Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΠΝΟΓΟΝΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΠΝΟΓΟΝΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν οι Τούρκοι, οι οποίοι είχαν πάρει φόρα και καταχτούσαν ότι βρίσκαν στο διάβα τους. Κάναν γιουρούσι από τα βάθη της Ασίας και σταματημό δεν είχαν. Κάπου στο μέσον πετάχτηκε και ένας Ταμερλάνος , και η Ευρώπη γλύτωσε και πέρασε στην αναγέννηση.

Λοιπόν, οι Τούρκοι βρήκαν ένα κόλπο για να μην σπαταλάνε στρατιώτες και άλλο προσωπικό που θα τους ήταν χρήσιμο σε περεταίρω κατακτήσεις. Βάζουν τους υποταγμένους να πληρώνουν φόρους και εις αντάλλαγμα τους επιτρέπουν μια κάποια διοικητική αυτονομία. Στο Ελλαδιστάν θα ευδοκιμήσει τα μάλα η συμπαθής τάξη των κοτζαμπάσηδων, δηλαδή με το αζημίωτο τοποτηρητών των τουρκικών συμφερόντων, ένα είδος δωσίλογων διαρκείας που έλεγε ο Ραφαηλίδης.

Τέλος πάντων, μετά από τετρακόσια χρόνια κατοχής, γίνεται μια επανάσταση... σουρουμουτού και τσιτσιρί και δυο τούβλα όρθια.... την συνέχεια λίγο πολύ την γνωρίζετε, άλλωστε ποίος είμαι εγώ που θα τα βάλω με τον Παπαρρηγόπουλο κι όχι μόνο;! Τέλος πάντων, οι Τούρκοι έφυγαν οι Κοτζαμάσηδες μείναν.

Δεν υπάρχει λάθος. Κοτζαμάσηδες, από το κοτζάμ που σημαίνει τεράστιο και μάσηδες από το μάσα που σημαίνει τρώω τον αγλέουρα με δέκα μασέλες.

Έμειναν λοιπόν οι κοτζαμάσηδες, που είναι 300 και επειδή αλλάξαν τα πράγματα και εκσυγχρονιστήκαμε τους διαλέγουμε κάθε τέσσερα χρόνια και επειδή είναι σπουδαίοι τζουμπαναραίοι τους φυλάμε στο παλάτι.

Τζουμπάνος είναι σλάβικη λέξη και σημαίνει αρχηγός νομάδων και από εκεί προέκυψε και ο τσέλιγκας που σημαίνει ιδιοκτήτης μεγάλου κοπαδιού, αλλά και γενάρχης μιας φάρας.

Υπάρχουν και άλλοι μικρότεροι κοτζαμάσηδες διάσπαρτοι, στους ΟΤΑ, έτσι λέμε τώρα τα τσιφλίκια που είναι μικρά φέουδα.

Τώρα οι κοτζαμάσηδες έβαλαν μυαλό και δεν την πατάνε όπως τα παλιά τα χρόνια.

Έφτιαξαν στρατό που απαρτίζεται από δυο σώματα. Τους ένστολους, που ανέλαβαν την φύλαξη της χώρας από τους κομμουνιστές, τους αναρχικούς και τους τρομοκράτες. Και τους μη ένστολους που εισπράττουν τους φόρους και είναι κοτζαμασηδότεροι των κοτζαμάσηδων. Σωστοί γενίτσαροι.

Όλοι αυτοί οι κοτζαμάσηδες ανέλαβαν να εισπράττουν τον ετήσιο φόρο για τα ξένα συμφέροντα.

Με το αζημίωτο φυσικά.

Ένα είδος δωσίλογων διαρκείας που λέει ο Ραφαηλίδης.

