεν κάθεται σταυροπόδι μην τυχόν και συνθλίψει τον εγκέφαλο.

Είμαι εναντίον των υπουργών οικονομικών, οι οποίοι άλλαξαν 40 τζάμια μέχρι να καταλάβουν ότι φορούσαν σπασμένα γυαλιά.

Είμαι εναντίον της χώρας μου.

Κάτω η Κίνα.

Chinatown

2010-10-03T20:09:00.005+03:00

Μια φορά και έναν καιρό, ο προύχοντας Τσιν, απόγονος του γνωστού Τσιν, αγόρασε ένα παραθαλάσσιο χωράφι, πολύ μακριά από το δικό του, αλλά σε τιμή ευκαιρίας μαζί με όλα τα μουσκάρια, τα οποία τους έδινες κάθε μέρα όλο και λιγότερο χορτάρι και αυτά σου έδιναν όσο γάλα κι αν ζητούσες. Ο προύχοντας Τσιν, θέλοντας να ευχαριστήσει τον μεσάζοντα, giorgakis, προσφέρθηκε να τον φιλοξενήσει για όσο καιρό ήθελε, με έναν όρο. Να μην απλώσει χέρι στην κόρη του, την Δολλαρία. Διαφορετικά θα περνούσε τα τέσσερα κινέζικα βασανιστήρια Συμφώνησε, αλλά μόλις την είδε έπαθε αναφανταλιά. Μία και δύο- δεν γαμιέται η συμφωνία- της πέταξε το φιστικί του έξω και την κουτούπωσε. Άλλωστε η ασθένεια, παπ’ προς παπ’, ήταν κληρονομική να μη μπορεί να αντισταθεί κανείς στην Δολλαρία. . Αφού τελείωσε ο giorgakis έπεσε να κοιμηθεί στο πουπουλένιο του στρώμα με τα μεταξωτά σεντόνια. Ξύπνησε το επόμενο πρωί και τα χέρια του ήταν δεμένα με μια μαλαματένια αλυσίδα, και πάνω είχε ένα ραβασάκι που έλεγε: 1^ο βασανιστήριο. Σκάει στα γέλια ο giorgakis, όπως ήταν και αθληταράς, δίνει μία και σπάει στη αλυσίδα. Καθώς κάνει να σηκωθεί βλέπει πάνω στο στομάχι του μια μεγάλη πέτρα και ένα σημείωμα να γράφει: 2^ο βασανιστήριο. Σκάει στα γέλια ο giorgakis, πιάνει την πέτρα και την πετάει έξω από το ανοιχτό παράθυρο (αθληταράς γαρ). Ξεκολλάει ένα σημείωμα κάτω από την πέτρα που έγραφε: 3^ο βασανιστήριο η πέτρα είναι δεμένη στο αριστερό σου αρχίδι. Δεν γαμιέται, λέει ο giorgakis. Δίνει μια και πηδήχτηκε από το ανοιχτό παράθυρο και καθώς έπεφτε διαβάζει μια πινακίδα: 4^ο βασανιστήριο το δεξί σου αρχίδι είναι δεμένο στο κρεβάτι.

Εμ! Giorgakis.

Αν ήταν τόσο «καλοί χριστιανοί» όσο θες να πιστεύουμε, ο καλός θεούλης θα τους είχε βάλει στον παράδεισο και θα είχαν φάει το φίδι αντί για το μήλο.

Σαρώνει ο malakas …

2010-09-29T15:54:00.003+03:00

…τα ανατολικά της Ιαπωνίας, και γω ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάθε φορά που επιστρέφω από την εφορία νιώθω πτώμα και έχω την ανάγκη να κοιμηθώ.

