Της Λίνας Στάμου
Τάσος Κουράκης
Ο ποιητής των αιδοίων
«Το
Είναι του υπάρχοντος είναι αυτό που φαίνεται» έγραφε κάποτε ένας
διάσημος φιλόσοφος της Αριστεράς και ιδεολογικό ίνδαλμα του χώρου, ο
Ζαν Πολ Σαρτρ.
Σύμφωνα
με αυτή τη ρήση, το είναι του βουλευτή και υπεύθυνου για θέματα
Παιδείας και Πολιτισμού στη σκιώδη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Τάσου
(Αναστάσιου) Κουράκη, είναι ακριβώς αυτό που φαίνεται: βαμμένο κατάμαυρο
μαλλί -σαν τα μαύρα κοράκια του αλλοτινού ποιητή Φανφάρα- μοιραίο
ύφος, κοφτή, βραχνή άρθρωση και φυσικά το απαραίτητο εξάρτημα κάθε
γνήσιου επαναστάτη: η κόκκινη, δεμένη στον λαιμό μπαντάνα. Το αξεσουάρ
που εγκαινίασε ως δείγμα εναλλακτικής τάσης ο Νίκος Παπάζογλου,
υιοθετήθηκε κατ’ εξακολούθηση από άπαντα τα ριζοσπαστικά τέκνα της
Θεσσαλονίκης και βρήκε την παντοτινή του κατάληξη στον λαιμό τού επίσης
εκ Θεσσαλονίκης ορμώμενου βουλευτή. Τι κι αν πέρασαν τα χρόνια, ο
ΣΥΡΙΖΑ έγινε κόμμα εξουσίας και τις επαναστατημένες Συνιστώσες
αντιπροσωπεύουν πλέον δυναμικοί βουλευτές; Η μπαντάνα παρέμεινε
ανένδοτα ριζωμένη στον λαιμό του ρήτορα Κουράκη, όπως το ίδιο συνέβη
και με τη μακριά βαμμένη κόμη. Η τιμημένη αλογοουρά, συνώνυμη με το
στάτους κάθε Ελληνα επαναστάτη -μαζί με μηχανή, στριφτά τσιγάρα και
μαρξιστικά συνθήματα-, είναι το βασικό στυλιστικό χαρακτηριστικό του κ.
Κουράκη, που δεν πτοείται ούτε από τα 60 έτη ζωής (και αντοχής), ούτε
από τα ελαφρώς πεσμένα μαλλιά. Και φυσικά ανθίσταται στο πέρασμα του
χρόνου καταφεύγοντας στην απόλυτη λύση της μπογιάς: ένας αριστερός με
σεξαπίλ οφείλει να διατηρεί νεανικό σθένος και χαρακτήρα ώστε να μην
επιτρέπει στο γκρίζο χρώμα να αποτελέσει εμπόδιο στο νεανικό
ταμπεραμέντο. Ως εκ τούτου ο κ. Κουράκης διατηρεί μαύρη, μακριά κόμη
συνήθως δεμένη σε αλογοουρά. Υπάρχει όμως και η ποίηση. Κι εδώ είναι
που ξεδιπλώνεται όλο το ρητορικό μεγαλείο του υπεύθυνου για τον
πολιτισμό -τυχαίο δεν νομίζω- κ. Κουράκη.
20/7/12


