Προσοχή προσοχή. Παρακαλούνται άπαντες, να μην σκοντάφτουν πάνω σε σφαίρες αστυνομικών ή άλλων ταγμάτων ασφαλείας, γιατί άντε μετά να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας. Και καλά άν μείνεις ανάπηρος. Μπορεί κάποια μέρα να λάμψει η πυγολαμπίδα της δικαιοσύνης. Αν όμως σπρώχνεις τα ρεπανάκια; Τότε σίγουρα είσαι μέλος των πυρήνων της κωλοφωτιάς.

Ας μην ξεχνάμε και την μεγαλειώδη σύλληψη του αρχιτρομοκράτη της «18Ν», ο οποίος πήγε στο σταθμό του ηλεκτρικού, προκειμένου να εναποθέσει μέσα σε μεταλλικό τενεκέ ή άλλο μεταλλικό κιβώτιο ένα κουτί στρακαστρούκες, για να τρομάξει ο μηχανοδηγός ούτως ώστε κατά την γρήγορη εκκίνηση να σκοντάψουν οι επιβάτες και να έχουμε σοβαρά κατάγματα, μέχρι και σπασίματα μανικιούρ (από αυτά που έχουν και στρασάκια πάνω).

Τιιι;;;

Λέω μαλακίες;

Μα φίλε μου τα λέω αυτά επειδή έχω δει να χάνονται δάχτυλα από τις γουρούνες.

ΓΟΥΡΟΥΝΕΣ είπα..... όχι αστυνομικούς. Γουρούνες= μεγάλα δυναμιτάκια.

Και επειδή όπως είπα έχω δει να χάνονται δάχτυλα, μου έκανε και μου κάνει εντύπωση, πως ενώ εξερράγησαν πάνω στον Σάββα, δεν του έσπασε ούτε ένα μανικιούρ.

Αμ ο αδερφός του ο παιδοβούβαλος, να τρέχει με το μοτοσακό μέσα στο μποτιλιάρισμα κάνοντας σούζες ΚΑΙ ξεμπλοκάροντας το κουμπούρι ΚΑΙ πετυχαίνοντας τον στόχο. Αυτά ούτε ο Σταλόνε δεν τα έκανε στο ΡΑΜΠΟ ΙΙΙ.

Κάτι θες να μου πεις Μιχαλάκη ΠΡΟ ΠΟ υπουργέ μου με αυτές τις ύστατες προσπάθειες κάλυψης των μαλακιών σας, αλλά δεν το πιάνω. Κάπου πάει βέβαια το μυαλό μου αλλά ντρέπομαι να το πω.

Μήπως θέλεις να μου πεις, να μην περνάω μπροστά από αστυνομικούς όταν έχω φάει γίγαντες;


Φαντάζομαι την Ελλάδα σαν ένα παλιό πέτρινο σπίτι, με πέτρινη σκάλα και ξύλινα μπαλκόνια, όπου μεγάλωσαν γενιές που πότισαν τους τοίχους με τις ανάσες τους, και τα εγγόνια έχουν την θύμηση της γιαγιάς στο ξύλινο μπαλκόνι. Ώσπου, κάποιοι προκομμένοι παίρνουν την πρωτοβουλία για όλους, και γκρεμίζουν στην αρχή τα ξύλινα μπαλκόνια, με το πρόσχημα του εκσυγχρονισμού. Αργότερα αφαιρούν σιγά σιγά τα αγκωνάρια ώσπου δεν μένει τίποτα από το σπίτι. Εκτός από την θύμηση της γιαγιάς στο ξύλινο μπαλκόνι.

Είναι τρελοί αυτοί οι κυβερνώντες στην Ελλάδα. Είναι σαν κάποιος να σε φιλοξενεί στο σπίτι του και συ να κάνεις τα χατίρια του δημαγωγού σου ο οποίος θέλει να πηδήξει την οικοδέσποινα.