Περιμένοντας πίσω από το κρύσταλλο, την κυρία να επιστρέψει στο γραφείο της από το παραδίπλα γραφείο που συζητούσαν για δουλειά, όπως γιατί δεν πήγε η Θεοδωρίδου στην Μενεγάκη , τραβώντας κάτι τζούρες από κάθε ελεύθερη οπή που θα την ζήλευε και ο πιο θεριακλής, αναρωτήθηκα: ποιος είναι πιο malakas, εγώ ή ο malakas; Εφορία… φοβερό μαγαζί. Σ΄ αυτούς επιτρέπεται το κάπνισμα (από ότι κατάλαβα), τους πληρώνουμε, μας υψώνουν και την φωνή όταν δεν είμαστε «καλά παιδιά». Στην επιστροφή πέρασα μπροστά από τα αγκυροβολημένα φορτηγά, άσχημο πράγμα να κάθονται τα μηχανήματα, είδα τους απεργούς να στέκονται εκεί, μέσα στην βροχή, από την ώρα που ξεκίνησαν τον αγώνα τους, και μου ήρθε στο μυαλό η εικόνα μιας κυρίας ιδιοκτήτριας μεταφορικής εταιρείας, μαυροντυμένης με ωραίο μπούστο για την περίπτωση θα έλεγα, την οποία πρόβαλαν όλα τα μεγαλοκάναλα με τους έγκαιρους και έγκυρους δημοσιοδικαστές που σφουγγίζουν τον πρωκτό τους με κρέας, να οδύρεται διότι ήθελε να μεταφέρει κοντέινερ και οι απεργοί δεν την άφηναν. Ακούς εκεί τρόποι… με τέτοιο βυζί… να την εμποδίζουν;

Και οι απεργοί, μέσα στην βροχή να συνεχίζουν τον αγώνα τους, δίκαιος ή άδικος δεν θα το κρίνω εγώ, αλλά ότι κι αν είναι, είναι πληρωμένος με τα λεφτά ΤΟΥΣ.

Μπράβο τους.

Δεν ξέρω γιατί αλλά μου ήρθε στο μυαλό κάτι που έγραψε ο Χριστιανόπουλος σε έναν τοίχο:

Τα πρόβατα απήργησαν

Ζητούν καλύτερες συνθήκες σφαγής.

Δάγκωσαν και έναν ταξίαρχο της αστυνομίας.

Ξανά ματά μπράβο τους.

Και ενώ οι Ισπανοί ετοιμάζονται να κατέβουν σε πανεθνική απεργία (έχουν κι αυτοί τον δικό τους γιωργάκη), εμείς βρίζουμε τους απεργούς γιατί δεν μπορούμε να ψωνίσουμε ότι μας εκπαίδευσαν να επιθυμούμε.

Για μια φορά ας φανούμε δυνατότεροι του malakas.

Ζουν ανάμεσά μας

2010-09-27T22:14:00.002+03:00

Ζουν ανάμεσα μας.

Κυκλοφορούν ανάμεσά μας.

Πρόκειται για ανθρωπόμορφα όντα, διαφόρων χρωματισμών, με μόνιμο και υπεροπτικό χαμόγελο. Τεράστια διαστημόπλοια, άγνωστης για εμάς τεχνολογίας τα έχουν αμολύσει στις κατά τόπους περιοχές και δρουν ανεξέλεγκτα. Αυτά τα πολύχρωμα εξωγήινα στρατιωτάκια έχουν εντολή να απορροφήσουν τον παραγόμενο πλούτο, πλούτο υπέργειο και υπόγειο, και να τον μεταφέρουν στα διαστημόπλοιά τους. Και όσοι από μας απομείνουν θα χρησιμοποιηθούν ως καύσιμα για την εξόρυξη του πλούτου. Το συνθηματικό τους είναι «είμαι υποψήφιος». Για να κουρκουτιάζει ο εγκέφαλός μας και για να μην υπάρχει η παραμικρή αντίδραση, μας ψεκάζουν με αέρια τα οποία τα κλάνουν, όχι από τον κώλο, αλλά από το στόμα. Και μέσα από την ζάλη την μεγάλη, βλέποντας τους στις ρετουσαρισμένες αφίσες, θέλουμε να ερωτοτροπήσουμε μαζί τους. Ή μάλλον, να τους σοδομίσουμε. Αλλά κάθε αντίσταση είναι χαμένη υπόθεση.