Οι Ελληνικές κυβερνήσεις θέλουν να νιώθουν εθνικά υπερήφανες, χωρίς όμως να παραιτούνται από την Αμερικανική βοήθεια ώστε η εθνική υπερηφάνεια να καμουφλάρει την εθνική επαιτεία. Διότι οι Αμερικανοί πάντα μέσα είναι, είτε έχουν βάσεις είτε όχι. Αρκεί να σε ταΐζουν με δάνεια και βοήθειες, ώστε να σε υποχρεώνουν να τροποποιείς την εξωτερική αλλά και την αμυντική πολιτική ανεβοκατεβάζοντας το ύψος της οικονομικής βοήθειας.

Και τώρα Ελλαδάρα μου αλλάξανε τα γούστα σου και μπέρδεψες τα μπούτια σου. Είσαι στην Ε.Ε και δεν σε γουστάρει κανείς, είναι και μακριά η Αμερική.

Ελάτε καλιέ κύριε .... δώσε και σε μένα ένα δάνειο.

Ότι έχετε ευχαρίστησης.

Και ζητιάνοι, και υπερήφανοι, αφού εξαρτούμε την ύπαρξή μας από τα δάνεια.

Αλλά εδώ που τα λέμε πρέπει να είμαστε εθνικά υπερήφανοι διότι κάποιοι πρέπει να φάνε υπερηφάνως αυτά τα δάνεια.

Εθνικοποιημένη μασόχαψα λέμεεε...

Αλλά τώρα που τα δάνεια δεν φτάνουν για να τρώνε όλοι, πρέπει να τρώνε με βάρδιες. Αυτό το νόημα έχει η εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία. Ενώ οι μισοί χωνεύουν, οι άλλοι μισοί τρων. Και όσοι δεν καλούντε στο μεγάλο φαγοπότι, αρχίζουν να φωνάζουν να ουρλιάζουν για τους κλέφτες, μέχρι να φοβηθούν οι κλέφτες και να τους πάρουν μαζί τους σε καμιά κυβέρνηση για να φαν και αυτοί και να το βουλώσουν.

Δεν μιλάν με γεμάτο στόμα, λεν οι μανάδες.

Το λέει επίσης και η μαμά Αμερική.



Επειδή σήμερα θεωρώ την γλώσσα μου ξύλινη και το μυαλό μου κουρκουτιασμένο και επειδή δεν θέλω να πέσω στην παγίδα του κράτους παρακράτους, που άλλωστε εξoλόθρευσε την "18 Νοέμβρη", παραθέτω την άποψη των παιδιών από το καταπληκτικό blog "Ανθρώπινη Επανάσταση" με την οποία συμφωνώ απόλυτα.



Σαν αύριο.

Πέρσι στις 6 Δεκεμβρίου έπεσε η μάσκα της αστυνομικής βίας και αποκαλύφθηκε το πρόσωπό της.Έγινε φανερό τι σκέφτονται και μέχρι που μπορούν να φτάσουν πολλοί αστυνομικοί.Η κυβέρνηση έσπευσε να χαρακτηρίσει το περιστατικό μεμονωμένο.Μεμονωμένο όμως ονομάζεται το περιστατικό που συμβαίνει μία φορά.Δεν είναι μόνο οι νεκροί του πολυτεχνείου,ούτε μόνο ο Μιχάλης Καλτεζάς και ο Αλέξης Γρηγορόπουλος.Είναι επίσης και μετανάστες που "αυτοστραγγαλίστηκαν" σε αστυνομικά τμήματα,που ενώ τους συνέλαβαν και πήγαν να κάνουν την ανάγκη τους "γλίστρησαν" 
και χτύπησαν τα κεφάλια τους σε πέτρες με αποτέλεσμα να πεθάνουν.Μετανάστριες που βιάστηκαν.Είναι νέοι που για ένα grafitti τους έσπασαν τα πλευρά και τους τρύπησαν τα πνευμόνια,είναι φυλακισμένοι που δέχονται καθημερινά και ασταμάτητα βία,είναι και άλλοι πολλοί άγνωστοι για τους οποίους δεν ενημερώθηκε κανείς.
Ποια η διαφορά μεταξύ ενός αστυνομικού που φέρεται βίαια και ενός άλλου ατόμου που φέρεται βίαια? Ο πρώτος υποτίθεται πως προστατεύει και θυσιάζεται για το κοινό καλό.Πληρώνεται για αυτήν την υπόθεση.



Σε έναν κόσμο όμως όπου η βία και η δολοφονία προβάλλεται συνεχώς απ΄τα κανάλια, είτε ΜΜΕ είτε ταινίες,επακόλουθο είναι στο τέλος ο άνθρωπος να συνηθίσει.Συνηθίσαμε το αίμα και αυτή είναι η αλήθεια,συνηθίσαμε τη βία.Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί  έδειξαν περισσότερο ενδιαφέρον για τις καταστροφές παρά για τη δολοφονία.Ένας άλλος λόγος είναι πως τα κανάλια κατεύθυναν τη σκέψη του λαού εκεί που ήθελαν αυτά.
Κάπου εδώ θέλω να κάνουμε μια εικασία.Αρχικά ας υποθέσουμε ότι ο αστυνομικός θα αντιδρούσε διαφορετικά,όχι σαν δολοφόνος εκτελεστής αλλά σαν αστυνομικός.Πετάει λοιπόν ο Αλέξης το μπουκάλι.Ο αστυνομικός κατεβαίνει απ΄το αυτοκίνητο χωρίς το όπλο του,έχοντας να διαλογιστεί (δεν ταιριάζει το ρήμα αντιμετωπίσει) με άοπλα και ακίνδυνα παιδιά.Ας εικάσουμε ότι αντιδράει ψύχραιμα και πλησιάζει το παιδί.Έπειτα του μιλάει και του διευκρινίζει ότι δεν είναι όλοι οι αστυνομικοί ίδιοι,ότι υπάρχουν δηλαδή αυτοί που εκμεταλλεύονται την κατοχή του glob και δέρνουν αλλά υπάρχουν και αυτοί που σέβονται τον πολίτη.Τι πιστεύετε ότι θα γινόταν στη συνέχεια;Εγώ πιστεύω ότι ο Αλέξης θα καταλάβαινε,γιατί τα παιδιά δεν έχουν μια κρυσταλλωμένη αντίληψη του σωστού και λάθους.Ψάχνονται για να ανακαλύψουν το καλό και το κακό.Μπορούν να αλλάξουν γνώμη εύκολα.Ίσως εκείνη τη στιγμή από εγωϊσμό να έδειχνε πως διαφωνεί αλλά σίγουρα θα λάμβανε στα σοβαρά τα λόγια του αστυνομικού.Η ψυχραιμία και η ειρηνική αντιμετώπιση πάντοτε φέρνει καλά αποτελέσματα.
Προφανώς όμως ο "άνθρωπος" αυτός δεν γνώριζε τέτοιους κανόνες αντιμετώπισης.Το μόνο που γνώριζε ήταν πως η σφαίρα μπορεί να σκοτώσει.Έτσι λοιπόν φτάσαμε στο σημείο για ένα πλαστικό μπουκάλι ο νεαρός Αλέξης να χάσει τη ζωή του.
Ο κόσμος δυστυχώς δεν διασαφήνισε ότι τα επεισόδια ήταν μια αντίδραση αγανάκτησης και απελπισίας.Σε καμιά περίπτωση αυτά δεν ήταν σωστά αλλά ήταν σίγουρα φυσιολογικά και αναμενόμενα.Οι συνθήκες ζωής στο κέντρο είναι άθλιες,το βιοτικό επίπεδο στο μηδέν.Το γεγονός αυτό ήταν το κερασάκι στη τούρτα για εξέγερση.