Ο ΟΗΕ έψαξε και βρήκε τον «ειδικό» που θα συνδιαλεχθεί μαζί τους. Αλλά οι στρατιές των πολύχρωμων εξωγήινων είναι ανίκητες. Η βλακεία δεν έχει αντίπαλο σε όλο το σύμπαν και αυτό το ξέρουν καλά οι διοικητές των διαστημοπλοίων. Χρόνια παρακολουθήσεων και πειραματισμών έχουν αποδείξει ότι τα στρατιωτάκια μόλις ολοκληρώσουν την αποστολή για την οποία προγραμματίστηκαν θα αυτοκαταστραφούν. Είτε από το πολύ «όπου φυσάει ο άνεμος» θα παρασυρθούν, είτε θα λιώσουν από το γλείψιμο προσπαθώντας πάλι κάπου να ενταχθούν, είτε θα σκάσουν από την μάσα του παραγόμενου πλούτου που δεν ήταν για τα δόντια τους.

Και θα μείνει ο «ειδικός» αναρμόδιος διαμεσολαβητής να λέει σε άπταιστα ελληνικά: yes, sir.

Η αλήθεια είναι κάπου εκεί έξω.

«Δεν τσιμπάω»

2010-09-18T21:12:00.003+03:00

Επειδή ζυγώνουν οι μέρες και επειδή οι εκλογές είναι δημοψήφισμα αλλά και επειδή δεν είναι δημοψήφισμα παρά ένα μήνυμα προς την κυβέρνηση, και επειδή βαρέθηκα τον κομματοσκυλικό συρφετό που σέρνουν τα σαρκία τους σαν τις άδικες κατάρες με ένα χαμόγελο καρφωμένο στα μουτσούνια τους και επειδή όσους υποψηφίους ρώτησα για ποιον λόγο θέλουν να εκλεγούν και ήταν σαν να τους τράβηξα τις κωλότριχες με Veet, και επειδή στα δημοτικά συμβούλια τα ξεπουλήματα της δημόσιας περιουσίας γίνεται με «ΝΑΙ» ομόφωνο από όλες τις παρατάξεις, άσε που μετά το παίζουν κινέζοι αντιεξουσιαστές για να μην τους πάρουν με τις πέτρες, θα έλεγα στον κομματικό συρφετό ένα μεγάλο ΑΪ ΓΑΜΗΣΟΥ.

Αλλά καθότι σοβαρόν βλόγ θα πω τούτο.

Στις 7 Νοέμβρη, επειδή θα έχω ξενυχτίσει την προηγούμενη και επειδή θα πρέπει να ξυπνήσω νωρίς να πάω για ψάρεμα, δεν θα προκάνω να πάω πρωί στις κάλπες. Και επειδή θα τσιμπάνε πολύ τα ψάρια θα αργήσω να γυρίσω. Έ, μέχρι να κάνω ένα μπάνιο, να φάω λιγάκι θα έχει περάσει η ώρα και θα κλείσουν οι κάλπες.

Αυτού του είδους το ψάρεμα λέγεται συνειδητή αποχή.

Και επειδή με έχουν πρήξει φίλοι και γνωστοί υποψήφιοι που θα μου φέρουν και σταυρωμένα ψηφοδέλτια , θα τα δώσω στην μάνα μου να τα βάλει σε έναν φάκελο όλα μαζί και να πάει να ψηφίσει. Μιας και οι εκλογές είναι από τις ελάχιστες διασκεδάσεις που τις έχουν απομείνει μαζί με τους γάμους και τις κηδείες.

Ενοικιάσεις υποδημάτων

2010-09-11T16:19:00.002+03:00

Ο πρωθυπουργός μας, Γεώργιος Παπανδρέου ο Β΄ους, απέδειξε περίτρανα ότι είναι ΕΛΛΗΝΑΣ. Απέφυγε με δεξιοτεχνία που θα την ζήλευε και ο πιο θαρραλέος ποδηλάτης ζογκλέρ, το ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟ παπούτσι γνωστής πολυεθνικής εταιρείας.