Ωστόσο κάτι που δεν προβλήθηκε καθόλου και πρέπει να το επισημάνουμε είναι οι ειρηνικές διαδηλώσεις.Πολύ περισσότερες απ΄τις βίαιες.Πολύ πιο μεστές σε νόημα.Τα κανάλια κατάφεραν να συνδυάσουν τις έννοιες της διαμαρτυρίας και της βίας.Απ΄τη στιγμή που το καταφέρνουν αυτό οδηγούμαστε σταδιακά αλλά σταθερά σε ακροδεξιές αντιλήψεις.
Ένα τελευταίο για να ξεκαθαρίσω τη θέση μου.Δεν υποστηρίζω κανένα χουλιγκάνο που καταστρέφει ξένες περιουσίες.Πιστεύω όμως ότι υπήρξαν και άτομα αγανακτισμένα απ΄την αστυνομική βία που κατέληξαν σε αυτή τη λανθασμένη μορφή διαμαρτυρίας.Όσον αφορά τα άτομα που από απελπισία για τις άθλιες κοινωνικές συνθήκες και απερισκεψία όμως πέταξαν μια πέτρα σε αστυνομικό : αν με ρωτούσατε ποιους σέβομαι περισσότερο αυτούς ή τους κλέφτες πολιτικούς η απάντησή μου είναι ξεκάθαρη : τους πρώτους!Αυτό επειδή οι δεύτεροι είναι οι υπαίτιοι που δημιουργήθηκαν οι πρώτοι.Είμαστε πρώτοι στην Ευρώπη σε πολιτική διαφθορά.Η διαφθορά αυτή δημιουργεί έλλειψη παιδείας και γεννάει εγκληματικότητα.Αν με ρωτούσατε το αν θα πετούσα πέτρα η απάντηση μου είναι : σε καμία περίπτωση.Η βία δεν φέρνει λύσεις και αυτό είναι ξεκάθαρο.
Όποιοι νομίζουν πως παρακινώ και υποκρίνομαι ας συνεχίσουν να το πιστεύουν.Πάντως περισσότερη αηδία μου προκαλούν τα χέρια που κρατάνε βρώμικα χρήματα.
Τέλος για να μην ξεχνάμε : Οι υποσχέσεις για ψυχολογική εξέταση αποδείχτηκαν ψεύτικες.Δεν έγινε καμία ψυχολογική εξέταση σε αστυνομικούς,πράγμα φυσικά παράνομο.Όμως δεν θυμάμαι να είπαν κάτι τα κανάλια,ούτε να κατηγόρησαν κανέναν,ούτε να εξοργίστηκε κάποιος γνωστός δημοσιογράφος για το θέμα αυτό.Προφανώς δεν συμφέρει σε κάποιους η αστυνομία και τα ματ να αποτελούνται απο συνειδητοποιημένα άτομα που σκέφτονται αν η διαταγή είναι σωστή και έπειτα την πράττουν.
Δικαιολογήστε την οργή μου.Νέος είμαι και μέχρι στιγμή ασυμβίβαστος.Ασυμβίβαστος στο μπάχαλο που όλοι εσείς οι μεγάλοι δημιουργήσατε.
Με αγάπη και θυμό
Crux


Την τελευταία εβδομάδα περνώ αρκετό καιρό στο νοσοκομείο εξαιτίας  μιας εισαγωγής ενός πολύ δικού μου προσώπου.
Έρχομαι αντιμέτωπος με πράματα και θάματα, με καταστάσεις που δοκιμάζουν τα όρια της αντοχής και της υπομονής.
Από την πνευμονολογική στην καρδιολογική κλινική, από την θαλπωρή και την στοργή στην πλήρη αδιαφορία, από τον γιατρό που σκίζεται στον ντόκτορ γραψαρχίδα .


Κόσμος και κοσμάκης τρομοκρατημένος να στριφογυρνά σαν νετρόνιο γύρω από τον εαυτό του με τη μάσκα στο πρόσωπο φοβούμενος ότι κόλησε την γρίπη της τηλεόρασης επειδή τον πόνεσε η παρανυχίδα του.
Οι γιατροί να τους εμβολιάζουν μόνο όταν είναι κάμποσοι μαζεμένοι γιατί το φυαλίδιο είναι των δέκα δόσεων.
Και κάθε μεσάνυχτα φεύγοντα; αντικρίζω το ίδιο θέαμα.
Ένα καταπράσινο τοπίο.
Από τις πεταμένες μάσκες.


Ο ήχος στην καρδιολογική κλινική το ίδιο μονότονος και το βράδυ πιο έντονος.
Μπιπ........μπιπ......μπιπ......μπιπ......μπιπ......μπιπ......από τους καρδιογράφους.
Χθές βράδυ βγήκα από το δωμάτιο για να πάω στο κυλικείο να πάρω νεράκια να κάνω και ένα τσιγαράκι.Βηματίζοντας έξω από τα δωμάτια έβλεπα τους ασθενής, άλλον να κοιμάται άλλον να βλέπει τηλεόραση,οι περισσότεροι δηλαδή πως αλλιώς να σκοτώσουν την ώρα τους,τους συνοδούς να είναι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.
Σε τρία δωμάτια παρακολουθούσαν το ΠΑΜΕ ΠΑΚΕΤΟ.
Ο ήχος ίδιος μπιπ......μπιπ......μπιπ......μπιπ......μπιπ......μπιπ......
Φθάνω στα ασανσέρ.
Χαλασμένα. Οι τεχνικοί προνόησαν για την σωματικη αγωγή ασθενών και συνοδών.
Καλά να κατεβείς από τον τέταρτο, η επιστροφή όμως; σκέτος γολγοθάς.
Πήγα στο κυλικείο ψώνισα ,βγήκα έξω έκανα ένα τσιγαράκι ξελαμπικάρισα και πήρα τον δρόμο της επιστροφής για τον τέταρτο όροφο της καρδιολογικής κλινικής.
Μεταξύ τρίτου και τετάρτου ορόφου κάτι είχε αλλάξει, κάτι πλανιώταν στον αέρα.
Φθάνoντας επιτέλους στο τέταρτο ήρθε η στιμή της αποκάλυψης.
Της μεγάλης στιγμής του ΠΑΜΕ ΠΑΚΕΤΟ όπου κλαίει ή μάνα κλαίει το χαμένο παιδί κλαίει η παρουσιάστρια κλαίειι το κοινό και παίρνει σβάρνα και τους τηλεθεατές.
Ο ήχος είχε αλλάξει μπιπ.μπιπ.μπιπ.μπιπ.μπιπ.μπιιιιπ.μπιιιιιπ από τα τρία δωμάτια που πήγαινε το κλάμα γόνα και οι νοσοκόμες δεν ήξεραν προς τα που να τρέξουν για να αλλάξουν κανάλι.


Χέσε τα μηχανάκια της AGB σου λέω.































Ο Mickie στην Ευ...θανασία













O Mickie στην Ποίηση

Αγαπητοί φίλοι, πριν δύο χρόνια στην Disneyland είχα παρακολουθήσει μία τρισδιάστατη ταινία κινουμένων σχεδίων. Ξέρετε. Φόρεσα τα γυαλιά μου και άρχισε ο Donald Duck να μου αφηγείται στα γαλλικά το τι πρόκειται να συμβεί. Έκανε βόλτες μπροστά μου, με έβαλε στο αυτοκίνητό του, με πέρασε πάνω από ανώμαλο δρόμο (νιώθοντας τις λακκούβες στον πισινό μου) και επισκεφθήκαμε και την γιαγιά Duck η οποία μόλις είχε φτιάξει μηλόπιτα. Εκείνη την στιγμή κατά έναν απίθανο τρόπο η μυρωδιά της μηλόπιτας έφθασε στην μύτη μου και άρχισαν να μου τρέχουν τα σάλια. Αυτά έγιναν τότε. Σήμερα καθώς έψαχνα να αναρτήσω το βίντεο που ακολουθεί, είχα μία παρόμοια εμπειρία και λέω τι κομπιούτερ έχω ο άτιμος! Δεν άργησα να αντιληφθώ ότι δίπλα μου καθόταν ο κολλητός μου!



Να έχετε ένα καλό Σαββατοκύριακο