Μετά από αυτό, έκανε θερμή παράκληση στα μου μου ε που τον ακολουθούσαν, να του εκσφεντονίζουν μόνο παπούτσια μάρκας Μούγερ ή ΖΗΤΑ HELLAS του Ζαφειρόπουλου.

Υ.Γ. απαγορεύεται η είσοδος σε ακτίνα 1km από την Δ.Ε.Θ. σε όσους φορούν εισαγόμενα πατούμενα.

Περί καταθλίψεως

2010-09-08T14:52:00.004+03:00

Τελώ υπό κατάθλιψη. Χρειάστηκε να περάσουν τόσα χρόνια για να μάθω ότι όλοι οι Έλληνες έχουν πισίνα. Όλοι, εκτός από μένα. Το δήλωσε άλλωστε ξεκάθαρα και ο νέος υπουργός οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου, ότι χρησιμοποιούμε το πετρέλαιο θέρμανσης για να θερμάνουμε τις πισίνες, γι αυτό η τιμή του θα εξισωθεί με αυτό της κίνησης. Και για να χτυπηθεί το έγκλημα αυτό στην ρίζα του, έκαναν υφυπουργό τον Κουσελά, που ως φοιτητής συμμετείχε στο αντιδικτατορικό κίνημα και ως συνδικαλιστής αγωνίστηκε για τα δίκαια του λαού και των εργατών. Εεε, και λιγάκι για τα δικά του δίκαια. Να μου το θυμηθείτε. Σε 50 χρόνια όσοι πολιτεύονται σε αυτόν τον τόπο, δεν λέω Ελλάδα διότι δεν θα υφίσταται, θα έχει συμμετάσχει στον αντιδικτατορικό αγώνα.

Τελώ υπό κατάθλιψη διότι το αιδοίο της Τζούλιας Αλεξανδράτου ψηφίζει ΠΑΣΟΚ δαγκωτό. Η Εθνική μας Πουτάνα, μεσούσης κρίσεως και ανασχηματισμού, πήρε σβάρα τα κανάλια προκειμένου να διαφημίσει το νέο της DVD, «τον παίρνω και γέρνω 2».

Τελώ υπό κατάθλιψη διότι το υπουργείο ΠΡΟ.ΠΟ. θα μετονομαστεί σε ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ. Τι σύμπτωση! Σεπτέμβριος ήταν και τότε, του 2000, όταν 81 άνθρωποι άφησαν την τελευταία τους πνοή στο ναυάγιο. Τα χρυσοπληρωμένα super puma δεν πέταξαν εκείνο το βράδυ, διότι τα χρειαζόταν ο υπουργός Ναυτιλίας προκειμένου να μεταβεί την επομένη στον τόπο της τραγωδίας για να αποδώσει ευθύνες και να θυμίσει ότι «δεν υπάρχει λόγος να παραιτηθεί».

Αλλά γιατί σκάω; Άλλωστε όλη η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες βρίσκεται σε κλινική κατάθλιψη. Όλοι οι Έλληνες κατάντησαν καταθλιπτικοί με τον ιατρικό όρο της λέξεως. Παρακολουθώντας τις εξελίξεις απαθέστατοι μεταβάλλοντας την «εξέγερση» για αργότερα, καθήμενοι στους καναπέδες και με τους Τράγκες και τους Καψήδες να μας κουρκουτιάζουν τον εγκέφαλο. Το πείραμά τους πέτυχε. Τράβηξαν το σχοινί πέραν των ορίων και κανείς δεν αντέδρασε. Ο καταθλιπτικός δεν αντιδρά. Είναι άβουλος, απογοητευμένος, απεγνωσμένος, και κάνει ότι του πουν.

Μέχρι να πιάσει πάτο.

Το σημείο μηδέν.

Μετά, γίνεται ανεξέλεγκτος.